Inzichten over  Troost,  Hoop,  Richting en  Rust

Logo bdekompas.nl
Filter by Categories

Inzichten over Troost, Hoop, Richting en Rust

Bridget B NDE 8533 – Maanden voor mijn ervaring had ik een abortus ondergaan. Ik was bang voor mijn beslissing en overwoog zelfs zelfmoord ui

Abortus, Inzichten

Maanden voor mijn ervaring had ik een abortus ondergaan. Ik was bang voor mijn beslissing en overwoog zelfs zelfmoord uit wroeging en schuldgevoelens. Ik worstelde met de vraag hoe ik mezelf kon vergeven en hoe ik verder kon gaan in het leven om te proberen te vergeten wat ik had gedaan. Wekenlang wenste ik mezelf de dood toe en had ik het gevoel dat ik het niet verdiende om een vol leven te leiden, wetende dat ik een leven had genomen.

Toen gebeurde er een auto-ongeluk, zonder dat ik het wist. …

Voor ik het wist was ik in een ‘ruimte’. Het was niet echt een kamer met muren of deuren, maar het was een open ruimte. Het was zo warm en comfortabel. De beste woorden om het te beschrijven waren een gevoel van totale tevredenheid en vredigheid. Het was helder en levendig.

God stond daar voor me en ik was verrukt toen ik zag dat God mijn kind vasthield. De baby was een zuigeling en perfect van grootte en vorm. God sprak tot me en zei iets in de trant van: ‘Alles is goed. Hij is perfect en ik vergeef je. Voel je niet schuldig. Je bent vergeven en ik hou van je.’ Ik wou dat ik me letterlijk kon herinneren wat er gezegd werd.

We communiceerden en ik kon de baby aanraken en vasthouden. Ik voelde volledige vrede en vergeving. Ik was er klaar voor om bij mijn kind te zijn en het ouderschap te omarmen. GOD vertelde me dat Hij over de baby zou waken en dat het goed met hem zou gaan, maar dat ik terug moest gaan. Hij zei dat ik in de toekomst terug zou komen om bij mijn kind te zijn. Maar voor nu had ik een doel en moest ik terugkeren.

Ik aarzelde om weg te gaan omdat ik hier wilde blijven op deze prachtige, warme, comfortabele, vredige plek. En de wetenschap dat ik vergeven was, deed mijn hart overspoelen met ‘warme, donzige’ gevoelens. Ik nam afscheid van mijn kind, kuste hem en gaf hem terug aan GOD. Ik herinner me dat de baby in een zachte, zijdeachtige deken was gewikkeld. Het was een aangenaam afscheid. Er was GEEN gevoel van onheil of verdriet dat ik weg moest. Ik was overweldigd door opluchting en voelde me uitgerust en opnieuw een vredig tevreden gevoel.

Mooie beschrijving van de ervaring

Verder lezen (bron)