Ik had een gevoel van absolute vreugde en overstijgend geluk en de overtuiging dat (a) angst voor de dood een vergissing is, (b) dat er een “essentie van mededogen” is – sommige mensen noemen het misschien God, (c) dat alles wat mij als boeddhist werd geleerd “waar” was, maar dat tegelijkertijd ook andere religies, bijvoorbeeld de islam, “waarheid” bevatten.
Eigenlijk ben ik begonnen met het bezoeken van een moslimcentrum bij ons in de buurt en ik realiseerde me dat sommige van hun leden en mensen van mijn eigen boeddhistische congregatie (Koreaanse Zen) soortgelijke NDE-ervaringen hebben. Zowel meditatie als het soefi-moslim meditatieve gebed brengen (gedeeltelijk) het vredige geluk terug dat ik ervoer.
Mogelijk vergelijkbaar met de theorie dat licht zowel een deeltje als een golf is, zijn onze boeddhistische manier en de manier waarop moslims, christenen en joden de “essentie” zien als een golf (voorbij vorm en pantheïstisch) of als een gepersonaliseerde god (deeltje) met elkaar verenigbaar en beschrijven ze hetzelfde fenomeen.