Ik zag mensen die zelfmoord hadden gepleegd en zij leken de slechtste situatie te hebben van al deze aardgebonden zielen.
Ze zaten volledig gevangen en konden met niemand communiceren. Soms volgden deze zielen hun dierbaren jarenlang als een schaduw op aarde en smeekten om vergiffenis voor de pijn die ze hen hadden aangedaan met hun zelfmoord.
Maar het had geen zin en ze werden niet gehoord. Mijn gids liet me deze scènes zien.
Ik voelde geen uitweg. Ik wilde bij God zijn en op een betere plek, een vrediger plek dan dit helse leven. Mijn verleden was extreem duister. Ik werd op zeer jonge leeftijd gemolesteerd en seksueel misbruikt. Het grootste deel van mijn jeugd zat ik in de psychiatrie. Ik martelde en doodde dieren en de politie kwam altijd naar me toe toen ze me vonden terwijl ik een vogel verscheurde. Toen ik opgroeide had ik het gevoel dat er niet van me gehouden werd en dat God niet op me lette (ook al ben ik Joods opgevoed). Ik was een erg gewelddadig kind, ik heb 14 zelfmoordpogingen gedaan.
‘Je bent hier, heb ik je niet gezegd niet te komen , je bent er nog niet klaar voor.’ Ik dacht na en sprak met mijn geest, ik wist dat ik geen fysiek lichaam meer had. Maar de demonen, en wat ik heb doorgemaakt slokken me op, meneer ik ben het zat’.
Plotseling zei een bulderende stem vol woede, maar vol liefde en medeleven
‘WAAROM BLIJF JE HATEN, WAAROM MISBRUIK JE JE ZIEL DIE IK MIJN KIND HEB GESCHAPEN? WEET JE WAT ECHTE PIJN IS?
Ik werd plotseling een duisternis ingezogen. Ik zag een man die ik herkende, hij leek saai, en tot mijn schrik was het de man die mij en verschillende kinderen in een kinderdagverblijf had gemolesteerd en seksueel misbruikt (hij stierf in de gevangenis nadat hij was neergestoken, hij was veroordeeld tot 67 jaar). Hij bleef schreeuwen om hulp, hij had tandafdrukken op zijn lichaam en wat mij leek klauwsporen.
Ben help me, ik word gemarteld en ik ben verdwaald, help me alsjeblieft’.
Jarenlang wilde ik deze man doden die mijn leven en dat van anderen verwoestte voor zijn eigen plezier.
De dreunende stem weer.
‘Je kunt hem niet helpen; hij is waar hij moet zijn. Hij heeft kinderen pijn gedaan, hij heeft bruggen verbrand, hij heeft anderen gemanipuleerd en hij zal hier voor eeuwig blijven tot de dag dat hij de liefde en het licht kan accepteren. Je bent hier omdat je denkt dat je leven slecht is!?’
Ik voelde geen medelijden, ik voelde een teken van opluchting, warmte in mijn hart en geest. Ik dacht dat ik ziek was, ik dacht dat ik het slachtoffer was. Ik ben een overlever. Ik vroeg dit wezen of hij me vergeeft voor mijn gruwelijke martelingen en het doden van dieren. Het pauzeerde en vertelde me.
‘Mijn kinderen die zwak zijn en lijden onder de handen van een ander, moet je hoe dan ook liefhebben, en zolang je aan jezelf werkt, zal ik er altijd voor je zijn.’
“Vergeef je me?” vroeg ik. Toen met een bulderende stem die mijn lichaam deed schudden, en het voelde alsof het hele universum zelf heel diep en langzaam werd verteld
Ik kreeg een plotseling trekkend gevoel, ik werd teruggezogen, de tunnel in. Ik sloeg terug in mijn lichaam en werd wakker onder de douche. Mijn armen klonterden en ik voelde dit verbazingwekkende gevoel van warmte alsof het een zucht frisse lucht was, en pure liefde.
Afgelopen Kerstmis was het 4 jaar zonder zelfbeschadiging of ziekenhuisopnames. Binnenkort 5 jaar geen zelfmoordpogingen. Ik heb mijn depressies en ups en downs gehad, maar ik gebruik mijn copingmechanismen. Therapie heeft mijn leven gered.
Ja Ziekte Hartaanval. Pogingen tot zelfmoord. In 1989 was ik lichamelijk uitgeput door migraine elke week, hoofdpijn elke dag en wat neurologische problemen. Ik pleegde zelfmoord door een overdosis pillen en alcohol. In 2004 probeerde ik opnieuw zelfmoord te plegen.
…
Kwamen er scènes uit de toekomst naar je toe?
Scènes uit mijn persoonlijke toekomst. Er werd mij verteld dat ik nog meer zou moeten doorstaan om mijn taak op aarde te voltooien.
Ik was heel kalm, gelukkig, voelde me warm en beschermd. Ik heb het gevoel dat ik niet veel vrienden heb in dit leven, maar ik heb er veel aan de andere kant, als dat van belang is,
Ik weet daar het antwoord op, het is omdat ik zelfmoord heb gepleegd. Mijn echte familie, en nauw met elkaar verbonden mensen, is nu niet geïncarneerd.
Zelfmoord leidt tot een heel hard en eenzaam volgend leven.
Toen ik naar bed ging en in slaap viel, voelde ik overal duisternis om me heen en hoorde ik een luide stem zeggen
“Wat heb je gedaan?!”
