Inzichten over  Troost,  Hoop,  Richting en  Rust

Logo bdekompas.nl
Filter by Categories

Inzichten over Troost, Hoop, Richting en Rust

Carmie S FDE 9461 – Deze plotselinge extreme angst voor de dood bracht me in een wereld waarin ik mijn leven opnieuw moest bekijken.

Inzichten, Levensterugblik

Deze plotselinge extreme angst voor de dood bracht me in een wereld waarin ik mijn leven opnieuw moest bekijken.


Dit overtuigde me er nog meer van dat ik stervende of dood was, omdat ik een levensherziening associeerde met dood en oordeel.

In deze recensie werd mij nooit ook maar één goede daad getoond die ik had verricht. Ik kreeg alleen dingen te zien die kwetsend waren voor anderen.

Het is moeilijk te begrijpen hoe ik in zo’n korte tijd zoveel van mijn leven kon zien, maar op de een of andere manier is het me gelukt. Toen de terugblik op mijn leven ten einde liep, hoorde ik in gedachten een kalme mannenstem. Hij sprak tot mij op een manier die vergelijkbaar was met een dokter die een patiënt informeert over de gevolgen van het niet onderhouden van de juiste gezondheidszorg, of een leraar die een leerling helpt begrijpen wat de gevolgen zijn van het overslaan van lessen of het niet afmaken van huiswerkopdrachten.

Ik geloofde dat dit de stem van God was. Hij stelde me drie vragen.
Zijn eerste vraag was: “Begrijp je wat er met je gebeurt? Ik dacht dat ik gestorven was en dat dit God was die tegen me sprak, dus antwoordde ik ‘ja’.
Zijn tweede vraag was: “Begrijp je de gevolgen van je zonden? Omdat ik alleen maar zag hoe ik anderen pijn deed en omdat ik geloofde dat dit God was die over mij oordeelde, antwoordde ik ‘ja’. Ik nam aan dat ik naar de hel zou worden gestuurd op basis van de levensbeoordeling.

De laatste vraag was: “Begrijpt u dat u eeuwig gescheiden zult zijn van uw kinderen? Ik was verbaasd toen ik dit hoorde, omdat ik me altijd afvroeg of we na onze dood echt herenigd worden met onze dierbaren.

Nu ik het antwoord wist, had ik het gevoel dat ik naar de hel ging. Toch wist ik dat ik naar de hemel had kunnen gaan en de eeuwigheid met mijn kinderen had kunnen doorbrengen. Ik wilde niets liever dan terugkeren naar het aardse rijk om weer bij hen te zijn. Ik voelde dat dat niet ging gebeuren. Dus met veel verdriet beantwoordde ik de vraag met ‘ja’.

Zodra ik officieel mijn lot had aanvaard, begon ik in een donkere leegte te vallen.

Verder lezen (bron)