Ik kan de gevoelens van ontzag en verwondering waarin ik werd ondergedompeld niet beschrijven.
Tijdens mijn levensherziening begreep ik dat ik nog maar net begonnen was te ervaren waarvoor ik deze keer geïncarneerd was en dat ik de keuze had om als volwassene terug te gaan naar mijn gebroken lichaam of te wachten op een andere incarnatie om verder te gaan waar ik gebleven was.
Ik kreeg te zien wat er aan de hand was met de mensen op Aarde in die tijd/plaats waar ik net was vertrokken en wat er de komende ruwweg vijftig jaar zou plaatsvinden. Ik besloot dat ik niet opnieuw mijn kindertijd en jonge volwassenheid wilde overdoen en terug wilde keren naar het beschadigde lichaam.
Ik keerde terug naar het lichaam in het ziekenhuis, dat een week bewusteloos was geweest. Er werd me verteld dat mijn moeder aan mijn zijde stond.