Spijt en berouw

Yazmine S NDE 6992 – Er is geen manier om de smetteloze schoonheid van deze ervaring te beschrijven, hoewel ik de afgelopen 35 jaar elke dag

Inzichten, Levensterugblik, Materiele dingen, Spijt en berouw, Vergeven

Er is geen manier om de smetteloze schoonheid van deze ervaring te beschrijven, hoewel ik de afgelopen 35 jaar elke dag wenste dat ik een manier kon vinden. Gelukzaligheid is een louter beschrijvend woord, maar het geeft niet weer wat ik zou willen, maar ‘gelukzaligheid’ komt in zekere zin wel in de buurt.

Ik zag en beleefde elk detail van mijn huidige leven tot op dat moment, alsof ik naar een film keek en tegelijkertijd de hoofdrol speelde. Dit maakte me heel verdrietig, omdat ik mijn leven niet in een staat van serene vreugde had geleefd, en ik schaamde me.

Ik schaamde me dat ik me niet had gerealiseerd hoe noodzakelijk het is om ongelooflijk gelukkig te zijn in dit leven, ongeacht de omstandigheden. De pijn, de angst: wat er ook gebeurt! Al onze materiële conflicten van lichaam en geest zijn heel onbelangrijk in de staat van ultieme vrijheid en gelukzalig bewustzijn waarnaar we allemaal zullen terugkeren. Ik voelde dat ik ontrouw was geweest aan De Grote Aanwezigheid, die als een goddelijk liefdevolle Moeder, die ik in de steek had gelaten. Ik was mijn eigen rechter.

Toch was ik tegelijkertijd deze liefde. Ik zag hoe de hele mensheid met neergeslagen ogen naar de aarde liep en zich niet wijd openstelde voor de schoonheid van de ene liefdevolle aanwezigheid van Gouden Vrede. Deze vrede is er een waarin we werkelijk leven, maar niet zien.

Ik zag hoe verdriet degenen overwint die zichzelf of anderen niet kunnen vergeven; en op hun dag van een ontwaakte denkgeest zullen ook zij zich schamen en langzaam wegzinken naar een lagere ervaring.

Verder lezen (bron)

Mary W Describes Her Near-Death-Like Experience – The Formula for Creating Heaven on Earth – Alle kleine dingen die we elke dag doen maken het verschil. Kleine daden van vriendelijkheid betekenen zoveel voor God.

Inzichten, Kleine dingen, Levensterugblik, Spijt en berouw, Vergeven

Alle kleine dingen die we elke dag doen maken het verschil. Kleine daden van vriendelijkheid betekenen zoveel voor God.

Ook moest ik alle kwetsende dingen zien en voelen die ik had gedaan (zelfs de kwetsende dingen waarvan ik niet wist dat ik ze had gedaan). Ik moest de pijn voelen van de mensen die ik gekwetst had. Maar – je weet hoe ons geleerd wordt dat we op een dag voor God zullen staan en beoordeeld zullen worden – God oordeelde niet over mij. Ik keek naar mijn daden, met God aan mijn zijde die van me hield terwijl ik mezelf beoordeelde – en geloof me, niemand kan harder over me oordelen dan ik al over mezelf doe.

Het was alsof ik door mijn ouders “betrapt” werd als ik iets verkeerds deed, maar dan erger. Tijdens de pijnlijke beoordeling schaamde ik me zo erg en ik kon me niet verbergen. Mijn onmiddellijke gedachte, en ik zei het hardop, was: “Ik ben klaar – ik hoor in de hel – ik verdien het niet om naar de hemel te gaan!” Maar het voelde alsof Hij mijn arm vastpakte toen ik op weg was naar de hel en zei

“Wacht even jongedame kom terug! Je begrijpt het niet en ik ga het je uitleggen.” Hij vroeg me “Welke andere keuzes had je kunnen maken? Wat leer je hiervan?” Niet tegen me schreeuwen en zeggen “Hoe kon je dat doen!?” of “Je gaat naar de hel!”.

