Ieder van ons, als een individuele sfeer van bewust licht, verblijft dan in de sfeer van universele verbondenheid, een unieke samensmelting van ziel en persoonlijkheid, begrip en herinnering.
Na de dood van het lichaam katapulteert de hogere ziel terug naar de sfeer van universele gemeenschap.
Dingen zoals: “God” (bij gebrek aan een betere term) is eigenlijk een entiteit van energie zonder begin of einde die bestaat uit elk beetje energie in het bekende universum en elke dimensie die nog onbekend is.
Wie we zijn is niet het lichaam dat zich in deze realiteit op aarde manifesteert, maar de levenskracht van energie die één is met alle energie die “God” is.
Alle religies zijn door mensen gemaakt in een poging te begrijpen wat niet begrepen kan worden. Zo hebben wij mensen het gevoel dat we op de een of andere manier controle hebben over ons lot op aarde. Dat we het vermogen hebben om te beslissen wat goed en fout is en daarnaar te handelen.
Bidden is echt, niet omdat je “God” vraagt om dingen te veranderen, maar omdat je in een staat van meditatief gebed, vooral met de kracht van anderen die hun energie op dezelfde gedachte richten, de ultieme kracht van al dat is aanboort om de fysieke manifestatie van dingen (mensen, resultaten, gebeurtenissen) hier op aarde te veranderen.
Alles op aarde is gecreëerd uit dezelfde sub-atomaire deeltjes, allemaal met een verbinding naar dezelfde energie die de cognitieve kennis is van alles wat is, en dat deze deeltjes kunnen veranderen met de bepaling van de energie waaruit alles bestaat.
Alles bestaat in een voortdurende balans tussen licht en donker, goed en kwaad, positief en negatief, aan en uit… en wordt zelfs gereduceerd tot een soort “digitale code” van nullen en enen, in voortdurende flux en balans. De materie die we NIET zien is net zo belangrijk voor deze delicate illusie als de materie die we wel kunnen zien.
Ja, we hebben de neiging om ons leven zo moeilijk te maken door een goede carrière na te jagen om geld te verdienen, een beter huis te hebben, een betere auto, betere kleren, maar de waarheid is dat dit een gevolg heeft: we vergeten wie we zijn, we vergeten God, we verwaarlozen onze ziel.
Ten eerste voelde het alsof ik in tweeën gespleten was, terwijl mijn fysieke lichaam op de grond bleef.
Het andere element was waar mijn bewustzijn was en het voelde alsof dit een bal van energie was (ik kon dit niet zien omdat mijn bewustzijn weg was uit mijn fysieke lichaam). De energiebal zweefde ter hoogte van mijn ogen op ongeveer tien centimeter afstand van het gezicht van mijn fysieke lichaam en keek toe.
Ik kon het fysieke lichaam zien schreeuwen van de pijn en huilen, maar ik voelde geen verbinding met die persoon.
Ja, ik was als een entiteit zonder lichaam, een onzichtbaar wezen, als een kleine bal van energie of elektriciteit met gedachte en bewustzijn.
Maar toen ik overstak ontmoette ik de Raad en God van het Universum.
Ik bekeek mijn leven en verschillende gebeurtenissen en realiseerde me dat we allemaal één zijn met het Universum, dus als ik iemand pijn deed, kwetste ik eigenlijk mezelf en nog meer kwetste ik elke ziel in het Universum.
Ik realiseerde me dat ik puur wit licht was en dat elke ziel een andere tint had, maar ik kon ze zien. Vaak konden andere zielen niet zien en liepen ze weg van het licht. Weer voelde ik me niet waardig. Gods goedheid gaat boven twijfel; dat is wat mij verteld werd, om te stoppen met twijfelen aan mezelf en te weten dat ik het licht van God ben.
Ik reisde ook door het Universum dat het wiel van het leven wordt genoemd, God of het bewustzijn van God was het centrum en wij zijn allemaal de spaken van het wiel. Ik voelde wat God voelde en wist wat God wist en het is niet van deze wereld van de mens maar een andere wereld.
Ja, ik heb geleerd dat het leven niet het vlees is. Het leven is de ervaring van de ziel.
De ziel is energie. Een energietrilling heeft zijn eigen unieke toon of melodie, maar ontvangt zijn bron van een Almacht. De Almacht is een Kosmisch Bewustzijn.
Ik zag een man, hij zat op een stapel grote rotsen, zittend op de ene, zijn rug rustend op de andere.
Hij had haar met de kleur van goud, in het midden gesplitst en in golven liggend en het was zo lang dat het achter hem op de grond lag.
Hij was naakt, maar het voelde natuurlijk alsof ik naar iemand keek die volledig gekleed was.
Terwijl ik hem aankeek, begon hij telepathisch tegen me te spreken, wat nu vreemd lijkt maar op dat moment ook natuurlijk leek.
…
Hij begon me te vertellen over het onderbewuste deel van de hersenen en dat dit de plek is waar onze spirituele herinneringen zich bevinden.
Ik kreeg ook geen visioen te zien, ik kreeg niets te zien; nogmaals, alles was direct gewoon ‘bekend’. Onze toekomst is duister door het gebrek aan kennis over onszelf en waar we vandaan komen.
De spiraal naar beneden is al bezig, maar is ook gepland. Alles is perfect zoals het zou moeten zijn. Slecht en goed.
