Het lijkt alsof we hun rijk kunnen binnengaan zonder dat ze meteen weten dat we ons op hun rijk richten. Misschien kunnen we ze verrassen of verrassen.
Ze leken geen voorkennis te hebben van mijn komst. Het was niet mijn tijd om te sterven, dus ze leken niet te verwachten dat ik in hun rijk op de hoogte zou zijn.
Ik herinnerde me dat God me had verteld dat het nog niet mijn tijd was om te sterven omdat ik nog meer liefde te geven had.
En dat is de enige reden van ons bestaan, om liefde te geven! Dat is het enige dat telt in deze wereld, de hoeveelheid liefde en compassie die we kunnen delen.
Het was nog niet mijn tijd. Als de tijd komt dat ik ga, weet ik nu dat ik niet alleen zal zijn, dat ik die warmte en troost weer zal voelen en misschien de verbondenheid met de stem die ik zo vaak hoorde
Hij zag er verdrietig uit en hij huilde, net als ik. “We houden zoveel van je.
Het is nog niet jouw tijd om te sterven, je moet teruggaan.
Het spijt ons zo!”
Liggend in bed voelde hij zijn bewustzijn opkomen, de kamer verlaten en door stralend wit licht gaan.
Maar een engel vertelde hem dat het nog niet zijn tijd was om te sterven, dat hij nog werk te doen had.
Ik zag de toekomst, ik zag het verleden. Ik voelde en wist dat ik deel uitmaakte van alle dingen. Ik wilde blijven, maar ik werd teruggestuurd.
Mij werd verteld dat het nog niet mijn tijd was om te sterven. Dus ben ik terug.
Mijn vader vertelde me dat het nog niet mijn tijd was om te sterven en dat ik terug moest gaan.
Ik protesteerde hiertegen omdat ik hem vertelde dat ik eindelijk vrede had met mezelf en dat ik graag verder wilde.
Hij vertelde me nee, dat God hem had opgedragen me te ontmoeten en me terug te sturen omdat Hij een plan voor me had.
Ik keek naar mijn hond en de hond begon me terug naar mijn lichaam te duwen en mijn vader hielp de hond met duwen.
Hij vertelde me dat Hij en iedereen daar wist waarom ik mijn eigen leven had genomen en dat er geen oordeel of straf zou zijn voor mijn daad: alles was vergeven.
Hij vertelde me dat ik niet het recht had om mijn leven, of welk leven dan ook, te nemen. Alleen GOD had de autoriteit om een leven te geven en te nemen.
Hij legde uit dat het leven heilig was en gekoesterd moest worden. Hij vertelde me dat ik daar door iedereen welkom was en dat iedereen onvoorwaardelijk van me hield.
Hij legde verder uit dat het nog niet mijn tijd was geweest om te sterven of om “thuis” te komen. Hij zei dat ik mijn missie nog niet had voltooid.
Hij vertelde me dat ik de keuze had om daar te blijven of terug te keren om mijn taken af te maken.
Toen bedacht ik dat ik niet kan sterven tot het mijn tijd is.
