Ik dacht er niet te veel over na tot ongeveer een maand later, toen ik terugkeerde naar Virginia Beach om met mijn paranormale vriendin, mevrouw Joy, te spreken. Toen ik haar kantoor binnenkwam, keek ze me aan met een heel eigenaardige blik û met een verbaasde/angstige/verrassende blik. Haar blik was op zijn zachtst gezegd INTENSE.

Ze stak de kamer zijdelings over, zonder haar ogen van me af te houden toen ze bij haar bureau aankwam en ging zitten. Na een minuut of twee alleen maar te hebben zitten staren, begon ze te huilen en zei uiteindelijk: ‘Chris, je weet dat je vorige maand bent overleden op de operatietafel.’ Ik zei: ‘Ja, dat hebben ze me verteld.’ Ze zei: ‘Hebben ze je ook verteld dat je een ‘face-to-face’ ontmoeting met Jezus Christus zelf hebt gehad?!’

Toen ze dit zei, viel ik bijna flauw – het was ongelooflijk en ze had nu echt mijn aandacht! Ik zei: ‘Ja, maar ze konden me niet vertellen wat Hij te zeggen had. Weet jij wat Hij te zeggen had?’ Ze zei: ‘Ja, ik heb alles’. Ze zei: ‘Ik zal je vertellen wat Hij zei, maar eerst moet ik je dit vertellen – toen je vorig jaar bij me kwam en ik je vertelde dat je ging sterven, dat was het, dat was je tijd om te sterven.

Je hoort hier nu niet te zijn. Nu zal ik je vertellen wat er is gebeurd en waarom je hier nog bent. Chris, toen je stierf en je lichaam verliet, schreeuwde je het uit volle borst uit dat het je speet als je iemand op wat voor manier dan ook pijn had gedaan terwijl je op aarde was. Je schreeuwde het uit met zoveel emotie en overtuiging dat iedereen om je heen ervan schrok.

Hij (Jezus) was toevallig in de buurt en kwam kijken waar al die commotie over ging. Eerst had je geen idee met wie je aan het praten was. Je vertelde Hem gewoon dat je net uit de gevangenis kwam en elke maand een grote cheque van de overheid kreeg en dat je nooit meer hoefde te werken en dat je nog niet klaar was om te sterven – je wilde teruggaan en plezier maken. Je liet Hem lachen en Hij genas je onmiddellijk van je kanker en stuurde je terug naar het leven. Chris, je zult nu nog zesentwintig jaar leven. Is dat niet geweldig? Wil je weten wat je de komende zesentwintig jaar gaat doen?’ Ik zei: “Ja, wat ga ik doen? Ze zei: ‘Chris, je gaat de rest van je leven anderen helpen die soortgelijke ervaringen hebben gehad als jij. Is dat niet geweldig? Wil je weten waarom je dat gaat doen?’ Ik zei: ‘Ja, waarom?’ Lachend zei Joy nu: ‘Omdat dat alles is wat je wilt doen!’

Drie jaar later was mijn kanker uitgezaaid naar mijn nek en ging ik terug naar de VA, maar deze keer naar de hoofdoncoloog van het VA Medical Center in Richmond, Virginia. De dokter daar adviseerde ook dat mijn kanker ‘ongeneeslijk’ was en zette zelfs op papier dat hij me had geadviseerd dat er ‘geen kans’ op genezing was en dat ik over nog eens zes maanden dood zou zijn. Dus keerde ik terug naar het Leo Jenkins Cancer Center in Greenville en onderging een operatie om de tumor te laten verwijderen. De dokter daar vertelde me dat hij niet in staat was geweest om alles te verwijderen en dat ik dood zou gaan – ik antwoordde hem simpelweg dat hij zich geen zorgen hoefde te maken omdat ik het onder controle had – dat was bijna vier jaar geleden. En de beat gaat verder…

Ik zou nog veel meer kunnen vertellen, maar waarschijnlijk ben je het nu wel zat om dit allemaal te lezen. Als je meer wilt horen, laat het me dan weten. Maar zo niet, weet dan dit: ER IS ECHT EEN SPIRITUELE PLAATS WAAR WE NAAR TOE GAAN ALS WE STERVEN EN DIE MAN WAAR WE ZOVEEL OVER HEBBEN GEHOORD OP ZONDAGSSCHOOL BESTAAT ECHT EN HIJ DOET NU HETZELFDE ALS WAT DE BIJBEL ZEGT DAT HIJ TWEEDUIZEND JAAR GELEDEN DEED – HIJ GENEEST MENSEN VAN DODELIJKE ZIEKTEN. MIJN NDE HEEFT MIJN LEVEN RADICAAL VERANDERD EN IK ZAL ELKE MINUUT DIE IK NOG HEB BESTEDEN AAN HET DIENEN VAN MIJN NAASTE ALSOF HIJ/ZIJ MIJZELF WAS. BEDANKT VOOR HET LUISTEREN NAAR MIJN VERHAAL.

Verder lezen (Bron)