Dit was duidelijk niet de straffende God waarin ik had leren geloven. Het moeilijkste was om te beseffen dat Hij me al had vergeven – ik had het heel moeilijk om mezelf te vergeven. Hij liet me zien hoe ik Zijn liefde niet kon toelaten zonder eerst mezelf te vergeven. Mezelf straffen maakte me niet beter in Zijn ogen, Zijn liefde accepteren was wat Hij van me wilde.

Toen ik eenmaal kon accepteren dat God alleen maar liefhad, was het gemakkelijker voor mij om open en eerlijk naar mijn leven te kijken. Ik wilde zoveel mogelijk leren als ik kon – ik had zoveel vragen. God houdt van mij zoals ik van mijn kinderen hou. Zelfs als ze iets verkeerd doen, houd ik nog van ze. Ik ben niet blij met hun daden, maar dat verandert niets aan mijn liefde voor hen. Ik heb pijn om hen en – ik laat hen verantwoordelijkheid nemen voor hun daden. Aan Gods liefde zijn geen voorwaarden verbonden.

Verder lezen (bron)

Anni S NDE 16098 – De liefde was zo sterk dat ik me niet durfde om te draaien, maar ik denk dat het Jezus was.

Gerechtigheid, Inzichten, Levensterugblik, Spijt en berouw, Woorden en gedachten

De liefde was zo sterk dat ik me niet durfde om te draaien, maar ik denk dat het Jezus was.

Ik kreeg mijn leven te zien vanaf mijn geboorte tot bewusteloosheid.

Ik zag mezelf aan de verkeerde kant. Ik was niet zo goed als ik dacht dat ik was en schaamde me voor mezelf. Maar het Wezen van liefde veroordeelde me niet. Hij steunde me en gaf me liefde.

Ik zag niet alleen de ACTIES die ik had gedaan, maar ook de THOUGHTS die ik had uitgezonden. En de gedachten betekenden meer dan de daden. Dat verbaasde me. Ik had niet gedacht dat het zo zou zijn. Het was beangstigend.

Het is heel goed om goede daden te verrichten naar anderen, maar de gevoelens en gedachten die je naar hen stuurt tellen zwaarder. Het is bijvoorbeeld slecht om beleefd naar iemand te glimlachen terwijl je negatieve gedachten naar die persoon stuurt.

Wat je zaait, zul je oogsten. Ik ontdekte dat er te weinig was om te oogsten.

Ik denk dat ik daarom naar beneden wilde om mijn aardse leven af te maken. Er was nog zoveel dat ik moest doen. Ik moest beter worden als mens. Ik moest naar beneden om te zaaien om te oogsten. Tot dan toe had ik niet veel gezaaid. Dat kon ik zien. Ik schaamde me echt om mezelf te zien.

Eerst en vooral moest ik liefde zaaien. Vandaag de dag is dat voor mij het belangrijkste gebod.

In verband met mijn levensherziening zag ik een episode uit mijn kindertijd toen ik 10 of 11 jaar oud was. Deze episode was de oorzaak van een diepe psychische wond die voortkwam uit een vadercomplex. In mijn kindertijd deed ik alles om mijn vader te behagen. Voor mijn bijna-doodervaring begreep ik nooit waarom hij plotseling afstand van me nam. Maar toen ik mijn levensoverzicht zag, begreep ik het.

Mijn spirituele ervaringen hebben me geleerd dat we andere mensen niet moeten veroordelen. Daar hebben we helemaal het recht niet toe. Toen ik zag hoe onzuiver ik was, realiseerde ik me dat we andere mensen niet moeten veroordelen, wie ze ook zijn. Het komt allemaal op ons terug; zo niet in dit leven dan wanneer we ons leven gaan herzien. Ook moeten we andere mensen niet vertellen hoe ze hun leven moeten leiden. Daar hebben we het recht niet toe. Maar een van de beste dingen die we kunnen doen is hen liefdevolle gedachten sturen.

