In de tijd dat ik op de eerste hulp was, werd ik meegenomen naar het heelal. Ik was letterlijk in de ruimte. Er waren duizenden energieën bij me en we keken allemaal toe hoe de aarde zichzelf binnenstebuiten keerde. Het zag eruit als een zwart gat, maar was rood als stromende lava.
Er was een grotere energie bij ons, ik kan niet zeggen dat dit God was, want ik heb de naam van de energie niet gevraagd. Maar terwijl ik de aarde aanschouwde, keek ik rond en vroeg: ‘Waar is mijn familie?’ De grote energie zei: ‘Wie hier is, is wie hier hoort te zijn.‘ De angst en paniek die ik voelde verdwenen onmiddellijk en ik voelde me heel kalm. Toen vroeg ik: ‘Waarom gebeurt dit? Opnieuw antwoordde de grotere energie: ‘Dit is wat er moet gebeuren.
