Door wat ik te zien kreeg begreep ik dat de Aarde school is en als we klaar zijn hebben we een “Life Review” en dan mogen we afstuderen en terug naar Huis gaan.


Door wat ik te zien kreeg begreep ik dat de Aarde school is en als we klaar zijn hebben we een “Life Review” en dan mogen we afstuderen en terug naar Huis gaan.

Er werd mij toen verteld dat mensen ervoor kiezen om geboren te worden in welke religie of groep dan ook die hen zal helpen om de lessen te bereiken waarvoor ze hierheen gestuurd zijn om te leren.
Mij werd verteld dat de Aarde als een grote school is, een plek waar je spirituele lessen kunt toepassen en jezelf kunt testen, onder druk, om te zien of je werkelijk kunt ‘leven’ wat je al weet dat je zou moeten doen.
Eigenlijk is de Aarde een plek om te leven zoals het hoort.
Het werd me duidelijk gemaakt dat sommige mensen naar de Aarde komen om aan slechts één aspect van zichzelf te werken, terwijl anderen komen om aan meerdere aspecten te werken. Dan zijn er nog anderen die niet alleen komen om aan hun eigen natuur te werken, maar ook om de Wereld als geheel te helpen.
De andere kant heeft niet de fysieke druk die het hebben van een lichaam met zich meebrengt. Hier op Aarde moet je dat lichaam voeden en kleden en het beschutten tegen de elementen. Je staat voortdurend onder druk om beslissingen te nemen die een spirituele basis hebben.
Aan de ‘andere kant’ wordt je geleerd wat je ‘hoort te doen’, maar kun je dat ook LEVEN onder deze druk op Aarde? Van wat ik daar heb gezien en gehoord, draait het aan de andere kant allemaal om relaties en voor elkaar zorgen. Perfectie wordt niet van mensen verwacht, maar leren wordt verwacht en als goede vooruitgang beschouwd.
Al onze ervaringen in een mensenleven hebben de neiging om een soort patroon te volgen en zullen vaak dezelfde lessen herhalen, alleen op een andere manier en onder verschillende omstandigheden. Zo weet je wat je hier moet leren en testen. Als je de patronen onderzoekt, zullen bepaalde thema’s duidelijk worden.
De economische onrust die we nu doormaken is een van die ‘wereldgebeurtenissen’ die vooraf waren ingesteld.
Mensen hebben de keuze hoe ze op deze gebeurtenissen willen reageren. Van wat ik heb geleerd, is de spirituele manier om elkaar te helpen en mensen in nood te helpen. Dit is de ultieme daad van liefde. Maar er is ook de keuze om meer beschermend en egocentrisch te worden; minder te delen en de eigen bezittingen voorop te stellen in de reacties op wat er is. Dit is een materialistische manier om alles te bekijken, alsof de materiële wereld meer is dan de verbinding tussen de hele mensheid.
Welke keuzes zal de meerderheid maken? Dat valt nog te bezien. In 1981 werd mij getoond dat deze tijd zou komen en dat banken papieren imperiums waren, gebouwd op papier en niets meer dan dat. Maar dat geldt ook voor veel andere bedrijven – papieren imperiums – gebouwd om onder druk te bezwijken. Hoe reageren mensen op dit alles? Dit is de belangrijkste gebeurtenis en zal velen op de proef stellen. Zullen ze elkaar de hand reiken en voor elkaar zorgen, of zullen ze meer en meer egocentrisch worden en het materiaal beschermen? Er zijn altijd keuzes in dit proces om te bepalen welke keuzes individuen zullen maken.
…
De nadruk moet liggen op die gouden regel: Heb je naaste lief als jezelf. Zorg voor elkaar wanneer je maar kunt.

Hoewel ik ook een veel donkerdere plek te zien kreeg waar mensen niet leken te weten dat ze uit hun lichaam waren getreden en elkaar voortdurend bevochten om materiële zaken. Materiële bezittingen waren hun focus en alle handelingen waren daar op zichzelf gebaseerd. Boven hen wachtte ook een legioen wezens.
Telkens wanneer iemand opkeek en God om hulp vroeg, werden ze naar een andere plek gebracht, een plek die vrediger was en meer afgestemd op God en Gods liefde.

Onzeker Ik voel geen behoefte om bij een bepaalde religie te horen. Ik voel ook niet de angst die religies mensen lijken op te dringen. Als dat iemand helpt om het juiste te doen en voor anderen te zorgen – door angst – geweldig.
Maar religie op zich is voorbestemd om altijd door mensen geïnterpreteerd te worden. Hun interpretaties zijn vaak niet echt duidelijk en bevatten ook veel onwaarheden.
Een van de dingen die mij is verteld is om altijd te kijken naar ‘wie heeft er baat bij’ bij regels die door religie zijn gemaakt. Als het bepaalde mensen zijn, of de machtsstructuur zelf, dan is de kans groot dat het niet echt iets van God is. Veel regels zijn zeker door mensen gemaakt en zijn er om in het voordeel te zijn van de structuur of van degenen die er de leiding over hebben.