We moeten andere mensen niet veroordelen als ze iets verkeerd doen. Ze hebben zichzelf niet zo ervaren als ik. Totdat ik mezelf aan de verkeerde kant ervoer, was ik me niet bewust van hoe ik werkelijk was. Daarom:OORDEEL NOOIT OVER JE MEDEMENS, MAAR PROBEER TE BEGRIJPEN!!!

Verder lezen (bron)

Linda B NDE 1030/10084/10085 – Al die kostbare keren dat ik mijn rug toekeerde naar de mogelijkheden om een eenvoudige daad van vriendelijkheid te verr

Doel van het leven, Gouden regel, Inzichten, Kleine dingen, Leerschool, Levensterugblik, Mij werd verteld, Spijt en berouw

Al die kostbare keren dat ik mijn rug toekeerde naar de mogelijkheden om een eenvoudige daad van vriendelijkheid te verrichten die zowel het leven van iemand anders als dat van mezelf zou raken. Ik had spijt.

Ik kreeg toen andere keren te zien dat ik door de aanwezigheid van hemelse geesten gevraagd was om op kleine manieren met iemand te spreken of iemand te helpen, maar ik had de zachte, zachte stem en aanraking bij die gelegenheden genegeerd.

Zulke eenvoudige dingen, werd mij verteld, kunnen een moment, een dag of een heel leven van verandering betekenen voor degene die weigert te handelen en degene die de actie zou ontvangen.

Zo vaak weigeren we in dit leven om onszelf zelfs maar de kleinste hoeveelheid tijd en moeite te geven die nodig is voor beloningen die zo groot zouden zijn.

Ik voelde mijn gezicht blozen van schaamte. Ik kon me die vele keren herinneren dat ik had geweigerd om te luisteren, te bewegen en te handelen.

Al die kostbare keren dat ik door angst of drukte mijn rug had toegekeerd naar de mogelijkheden om een eenvoudige daad van vriendelijkheid te verrichten die zowel het leven van iemand anders als dat van mezelf zou raken. Ik had spijt.

Verder lezen (bron)

Guenter Wagner’s Near-Death Experience – Ik wist waar ik naar moest kijken tijdens de tweede beoordeling.

Inzichten, Levensterugblik, Spijt en berouw

Ik wist waar ik naar moest kijken tijdens de tweede beoordeling.

Alles begon bij het begin. Ik kon niet zien hoe ik op Aarde ontstaan was, want ik hoefde alleen maar te letten op mijn gedrag met betrekking tot liefde of haat.

In het begin was ik erg tevreden dat er niets gebeurde waarop ik met liefde of haat had kunnen reageren. Toen kwam de film in een stroomversnelling, maar er gebeurde nog steeds niets waarvoor ik verantwoordelijk kon worden gehouden. Ik was dom genoeg om triomfantelijk te zeggen: “Zie je wel, er is niets!“

Daarop zag ik een scène waarin mijn tweelingzus en ik ruzie hadden (ik kon de reden van de ruzie niet ontdekken), maar ik wist meteen hoe lelijk ik me had gedragen. Ik zei tegen het licht: “Maar je moet het begrijpen! Dit is inderdaad slecht, maar zo gedragen mensen zich op Aarde! Dat kun je mij niet echt kwalijk nemen!“

Het grote licht verweet mij niets van wat ik op Aarde had gedaan. Toen kreeg ik nog meer nare taferelen op Aarde te zien waarin ik me slecht had gedragen. Maar ik had nog steeds excuses. Toen werd het grote licht denk ik lichtelijk ongeduldig door mijn stommiteit. Plotseling werd de film zo versneld dat ik helemaal geen beelden meer kon onderscheiden. Toen stopte hij abrupt en werd ik geconfronteerd met een situatie waarin ik me extreem slecht gedroeg.

Mijn gedrag werd enorm versterkt, zodat elk slecht aspect van mijn karakter duidelijk voor me naar voren kwam.

