Mijn life review richtte zich niet op hoeveel f-bommen ik liet vallen, met hoeveel vrouwen ik naar bed ging, hoeveel ik dronk, mijn afkeer van religie, porno, geld, onzin of hoe ik me misschien als een kind gedroeg.
Het richtte zich niet echt op veel van wat we hier op aarde ‘slecht gedrag’ noemen.
In mijn geval lag de nadruk op interacties met mensen. We keken of ik mijn gaven en talenten gebruikte om mensen te helpen en hoe ik hen liet voelen tijdens die interacties. Ik kreeg te zien hoe we allemaal verbonden zijn – overal, iedereen, alles, en hoe we bedoeld zijn om elkaar te helpen vooruitgang te boeken in ons menselijk bestaan.
Ik kreeg te zien dat ons menselijk leven een collectieve beweging is, geen individuele prestatie.