De meesten van ons wordt in hun leven geleerd om in God te geloven. Ik ben opgegroeid in een streng rooms-katholiek gezin door ouders die ons leerden wat zij van hun ouders hadden geleerd.
Oké – ik geloofde wel, maar ik was erg boos op hem vanwege dingen die me in mijn kindertijd en leven in het algemeen waren overkomen.
Nu had ik bewijs gekregen (genoeg voor mij) dat er echt een God is. Een liefhebbende God – geen God van hel, vuur en verdoemenis. De volgende woorden die uit mijn mond kwamen waren: ‘Oh, shit! Ik heb het verknald! Er is echt een God!
Ik was gekrenkt door mijn taalgebruik en deze kennis. Ik zei snel ‘Oh – sorry!’ Zijn antwoord aan mij was nog meer liefde en een gevoel van ‘Mijn kind, kalmeer, alles is in orde.’ Ik voelde me echt als Zijn kind en het was een heel veilige en warme plek. Hij heeft heel liefdevolle en zachte handen.