Dit enorme Glinsterende Oog van God overlaadde me toen met meer helend Licht, zei nog meer dingen tegen me en herhaalde: ‘Wees Stil.
Ik wist niet zeker waarom ik niet beoordeeld werd. Ik wilde zo graag door die poort voor me lopen. Ik kon de bedrijvigheid achter die enorme hemelpoort horen.
Het glinsterende Oog van God liet me toen voor een minuut of twee zien wat er achter de hemelpoort was.
Het waren prachtige Zielen, die allemaal spraken over ons op Aarde en hoe ze ons konden helpen. Het eerste waar ik getuige van was, was een ovale tafel van licht. Deze Zielen spraken over individuen, want ik hoorde opmerkingen als: ‘zij en hij hebben… nodig’, ‘We hebben dit voor haar en hem geregeld’.
De volgende tafel was groter en die Zielen spraken op een manier waarvan ik begreep dat ze groepen hielpen.
De derde tafel van Licht had meer Zielen om zich heen en zij spraken ook over groepen en ik voelde sterk de ernst aan die tafel.
Het enige wat ik wilde was naar de hemel kunnen gaan en elke baan doen die op me wachtte. Ik had altijd tegen God gezegd: ‘Ik ben zo waardeloos en als u me in de hemel laat, zal ik voor eeuwig en altijd de vloeren vegen.
