Ik zag deze ontmoeting als mijn beste kans om het lichtwezen een vraag te stellen.
Ik wist op de een of andere manier dat dit wezen God was, Jezus in feite. Ik worstelde al sinds mijn tienerjaren met homoseksuele gedachten en schaamde me zo, dat ik dit wezen vroeg: ‘Is het goed om homo te zijn?’
Ik kon het gezicht van dit wezen niet zien, maar ik kan je zeggen dat ik ‘weet’ dat het glimlachte en lachte. Het lachte me niet uit. Het leek te genieten van het feit dat ik mijn vraag stelde, alsof het wist hoe moeilijk het voor me was om hem te stellen en hoe serieus ik naar het antwoord zocht.
Het ‘keek’ me met zoveel liefde aan (ik voelde dit maar ik kon zijn gezicht weer niet zien) en toen zei het liefdevolle wezen: ‘Carry, dat is niet de belangrijkste vraag.’
Hij zei dat met zoveel zachtheid. Hij wilde me duidelijk in zijn leven trekken zodat al mijn vragen beantwoord konden worden. Voordat ik kon vragen: “Wat is de belangrijkste vraag?”, ‘raakte’ het de bovenkant van mijn hoofd.
Nogmaals, ik zag niet dat dit wezen me aanraakte, maar ik weet dat het dat deed. Toen het mijn hoofd aanraakte werd mijn hele lichaam doorschijnend. Ik kon dwars door mijn lichaam en mijn kleren heen kijken, maar tegelijkertijd kon ik elk detail zien, terwijl ik dwars door mezelf heen kon kijken!