De stem van het Licht sprak tot mij.
Niet in woorden, eerder als overgedragen kennis en zekerheid. In die tijd zag ik mezelf als een beschadigd persoon en hield ik niet van mezelf.
De Stem vertelde me dat ik perfect in orde was en dat alle dingen waarvan ik dacht dat het gebreken waren, illusies waren en dat ‘negatieve dingen’ gewoon als een vuile jas over mijn ware wezen lagen.
Het Licht hield onvoorwaardelijk van me. Ik voelde dat ik ‘Thuis’ was.
Ik was vervreemd van mijn vader in die tijd. Ik herinner me dat ik mijn vader in mijn levensoverzicht zag en begreep dat hij zich gedroeg zoals hij deed vanwege een continuüm van handelingen in zijn leven en voor zijn leven.
Ik begreep waar andere mensen vandaan kwamen, goed, fout of onverschillig. Tegelijkertijd begreep ik ook dat alles gebeurt zoals het bedoeld is. Ik kende het ‘Waarom’. Dat is een van de dingen die ik me niet kan herinneren.
Maar het klonk heel logisch en ik dacht: “Ja, natuurlijk, hoe had ik dat kunnen vergeten?” Het was zo simpel! Ik kreeg te zien wat belangrijk was en wat niet. Liefde boven alles was het doel van het Universum en dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.