Zij wachtten, net als ik; niemand sprak in de menigte, niemand sprak tegen mij.
Omdat er een Entiteit was verschenen. Nadat hij was verschenen, begon mijn Life Review. Mij werd duidelijk gemaakt dat dit het was. Dit was verschrikkelijk.
ALLES wat ik ooit dacht, deed, zei, haatte, hielp, niet hielp, had moeten helpen werd voor mij, de menigte van honderden en iedereen als een film getoond.
Hoe gemeen ik tegen mensen was geweest, hoe ik ze had kunnen helpen, hoe gemeen ik (onbedoeld ook) tegen dieren was geweest! Ja! Zelfs de dieren hadden gevoelens gehad. Het was verschrikkelijk. Ik viel op mijn gezicht van schaamte. Ik zag hoe mijn handelen, of niet handelen, een effect had op andere mensen en hun levens.
Pas toen begreep ik hoe elke kleine beslissing of keuze de wereld beïnvloedt.
Het gevoel dat ik mijn Redder in de steek liet was te echt. Vreemd genoeg voelde ik zelfs tijdens deze verschrikking een medeleven, een acceptatie van mijn beperkingen door Jezus en de menigte Anderen.
Tijdens deze Terugblik was het Kwade wezen er….
…
Ik ben gezegend.