De tweede ervaring: ik bevond me in een stad en er werd mij verteld dat dit de Stad van God was. Ik stond bij een waterfontein met een man in een lang wit linnen gewaad dat met een koord om zijn middel was gebonden.
Hij vertelde me dat ik alles kon vragen en zei dat hij me zou rondleiden.
Omdat ik was opgevoed in een tijd waarin katholieken zeiden dat het een doodzonde was om zelfs maar een andere christelijke kerk binnen te gaan, en lutheranen zeiden dat die katholieken naar de hel gingen omdat ze beelden in hun kerken hadden en tot heiligen baden, had ik een zeer prangende vraag. De eerste vraag die ik stelde was: “Wat is de juiste godsdienst?
Mij werd verteld: ‘Dat zijn ze allemaal. Elke religie is een weg die dezelfde plaats probeert te bereiken.’ Ik kreeg een berg te zien, met elke religieuze groep die de top probeerde te bereiken, van elkaar gescheiden door afstand, maar elk van hen probeerde dezelfde plaats te bereiken.

Het werd verduidelijkt dat we niet alleen zijn. We zijn altijd omringd door liefdevolle wezens wanneer we oversteken en zelfs nu in deze bestaande dimensie. Ik weet dat we altijd veilig en beschermd zijn.
En ik weet dat het niet uitmaakt wat onze omstandigheden zijn, als wie we gezien of beoordeeld worden door de wereld, of wat we gedaan hebben in dit leven, dat we allemaal pure liefde zijn. Zo simpel is het.
En we zijn hier allemaal om elkaar te herinneren aan onze pure essentie en wat we in deze driedimensionale wereld kunnen creëren door liefde en co-creatie.

Ik heb geleerd dat we allemaal één zijn en verschillende ervaringen delen. En dat we, omdat we allemaal één zijn, niet langer hoeven te communiceren op de manier waarop we denken dat we dat moeten doen. Telepathie, bijvoorbeeld, is echt. Ik heb het niet alleen aan de andere kant ervaren, maar ik ervaar het ook op een hoger niveau nu ik ben teruggekeerd.
Mij werd getoond dat het concept van hemel en hel alleen in deze wereld bestaat. Het is een term die we hebben gecreëerd met behulp van een overeengekomen woordenschat. Maar de waarheid is dat de hemel of de hel op dit moment bestaat, niet in het hiernamaals. Het hiernamaals is prachtig, puur, liefdevol en veilig. De worstelingen en hartzeer die we onszelf in deze wereld aandoen, is de hel die we hebben gedefinieerd. En wat ik heb geleerd is dat we hoe dan ook dingen kunnen veranderen om hier op dit moment de hemel op aarde te creëren.

De enige wet die nooit zal veranderen is de wet van ‘Vrije Wil’ Vraag en het wordt gegeven, zoek en gij zult vinden, klop en de deur staat open. Zoals mijn Engelengidsen me heel duidelijk vertellen, zullen ze niet komen tenzij ze uitgenodigd worden. Het gaat altijd om vrije wil.
Nog zo’n schok ‘We zijn al Vrij’ Maar dat is aan ieder zijn keuze. We bevinden ons allemaal op verschillende niveaus van begrip van toegestane keuzes en spiritueel bewustzijn van onszelf. Het is het bewustzijn van spirit dat ons zal leiden naar de kennis en het begrip die nodig zijn om te transformeren en te transcenderen naar plaatsen die onvoorstelbaar en onbegrijpelijk zijn voor de mens. Ik verzeker je dat dit slechts een klein deel is van wat de transcendente ziel te wachten staat die het ‘weten’ van de schepper van het leven volgt. Ik Ben van alle geschapen dingen.

Scènes uit de toekomst van de wereld Ik zag er een paar uit mijn eigen toekomst, maar niet echt als ‘dit gaat er gebeuren’ maar meer als beloften. Op één na zijn ze allemaal uitgekomen. Ik kreeg toekomstige worstelingen van de wereld te zien. Ik had bijna op ‘nee’ geklikt omdat het niet de bedoeling is dat ik ze prijsgeef, en het lijkt me stom om te zeggen: ‘Ja, maar ik kan het je niet vertellen. Een beetje onbeleefd zelfs.
Het volstaat te zeggen dat de omwentelingen en worstelingen waar mensen bang voor zijn, voorbij zullen gaan. Toen mij werd verteld dat er binnenkort een generatie zou komen die meer ‘spiritueel’ zou zijn, maar veel minder ‘religieus’, leek me dat in de verste verte niet mogelijk.
Er werd mij verteld dat de trend zich zou voortzetten en dat de wereld uiteindelijk ‘losjes monotheïstisch’ zou zijn, waarbij religies kanalen voor altruïsme zouden worden en kerken zouden gaan over verbinden en het smeden van vriendschappen in plaats van plaatsen van ‘uiterlijke aanbidding’, wat ze religie noemen.