De stem (God) was zo rustgevend, zo liefdevol; ik wist dat dit een tijd was om te leren.
Het eindigde met een vriendelijk, maar behoorlijk realistisch, Je zult wakker worden, je zult honderd procent in vorm zijn, je geest zal honderd procent gezond zijn zoals hij altijd al was,
maar als dit voorbij is, zul je *erg* ziek wakker worden. Misschien zal dit je ontmoedigen om het in de toekomst nog eens te proberen.
Alsjeblieft, ik smeek het je, je leven zal mooi zijn, dat beloof ik je.
Je hoeft je nergens zorgen over te maken, je zult niet dakloos op straat staan (ik was altijd bang dat ik de middelbare school niet zou afmaken of niet voor mezelf zou kunnen zorgen), dit is een belofte, van mij aan jou.
Vertrouw alsjeblieft op mij, ik beloof je dat ik je nooit zal laten vallen.