Mijn leven flitste aan me voorbij, een levensoverzicht was op zijn plaats.
Toen het voorbij was, hing mijn hoofd in schaamte want hij had het ook gezien. Ik was niet blij met veel, heel veel van mijn daden.
Toen wendde ik me vol ontzag tot hem met de vraag: “Hoe kun je nog steeds zoveel van me houden nadat je mijn vele zonden hebt gezien? Je bent een kind van God’, zei Hij, ‘en God is Liefde. Ik zie jou puur als Liefde.
Er kwam geen oordeel maar alleen liefde van Hem. Maar om dit te kunnen begrijpen moest ik mezelf vergeven en beseffen dat ik een deel van de goddelijke liefde was.
Door de verzoening werd dit mogelijk. Het is heel moeilijk uit te leggen. Ik weet alleen dat ik me niets herinner van wat ik in mijn levensoverzicht zag; alleen de herinnering dat ik er een had blijft over en ook van de liefde!
Mijn omgeving werd toen in beeld gebracht toen ik me bewust werd van een bloem, een prachtige bloem. Het leek wel een perfect Gerber madeliefje dat oplichtte in schitterende oranje kleuren, het leefde en het hield van me! Verbaasd en vol ontzag wendde ik me weer tot Hem en riep uit: ‘Deze bloem houdt van mij. Ik kan het voelen.’ ‘Alles,’ zei Hij ‘is in liefde voor jou gemaakt!’