Het was verschrikkelijk! Ik kon dit karakter van mij nauwelijks geloven! Ik was eindelijk overtuigd! Zo’n ziel kon nooit in deze heldere wereld blijven! Ik had geen recht, geen enkele aanspraak! Ik was volledig geschokt en neerslachtig.

Ik wilde terug. Ja, het kon echt niet anders.

Toen zag ik het licht verdwijnen in de “lucht” en ik hoorde gelach en de woorden:

“En hij dacht echt dat hij kon blijven!”

Verder lezen (bron)

Mark K NDE 4352 – Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Een opmerking: Als je iemand iets aandoet, zeggen we normaal ‘Het spijt me’,

Daden, Intentie, Inzichten, Levensterugblik, Spijt en berouw, Vergeven

Kwamen scènes uit je verleden bij je terug? Een opmerking: Als je iemand iets aandoet, zeggen we normaal ‘Het spijt me’, maar als je niet echt spijt hebt, komt het later terug.

Heel even trok mijn leven aan me voorbij. Alle goede dingen stonden aan de ene kant en alle slechte dingen waar ik geen spijt van had aan de andere. Ik maakte me zorgen omdat het slechte zwaarder woog dan het goede. De goede dingen waren daden waarbij ik anderen hielp. Er waren dingen die ik helemaal vergeten was.

Een opmerking: Als je iemand iets aandoet, zeggen we normaal ‘Het spijt me’, maar als je niet echt spijt hebt, komt het later terug.

Daarvoor geloofde ik in God omdat ik zo was opgevoed. Daarna WEET ik dat er een God is en dat alle dingen die je andere mensen aandoet veroordeeld worden en dat echt verdriet vergeving is.

Verder lezen (bron)

Rick J NDE 2883 – Ik heb ook de ervaring gehad dat ik over duizend mensen heb geoordeeld en ik heb de emoties van deze slachtoffers gevoel

Inzichten, Levensterugblik, Oordelen, Spijt en berouw

Ik heb ook de ervaring gehad dat ik over duizend mensen heb geoordeeld en ik heb de emoties van deze slachtoffers gevoeld. Maar toen ik uiteindelijk keek naar degenen over wie ik had geoordeeld, schaamde ik me zo vreselijk voor mezelf dat ik niet langer wilde bestaan.

Vooral nadat een mooi en stralend wezen me zag en aanraakte, en ik meteen zag hoe ik fout was geweest en waarom.

Verder lezen (Bron)

Orbs and the Near-Death Experience – Belangrijk: Hij (God) is niet geïnteresseerd om te horen hoe slecht of oneerlijk de dingen hier zijn. Hij weet het al en

Beproeving, Gerechtigheid, God, Inzichten, Spijt en berouw

Belangrijk: Hij (God) is niet geïnteresseerd om te horen hoe slecht of oneerlijk de dingen hier zijn. Hij weet het al en heeft het in principe als irrelevant bestempeld.

Macam schreef: “Nadat ik door het hele bouwproces van mijn identiteit was gegaan en begreep hoe ik was geworden wie ik was, begon God mijn persoonlijkheid één voor één uit elkaar te halen.

Mijn gevoel voor goed en kwaad was erg sterk. Net als eerlijkheid. Uitdagingen om te slagen, eigenwaarde, enz., elk klein tot het grootste facet van “mij”, werd weggenomen.

Oh, wat was deze tijd van leegmaken verschrikkelijk. Stukje bij beetje werd elk facet van mij aan mij getoond en toen legde God de waarheid van al mijn daden en gedachten voor mij neer om te zien totdat er niets meer van mij over was dan mijn ziel. Naakte ziel. Excuses en redenen betekenen niets.

Alleen onze daden worden behandeld en God zorgt ervoor dat we onze daden zien zonder enige menselijke redenering.

Hier begon de verantwoording pas echt. Het enige waarin God geïnteresseerd was, was ervoor zorgen dat ik me realiseerde dat alle gebeurtenissen die hier plaatsvinden slechts oppervlakkig zijn in het bereik van Zijn waarheid.

