Was er op het moment van uw ervaring sprake van een levensbedreigende gebeurtenis?
Ja Zelfmoordpoging Overdosis drugs of medicijnen Klinische dood (stoppen van ademhaling of hartfunctie) Leverfalen. Ze zetten me op een transplantatielijst en zeiden dat ik het niet zou halen tenzij ik een nieuwe lever zou krijgen.
Aan de andere kant staan is het meest fantastische gevoel en het is echt iets wat ik niet met woorden kan uitleggen. Het is geen “denken”. Het is meer een gevoel dat het meest authentieke, pure gevoel is, zelfs voorbij wat we ons kunnen voorstellen met ons verstand of onze zintuigen. Ik weet dat er licht was en een overgang van de duisternis naar het licht. Het is zo moeilijk om het licht te beschrijven omdat het zo helder en levendig is met kleuren die niet op aarde zijn. Wat ik weet van mijn ervaring is dat ik door een of ander rijk ging en toen rondzweefde, terwijl entiteiten van energie, licht en geluid zich verbonden met mijn energieveld. We communiceerden zonder woorden.
Ik probeerde hen duidelijk te maken dat ik het hier veel fijner vond en dat ik wilde blijven. Ik was klaar met het leven omdat het zo’n pijn deed. Ik zat in een geestelijk en lichamelijk gewelddadige relatie en had geen middelen om daaraan te ontsnappen. Ze dreigden mijn pasgeboren kind mee te nemen en daar kon ik niet mee leven. Ik was bang dat mijn familie me niet zou helpen om uit die situatie te komen omdat ze ook bang waren voor mijn man.
Mijn vader was bij me. Zijn aanwezigheid was zo geruststellend en ik wist dat hij over me had gewaakt, me had beschermd en me door de jaren heen signalen/aanwijzingen had gegeven over wanneer ik weg moest gaan zodat ik niet gewond zou raken.
Ik voelde de warme omhelzing van mijn grootvader en andere dierbaren die waren overgegaan. Het was meer alsof onze energieën zich vermengden of samenkwamen.
Ik was vervuld van liefde en had geen schuldgevoelens over wie ik was in mijn aardse leven of over mijn zwakheden.
Een entiteit vertelde me dat ik terug moest gaan. Mijn familie zou te veel lijden als ze mij zouden verliezen. Ik “wist” dat ze me uit mijn situatie zouden helpen en me naar een ander leven zouden leiden dat bij me zou passen.
Maar ik wilde niet terug. Ik probeerde duidelijk te maken dat iedereen zoveel beter af zou zijn zonder mij als last als ik nog in leven was. Ik bleef zeggen dat ik in een ander leven terug zou komen en het opnieuw zou proberen. De entiteiten zeiden dat ze zo trots op me waren om wat ik had doorstaan, hoeveel ik was gegroeid en hoe wijs en sterk ik werkelijk was in dit leven. Ze vertelden me dat ik terug moest komen om anderen te helpen en dat ze me de weg zouden wijzen.