Toen begonnen de intense Liefde, Vrede en plezier me weer te overmeesteren.
Ik was niet langer Ray, mijn ego was opgelost maar op de een of andere manier was ik nog steeds Ray. Een Wezen van immens Licht en Liefde en Heiligheid, maar deze keer nam het Wezen me mee op een reis of een soort tournee die me opnieuw begeleidde. Het had me iets te laten zien.
Nu is dit heel moeilijk te beschrijven, maar tijd hield op te bestaan. Het had daar geen waarde… verleden en toekomst bestonden helemaal niet. Ik reisde in een intens, brandend nu.
Nu was alles. Ik was geen zelfstandig naamwoord (persoon, plaats of ding) meer, maar werd een werkwoord (een actie). Ik was Ray-ing in plaats van Ray. Dit is het beste wat ik kan doen om te beschrijven hoe geen-tijd is. Het is prachtig in zijn eigen intensiteit en brandende Nu-heid.
Op dit punt kreeg ik een enorme boodschap. Het Wezen vertelde me ‘Dit is wie je werkelijk bent’, terwijl het het Universum voor me opende. Ik kon het verschil niet zien tussen de oneindige sterrenstelsels en mezelf. Ik werd almachtig en alwetend – en toch was ik nog steeds Straal. Ik kan dit niet beter beschrijven dan dit, maar dit ‘verhaal’ voelt zo ontoereikend naast het echte werk.
Toen leidde het Wezen me en stelde me voor aan de meest Ongelooflijke Schoonheid en Liefde die iemand zou kunnen bevatten. Het was een Groter Wezen van het meest intense Licht dat onmogelijk kon bestaan. Het was God. Het eerste Wezen leidde me naar dit Licht en liet het me omhullen en opslokken. Ik werd één met Liefde maal een miljoen, miljard, triljoen voor eeuwig en altijd. We waren van hetzelfde gemaakt! Elk wezen dat ooit in de hele schepping had bestaan, maakte nu deel uit van dit grotere geheel dat God werd genoemd. Ik was één met hen allemaal, en toch was ik nog steeds Ray…almachtige, kleine oude ik!
Dit is wie je werkelijk bent’ donderde het Licht.
Let op het verschil tussen ‘Wie’ je werkelijk bent en ‘Wat’ je werkelijk bent. Het was heel belangrijk dat ik wist ‘Wie’ ik werkelijk ben.
Na een onbepaalde tijd van Nu-zijn, kreeg ik te horen dat ik terug moest gaan… dat het nog niet mijn tijd was. Ik vond dit nu goed… ik had een enorm Doel en een veel krachtiger reden om te bestaan. Ik kreeg een andere boodschap die heel belangrijk was… net zo belangrijk als wie ik werkelijk ben. Er werd mij verteld dat ik terug kon komen wanneer ik maar wilde. Ik heb geen idee wat dit nu betekent, maar dat was de andere Grote Boodschap!