Hij is niet geïnteresseerd in hoe slecht of oneerlijk de dingen hier zijn. Hij weet het al en heeft het eigenlijk als irrelevant bestempeld.

Door te beseffen dat mijn waardenfundament solide was, ongeacht wat er hier gebeurt, ben ik nu vrij om om te gaan met facetten van de waarden van mijn ziel die nog vastgesteld moeten worden. Daarom zijn we hier. Om te blijven werken aan het aanleren en vestigen van onze zielenwaarden. Ik was eigenlijk gestopt met het werken aan mijn eigen zielsbehoeften.” (Macam)

Verder lezen (bron)

Near-Death.com – International Association for Near-Death Studies – Er was aanhoudende bliksem in donkere wolken terwijl er een onophoudelijke hevige storm woedde. Er was de geur van vlees

Beproeving, Gerechtigheid, Inzichten, Levensterugblik, Materiele dingen, Spijt en berouw, Vergeven, Vrije wil, Ziekte

Er was aanhoudende bliksem in donkere wolken terwijl er een onophoudelijke hevige storm woedde. Er was de geur van vleesverbranding.

Er was niet veel van mijn bewustzijn voor nodig om te beseffen dat ik in de hel was. Het was ondraaglijk pijnlijk. Ik kon andere zielen horen schreeuwen en lijden. Er werden naalden in me gestoken en ik werd zwaar gemarteld. Ik moest op een bed van spijkers liggen. Bloed sijpelde uit verschillende wonden. Ik bleef me afvragen wat ik had gedaan, welke karma’s ik in dit leven of in vorige levens had opgelopen om deze straf te verdienen. Terwijl ik deze verschrikking ervoer, begon ik me sterk bewust te worden dat het leven dat ik leidde omschreven kon worden als zeer materialistisch: het draaide altijd om mij; als ik iemand ontmoette, vroeg ik me altijd af ‘wat kan ik van deze persoon krijgen’.

De waarheid drong tot me door in de hel dat het leven dat ik op aarde leefde zonder liefde was.Ik beoefende geen mededogen of vergeving
jegens mezelf of anderen en had de onsmakelijke neiging om vooral hard te zijn tegen mensen die ik lager achtte dan ik in mijn sociale of professionele status of hiërarchie. Ik herinner me dat ik diep spijt had van het gebrek aan vriendelijkheid in mijn gedrag en dat ik wenste dat ik de dingen anders kon doen.

Meteen toen deze realisaties kristalhelder voor me werden, begon deze plaats – de hel – te vervagen.

Mijn vader verscheen, met zijn vader aan zijn zijde. Mijn vader pakte mijn hand en leidde me naar een tunnel – aan het eind van de tunnel was wit licht. Terwijl ik door de tunnel liep, was het alsof tijd en ruimte verdwenen. Vreemd genoeg, alsof ik tegelijkertijd in een parallelle verblijfplaats was geweest, was mijn bewustzijn onmiddellijk op een andere plaats. Het was alsof ik daar tegelijkertijd was, op hetzelfde moment, waar ik volledige en kosmische vrede ervoer: een staat van pure harmonie, zonder enige verstoring of opwinding. Totale, volkomen, ongestoorde gelukzaligheid die alle dingen en wezens in het hele universum verenigde.

Er werd mij verteld dat het nog niet mijn tijd was om te vertrekken en dat alles goed zou komen, maar dat mijn pad nu dat van genezer zou zijn. Er werd me verteld dat ik anesthesiologie en materialisme achter me moest laten. Het vertelde me: ‘Nu is het tijd om genezer van de ziel te zijn, vooral van de ziekten van de ziel, van het energielichaam, verslaving, depressie, chronische pijn en kanker.’

Er werd mij verteld dat dit de reden was dat ik de ziektes moest ervaren die mij persoonlijk waren overkomen – zodat ik me kon inleven in anderen, zodat ik zou weten hoe het voelde om in hun schoenen te staan.

Internet

Verder lezen (bron)

« Vorige Pagina