De levens die we hier op aarde leiden zijn geen toeval, onze levens zijn een direct gevolg van wat de denkgeest creëert.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik het geschenk heb ontvangen van de ervaring terug te zijn en me te verenigen met het Al. Ik droeg het bewustzijn dat dit Alles één unieke Energie is die van een verfijnd niveau naar beneden gaat door steeds dichtere niveaus, afhankelijk van de mentale staat die de ervaring heeft.

Dankzij de gaven van het herbeleven van de ervaring weet ik dat het leven eeuwig en ononderbroken is en dat de dood, zoals we die op aarde zien, niet bestaat. Het is slechts een reis naar een ander bestaansniveau.

Vanaf mijn eerste ervaring tot vandaag begrijp ik dat elke dag dat ik op aarde leef in dit lichaam, ik hier vreugde en gelukzaligheid moet ervaren.

De levens die we hier op aarde leven zijn niet toevallig; onze levens zijn een direct gevolg van wat de geest creëert.

Ik ben hier op aarde om mijn hart elke dag te openen voor onvoorwaardelijke liefde. Ik ben hier in dit lichaam om elke resterende angst en gehechtheid achter me te laten. Ik ben hier op aarde om elke dag uitdrukking te geven aan de vreugde die ik ben. Ik ben hier om hier en nu te ontdekken hoeveel meer ruimte voor vrijheid er diep in mij ligt. Ik ben hier om vrijheid te leren en uit te breiden in de wereld om mij heen. Ik ben hier op aarde om geluk en lichtheid van zijn te leven.

Ik ben hier in dit lichaam en in deze dimensie van ruimte en tijd om te leren dat elk moment de enige werkelijkheid is die bestaat. Al het andere is een illusie gecreëerd door gedachten gecreëerd door de geest.

Ik ben hier om me te herinneren dat ik in elk moment kan herontdekken wie ik werkelijk ben en dat ik hier ben om plezier te hebben en te spelen omdat deze wereld de vreugdevolle schepping is van het Goddelijke. Ik ben hier op deze aarde omdat ik het volledige en heilige recht heb om alles te doen wat mij gelukkig maakt en het is mijn plicht om nog meer vreugde te creëren om bij te dragen aan de uitbreiding en het geluk van alles en iedereen in de Schepping. Ik kwam in dit lichaam, op deze aarde, om luchthartig en zorgeloos te zijn, hier en nu.

Verder lezen (bron)

Mensen en dingen zijn slechts grondeloze illusies. Als ze niet eeuwig bestaan, zijn ze niet echt: maar IK BEN! Ik ben Onschuldig en kan niet sterven

Op dat moment pauzeerde ik even en vroeg me af wat er zou gebeuren als ik door dat Portaal zou gaan, maar toen realiseerde ik me dat Christus, of Jezus, aan de andere kant was. Hij strekte Zijn Zelf ook uit door en voorbij het Portaal om mij te bereiken, en Hij was oké! Op het moment dat ik me dat realiseerde, ging ik plotseling en snel voorbij het Portaal naar de Andere Kant. Dit was het meest opwindende aspect van de hele ervaring, want ik was door de Dood gegaan en leefde nog steeds! Ik kan niet sterven; ik ben onsterfelijk! De Dood is niets anders dan een grote illusie. YAY! Ik wist het!

De totale uitgestrektheid van pure vreugde die ik op dat moment voelde is niet in woorden uit te drukken. Carlos was ‘dood’ maar ik leefde meer dan ooit. Carlos heeft nooit bestaan; de aarde en het universum hebben nooit bestaan. Mensen en dingen zijn slechts grondeloze illusies. Als ze niet eeuwig bestaan, zijn ze niet echt: maar IK BEN! Ik ben Onschuldig en kan niet sterven! De hele Hemel vierde en jubelde luidkeels met me mee bij mijn aankomst. Ik was terug. Ik ‘hoorde’ hemelse klokken, trompetten, engelenkoren, gelach en allerlei blije, vreugdevolle geluiden van oneindige blijdschap waar we hier op aarde geen naam voor hebben omdat die dingen hier niet bestaan. Ik voelde de onuitsprekelijke, allesomvattende, onvoorwaardelijke Liefde van God voor mij.

