ALLES wat ik ooit dacht, deed, zei, haatte, hielp, niet hielp, had moeten helpen werd voor mij, de menigte van honderden en iedereen als een film getoond.
Hoe gemeen ik tegen mensen was geweest, hoe ik ze had kunnen helpen, hoe gemeen ik (onbedoeld ook) tegen dieren was geweest! Ja! Zelfs de dieren hadden gevoelens gehad. Het was verschrikkelijk.
Ik viel van schaamte op mijn gezicht. Ik zag hoe mijn handelen, of niet handelen, een effect had op andere mensen en hun levens. Pas toen begreep ik hoe elke kleine beslissing of keuze de wereld beïnvloedt.
Het gevoel dat ik mijn Redder in de steek liet was te echt. Vreemd genoeg voelde ik zelfs tijdens deze verschrikking een medeleven, een acceptatie van mijn beperkingen door Jezus en de menigte Anderen.