Ik keek naar beneden en zag mijn lichaam op het bed liggen met een donkere schaduwfiguur over me heen gebogen. Toen werd ik wakker en het was ongeveer twaalf uur de volgende middag.
Hij vertelde me dat Hij en iedereen daar wist waarom ik mijn eigen leven had genomen en dat er geen oordeel of straf zou zijn voor mijn daad: alles was vergeven.
Hij vertelde me dat ik niet het recht had om mijn leven, of welk leven dan ook, te nemen. Alleen GOD had de autoriteit om een leven te geven en te nemen.
Hij legde uit dat het leven heilig was en gekoesterd moest worden. Hij vertelde me dat ik daar door iedereen welkom was en dat iedereen onvoorwaardelijk van me hield.
Hij legde verder uit dat het nog niet mijn tijd was geweest om te sterven of om “thuis” te komen. Hij zei dat ik mijn missie nog niet had voltooid.
Hij vertelde me dat ik de keuze had om daar te blijven of terug te keren om mijn taken af te maken.
Op een dag begon ik de tabletten in te nemen, waarbij ik de pakjes één voor één leegde en de inhoud doorslikte. Het waren ongeveer driehonderd tabletten. Ik begon last te krijgen van duizeligheid, buikpijn en mijn zicht was vervormd. Ik wierp een blik op de celdeur en keek naar de aderen in mijn arm. Ze werden donkerblauw.
Toen ik me dat realiseerde, probeerde ik op mijn bed te gaan liggen, maar ik verloor mijn evenwicht en viel op de grond. Ik verloor het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam, zag ik mijn lichaam op de grond liggen, dus stond ik op. Tot mijn verbazing lag mijn lichaam nog steeds op de grond. Ik, in mijn ‘nieuwe’ lichaam, stond ernaast. Mijn poging om te begrijpen wat er was gebeurd eindigde toen ik voelde dat ik naar boven steeg en mijn lichaam op de grond achterliet. Toen ik het plafond van de cel bereikte, probeerde ik mijn arm uit te strekken om te voorkomen dat ik de ventilator zou raken, maar er gebeurde niets. De ventilator bleef draaien. Mijn lichaam bleef langs het plafond omhoog stijgen en klom verticaal de lucht in. Toen ik naar beneden keek, zag ik de gebouwen van het ministerie van Defensie. Toen ging ik door de wolkenlagen boven de stad Bagdad en bevond ik me in de helderblauwe lucht.
Plotseling zag ik twee mannen in helderwitte gewaden. De ene man was groter dan de andere. Een van de mannen stak zijn hand op en mijn opstijgen stopte. De man maakte een gebaar naar me dat ik dichter bij hem moest komen. Zonder na te denken bewoog ik me in de richting van de wezens totdat hij met zijn hand gebaarde dat ik moest stoppen.
Ik was niet bang of verontrust. Ik had het niet koud of warm, ik had alleen een gevoel van rust. Een van de mannen vroeg me: ‘Waarom deed je wat je deed? Weet je niet dat van je leven afkomen niet je recht is?’ Ik antwoordde: ‘Het spijt me heel erg. Ik was moe en kon niet meer in mijn eenzame opsluiting.’ Terwijl ik antwoordde, probeerde ik te zien wie ze waren, maar ik kon het niet.
Dezelfde man zei: ‘We zijn nu tevreden met je, we zullen je vergeven van wat je gedaan hebt en je terugsturen naar de aarde. Doe niet meer wat je gedaan hebt.’
Bijna-doodervaring en Wereldvrede – Hebben zelfmoordenaars vrede in hun bijna-doodervaringen?
Er zijn drie belangrijke redenen voor hun moordacties: (1) ze hebben een sterke “haat”;
(2) ze beschouwen hun zelfmoordacties als “held” door de mensen van hun groep en
(3) ze beschouwen het als een beloning van hun goden voor hun leven na de dood. De volgende discussies over bijna-doodervaringen kunnen helpen om het aantal gevallen van zelfdoding te verminderen en meer vrede in de wereld te brengen.
…
Toen Seung-Hui Chu op 16 april 2007 andere tweeëndertig mensen vermoordde in Virginia, hadden de mensen bijna-dood ervaringen. … Toen moest Chu’s geest het opnemen tegen andere tweeëndertig geesten. In hun bijna-dood ervaringen, was Chu’s geest te zwak in vergelijking met de tweeëndertig geesten. Het was erg moeilijk voor Chu’s geest om vrede te hebben in zijn bijna-dood ervaring.
Zelfmoordaanslagen gebeuren vaak in Irak… doodt zo’n twintig mensen en zichzelf. … zijn god moet ook de twintig geesten onder ogen zien, die hem volgen en klagen. Zij zijn burgerslachtoffers.
…
Mensen zijn verantwoordelijk voor hun eigen bijna-doodervaring als ze in het leven staan. Hun geloof, gedrag en andere factoren dragen bij aan hun eigen bijna-doodervaring. Mensen met een christelijke, islamitische, joodse, boeddhistische of niet-religieuze achtergrond hebben een gemeenschappelijke waarde voor vrede. Iedereen zal een bijna-doodervaring hebben tijdens het stervensproces. Vrede of niet is aan jou.
Kwamen scènes uit je verleden bij je terug?
Ik denk dat ik geleerd heb dat we allemaal op onze tijd sterven, niet eerder en niet later.
Daarom is zelfmoord echt geen optie. Het heeft me geholpen om die gedachten van me af te zetten.