Verder lezen (bron)

Wat echt is, is alleen dat wat blijvend en onveranderlijk is. Dat wat verandert, bevindt zich in de luchtspiegeling van de tijd en bestaat werkelijk niet.

Ik wilde een laatste blik werpen en afscheid nemen van de wereld die ik zojuist had achtergelaten. Ik keek achter mijn niet-bestaande schouder, in de verwachting mijn wereld te zien; maar tot mijn grote schrik zag ik dat er niets was. Mijn aardse wereld leek niet te bestaan! Er was geen wereld, geen universum, geen sterrenstelsel, geen aarde, niets! Niets bestond, behalve deze zachte Bewuste Aanwezigheid, deze pulserende Briljantie, deze pure Liefde die overal was als een en al puur wit Licht. ‘Oh mijn God, hoe kan dat?!’ riep ik bij mezelf uit. Waar is het gebleven? Hoe zit het met alles wat ik als Arti heb meegemaakt? Het was allemaal echt! Hoe kan dat zomaar verdwenen zijn?

Er leek een zacht antwoord te komen van de kosmische wijsheid die overal om me heen was: “Maar hoe kan het Echt zijn, als het net verdwenen is? Er werd zoveel kennis met me gedeeld dat ik het hier niet allemaal kan delen. Het antwoord zei: ‘Wat echt is, is alleen dat wat permanent en onveranderlijk is. Dat wat verandert, bevindt zich in de luchtspiegeling van de tijd en bestaat werkelijk niet. Bewustzijn echter, als een zachte, delicate, gladde, vloeiende Aanwezigheid is altijd aanwezig; zelfs binnen de menselijke vorm, boven en voorbij de geest, omdat het de Ervaringsloosheid is die aan alle ervaring ten grondslag ligt. Het verandert nooit, verdwijnt nooit en is daarom de enige Werkelijkheid.’

Ik vroeg: ‘Maar als alleen dit Bewustzijn echt is, was de wereld dan een illusie? Waar kwam het dan vandaan?’

Het antwoordde: ‘Zoals alle manifestatie is ook de wereld de schepping van de grote illusie of grote waan, die het Creatieve aspect is van dit Opperste Bewustzijn, of de Heer, en de goddelijke filmprojector van het leven, in het almachtige spel van het rijk van de Schepping. Net zoals een fata morgana in de woestijn verdwijnt wanneer bekeken vanuit een bepaald perspectief, is je leven als Arti op aarde verdwenen, wanneer bekeken vanuit het perspectief van het Goddelijke Zelf, waar je nu bent. Alleen het eeuwige is werkelijk; en vanuit het gezichtspunt van die Werkelijkheid verdwijnt alles wat niet-eeuwig is. Maar natuurlijk kun je als eeuwige Atman (de ziel) nog steeds de ‘wereld van illusie’ bekijken als je dat wilt.’

Ik vroeg: ‘Dus mijn leven als Arti heeft nooit echt bestaan, het was een illusie?’

Het antwoordde: ‘O, het bestond; net zoals een droom bestaat, of een film, of een luchtspiegeling.’

Ik bleef doorvragen: ‘Dus de wereld was gewoon een verzinsel van mijn verbeelding? Hoe heb ik hem gecreëerd? Met mijn gedachten en verlangens?

Het antwoord weerklonk overal om me heen, “Y-e-s-s-s!” terwijl het in mijn wezen weerklonk.

Ja: Ik begreep het nu. De wereld bestond alleen maar in mijn geest, een door gedachten en zintuigen gecreëerde illusie/bedrog. Zonder de zintuigen, de geest en het lichaam was er nu geen ego meer om de wereldillusie waar te nemen! Het had allemaal alleen in mijn geest bestaan en plaatsgevonden!

Onze ware werkelijkheid bestaat buiten de geest, en dat is waar ik op dit moment was. Ik realiseerde me de ware uitgestrektheid van mijn Wezen en de minuscule aard van de kooi van het aardse lichaam.

De rollen die ik door de vele levens heen had gespeeld met verschillende lichamen, flitsten weer in mijn bewustzijn. Ik glimlachte toen ik zag dat ik aan geen enkele rol gehecht was! Hoe kon ik ook, als het slechts een spel van de geest was? Ik was in het reine gekomen met het feit dat zodra ik, mijn egobewustzijn, het lichaam verliet, mijn door de geest gecreëerde wereld ook verdween.

Verder lezen (bron)