Ik werd getroffen door ernstige PTSS en een zware depressie. Ik was moe, moe van het leven met mijn eigen demonen en gedachten.
Ik voelde geen uitweg. Ik wilde bij God zijn en op een betere plek, een vrediger plek dan dit helse leven. Mijn verleden was extreem duister. Ik werd op zeer jonge leeftijd gemolesteerd en seksueel misbruikt. Het grootste deel van mijn jeugd zat ik in de psychiatrie. Ik martelde en doodde dieren en de politie kwam altijd naar me toe toen ze me vonden terwijl ik een vogel verscheurde. Toen ik opgroeide had ik het gevoel dat er niet van me gehouden werd en dat God niet op me lette (ook al ben ik Joods opgevoed). Ik was een erg gewelddadig kind, ik heb 14 zelfmoordpogingen gedaan.
‘Je bent hier, heb ik je niet gezegd niet te komen , je bent er nog niet klaar voor.’ Ik dacht na en sprak met mijn geest, ik wist dat ik geen fysiek lichaam meer had. Maar de demonen, en wat ik heb doorgemaakt slokken me op, meneer ik ben het zat’.
Plotseling zei een bulderende stem vol woede, maar vol liefde en medeleven
‘WAAROM BLIJF JE HATEN, WAAROM MISBRUIK JE JE ZIEL DIE IK MIJN KIND HEB GESCHAPEN? WEET JE WAT ECHTE PIJN IS?
Ik werd plotseling een duisternis ingezogen. Ik zag een man die ik herkende, hij leek saai, en tot mijn schrik was het de man die mij en verschillende kinderen in een kinderdagverblijf had gemolesteerd en seksueel misbruikt (hij stierf in de gevangenis nadat hij was neergestoken, hij was veroordeeld tot 67 jaar). Hij bleef schreeuwen om hulp, hij had tandafdrukken op zijn lichaam en wat mij leek klauwsporen.
Ben help me, ik word gemarteld en ik ben verdwaald, help me alsjeblieft’.
Jarenlang wilde ik deze man doden die mijn leven en dat van anderen verwoestte voor zijn eigen plezier.
De dreunende stem weer.
‘Je kunt hem niet helpen; hij is waar hij moet zijn. Hij heeft kinderen pijn gedaan, hij heeft bruggen verbrand, hij heeft anderen gemanipuleerd en hij zal hier voor eeuwig blijven tot de dag dat hij de liefde en het licht kan accepteren. Je bent hier omdat je denkt dat je leven slecht is!?’
Ik voelde geen medelijden, ik voelde een teken van opluchting, warmte in mijn hart en geest. Ik dacht dat ik ziek was, ik dacht dat ik het slachtoffer was. Ik ben een overlever. Ik vroeg dit wezen of hij me vergeeft voor mijn gruwelijke martelingen en het doden van dieren. Het pauzeerde en vertelde me.
‘Mijn kinderen die zwak zijn en lijden onder de handen van een ander, moet je hoe dan ook liefhebben, en zolang je aan jezelf werkt, zal ik er altijd voor je zijn.’
“Vergeef je me?” vroeg ik. Toen met een bulderende stem die mijn lichaam deed schudden, en het voelde alsof het hele universum zelf heel diep en langzaam werd verteld
alleen als je verder gaat en jezelf vergeeft
Ik kreeg een plotseling trekkend gevoel, ik werd teruggezogen, de tunnel in. Ik sloeg terug in mijn lichaam en werd wakker onder de douche. Mijn armen klonterden en ik voelde dit verbazingwekkende gevoel van warmte alsof het een zucht frisse lucht was, en pure liefde.
Afgelopen Kerstmis was het 4 jaar zonder zelfbeschadiging of ziekenhuisopnames. Binnenkort 5 jaar geen zelfmoordpogingen. Ik heb mijn depressies en ups en downs gehad, maar ik gebruik mijn copingmechanismen. Therapie heeft mijn leven gered.