Zijn je religieuze praktijken veranderd sinds je ervaring? Voor mij is het zinloos als de wereld roem en fortuin najaagt met een mentaliteit van alles winnen.

Ja, ik ben helemaal niet van plan om mijn dokter de schuld te geven. Ik had een kans om een NDE te ervaren door zijn fouten, zodat ik inzicht kreeg in de aarde en het andere rijk.

Ik was minder geïntimideerd door en twijfelde minder aan de dood, omdat mijn NDE mijn kijk op de zin van het leven en de ethiek van de hele wereld volledig had veranderd.

Voor mij is het zinloos als de wereld roem en fortuin najaagt met een mentaliteit van winnen tegen elke prijs.

In plaats daarvan kon ik door mijn NDE-ervaring mensen in wanhoop helpen. Gelukkig brengt mijn ervaring troost voor stervende bejaarden, kankerpatiënten en mensen met verdriet over het verlies van dierbaren, enzovoort, en dit geeft steun en verlichting aan hen die door angst en geestelijk lijden gaan. Vriendelijk en liefdevol zijn voor anderen maakt mijn leven nu vol vreugde.

Verder lezen (bron)

Voor ik het wist, lag ik weer in het ziekenhuisbed en voelde ik me behoorlijk slecht en ziek. Op dat moment dacht ik dat ik hallucineerde van de honger. Een paar dagen later werd ik ontslagen uit het ziekenhuis en ik ging naar huis met een vreselijk gevoel. Een paar weken later ging het beter met me en kon ik weer eten.

Ik dacht dat dit kwam door de stent die tijdens de operatie was geplaatst en dat ik goed genas. Daarom kon ik weer eten. Op 31 december 2020. Ik kon niet stoppen met overgeven en ik voelde me vreselijk. Ik belde de dokter en ze wilden dat ik mijn temperatuur opnam, ik nam hem op en hij was hoger dan 101. Ze zeiden dat ik naar het ziekenhuis moest. Ze vertelden me dat ik onmiddellijk naar de eerste hulp moest gaan, omdat ik een infectie kon hebben die dodelijk kon zijn door de chemo. Ik weet nog dat ik de hele weg daarheen huilde en zo geschokt was dat ik mijn oudejaarsavond op de eerste hulp zou doorbrengen tijdens Covid. Ik moest acht uur wachten om gezien te worden. Tegen de tijd dat ik door een dokter werd gezien, had ik het leven al zo’n beetje opgegeven en was ik klaar om gewoon dood te gaan.

Ze deden al die onderzoeken en al mijn cijfers waren normaal. Ik kon er maar niet achter komen wat er mis met me was. Ze maakten röntgenfoto’s van mijn buik en borst en ontdekten dat de stent naar mijn maag was gemigreerd. Er werd me verteld dat stents jaren nodig hebben om te migreren, als dat al gebeurt. Er werd me ook verteld dat ze migreren als de tumor krimpt.

Ik wist niet wat ik op dat moment moest denken, maar ik wist wel dat ik nog steeds kon eten en dat de stent niet langer in mijn slokdarm zat. De maandag na de vakantie ging ik naar de dokter en kreeg ik te horen dat de tumor kleiner was geworden en dat mijn bloedonderzoek naar tumormarkers was gedaald van 1500 naar 230. Ik wist niet wat ik moest denken.

Het was zo’n drastische daling dat het lab het meerdere keren testte. De dokter maakte een afspraak voor een endoscopie om de stent uit mijn maag te verwijderen. Tijdens die afspraak had ik het gevoel dat de kanker volledig verdwenen was en ik voelde me bijna weer helemaal gezond, of zelfs beter. Op dat moment voelde ik zonder enige twijfel dat de godservaring echt was. Ik had ook het gevoel dat ik naar een wonder aan het kijken was en dat ik het voelde. Voordat hij de camera in mijn keel stak, zei ik tegen de dokter dat hij geen tumor zou vinden en dat die weg zou zijn.

Hij keek me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd was, want hij was de arts die me de endoscopie gaf en zag hoe groot mijn tumor van 4 cm was. Na de endoscopie vroeg ik hem hoe het eruitzag, hoeveel tumor zag hij? Hij zei dat het erop leek dat het voor 80 tot 90% verdwenen was. De volgende dag kreeg ik de foto’s en de vervolgaantekeningen. Op dat papierwerk toonde de foto geen zichtbare tumor, en in de notities werd bevestigd dat de eerder geziene massa niet langer zichtbaar was. In mijn hoofd had ik het gevoel dat ik kankervrij was.

Er zit nog zoveel meer in het verhaal, maar om een lang verhaal kort te maken, kreeg ik weken later een scan. Daaruit bleek dat ik nog steeds uitgezaaide kanker in mijn borst had en dat ik kanker had in de lymfeklieren rond de oorspronkelijke tumor. De dokter zei dat ik nog steeds in stadium vier zat en dat het doel was om mijn leven te verlengen.

Ik ging door met de chemo tot april en daarna kreeg ik te maken met zoveel mensen die me vreselijk behandelden omdat ik over deze godservaring sprak en me gek noemden, dat ik de staat uit moest en weg uit Seattle. Ik ging gewoon door met chemo en ging zes weken naar Puerto Rico. Ik ging alleen op een spirituele retraite en zorgde goed voor mezelf. Ik veranderde mijn dieet volledig, veranderde radicaal mijn denkwijze en wist zonder enige twijfel dat ik kankervrij zou worden. Ik had er het volste vertrouwen in dat God niet slechts één wonder voor je zou doen en het werk niet zou afmaken. Toen ik uit Puerto Rico terugkeerde, was ik kankervrij.

Ik ben nu sinds 28 mei 2021 kankervrij. Sindsdien heb ik twee vervolgscans gehad. Er zijn nog veel meer details, maar dit is de kern van de feitelijke ervaring.

Verder lezen (bron)