Toen ik in de NDE-toestand was, voelde het alsof ik wakker was geworden in een andere werkelijkheid. Het voelde alsof ik uit de ‘illusie’ van het leven was ontwaakt en vanuit dat perspectief leek het alsof mijn fysieke leven slechts een culminatie was van mijn gedachten en overtuigingen tot dan toe.
Het voelde alsof de hele wereld slechts een culminatie was van de gedachten en overtuigingen van het collectief. Dat wil zeggen, de culminatie van ieders gedachten en overtuigingen.
Het voelde alsof niets echt was, maar we maakten het echt met onze overtuigingen.
Ik begreep dat zelfs mijn kanker niet echt was, maar ook deel uitmaakte van de illusie, dus als ik terugging naar mijn lichaam, zou ik de kanker niet meer hebben.