Hij vroeg me: “Weet je waarom we je vergeven hebben? Ik antwoordde: ‘Nee. Toen zei hij …
Ik antwoordde: ‘Nee. Toen zei hij: “Kijk naar de aarde. Ik zag een MIG-l7 straaljager laag overvliegen in de Barzan regio en op weg gaan naar de rotsen op de weg waar Koerdische rebellen zich bevonden. De rebellen verzamelden met geweld vrouwen en kinderen en bedreigden hen met hun wapens om in hun buurt te blijven. Toen de MIG-jager laag overvloog, gilden de vrouwen en kinderen van afschuw. Moeders omhelsden hun baby’s en kinderen probeerden zich doodsbang onder vrouwenkleren te verstoppen. Het was een afschuwelijk tafereel van doodsangst. De MIG passeerde hen zonder op hen te schieten. Het vliegtuig keerde terug en toen realiseerde ik me dat het mijn vliegtuig was. Ik was het, die de orders om aan te vallen trotseerde.
De man zei: “We willen dat je met eigen ogen ziet wat voor humane daad je hebt verricht. Raak niet in paniek. Het vliegtuig vloog nog een keer over hen heen zonder aan te vallen en zette koers naar zijn basis in Kirkuk. Ik zag de gezichten van de vrouwen en kinderen die zich afvroegen wat er was gebeurd en hetzelfde op het gezicht van de rebellen.
Toen zei de man: “Dit is de daad waarvoor wij je vergeven hebben.