‘Je mag hier niet van overgaan. Je moet teruggaan en je leven leiden. Je moet je leven om drie redenen leven. De eerste is dat je iets moet doen wat je nog niet gedaan hebt. De tweede is dat je iemand moet beïnvloeden die je nog niet ontmoet hebt. De derde is dat je nog niet genoeg geleerd hebt om de andere twee te volbrengen.
Dat was het. Met zijn laatste woorden
Ja dat we niet zijn wat we denken dat we zijn, we zijn zoveel meer en het is niet nodig om eenzaam te zijn, we zijn zulke geliefde wezens dat het het meest trieste is.
Ik kijk nu naar mensen en ik zou willen dat ik ze de liefde kon vertellen die ze zouden kunnen bezitten als ze de illusie maar konden begrijpen. We leven in een leven van dualiteit, waarin het ego ons gevangen houdt.
Ook al lijkt de wereld in beroering te zijn, het maakt niet uit dat we zullen worden wat het voor ons is om te zijn, want dat is wat we werkelijk zijn, het kan niet anders.
We zijn niet dit lichaam, noch zijn we de geest zoals we die kennen. De egoïstische geest die we kennen is ook een illusie die ons weghoudt van de waarheid over onszelf, zelfs als degenen die schijnbaar verlicht zijn beweren een stem te horen, is dat slechts een schaduw van wat echt is.
Er zijn zoveel verkeersborden die ons leren wie we hier zijn. Ik heb ze nooit eerder gezien, maar nu is het allemaal zo duidelijk. We zijn als dat wat ons gemaakt heeft en daarin zijn we scheppers, ongeacht of het positief of negatief is in ons leven. Er is nog veel meer om te delen, te veel om te schrijven.
Ja, ik ben verlicht met de zin van het leven en de waarheid.
We moeten anderen meer liefhebben dan onszelf en deze keten van mensen optillen tot boven waar hij is.
We zijn allemaal met elkaar verbonden. Er zijn energieniveaus zoals röntgenstralen en radiogolven die het lichaam oppikt en die we nog niet wetenschappelijk hebben kunnen detecteren.
Ja, ik was speciaal, want ik werd aangesproken.
Het doel van mijn reden op aarde was om een verschil te maken in het leven van anderen. Het gaat niet om materiële zaken of ons ego, maar om wat we voor anderen kunnen doen.
Mijn impuls was om wat ik geleerd had door te geven aan anderen. Ik ben al twintig jaar geregistreerd verpleegkundige bij bevallingen.
Mijn doel was om ervoor te zorgen dat de compassie voor het helpen van moeders bij de bevalling van pasgeborenen doorgaat. Dat ik anderen blijf leren hoe ze verpleegster moeten zijn.
Ja Ze vertelden me dat ik kennis had die ik moest doorgeven.
Ja, het enige wat ik heb gemerkt is dat ik nu het verlangen heb om les te geven. Ik neem jonge volwassenen onder mijn hoede en help ze op alle mogelijke manieren. Ik heb banen voor ze gevonden; geef ze raad; laat ze zien wat ik weet.
Zelfs mijn eigenwijze zoon is naar me gaan luisteren, vooral toen ik hem vertelde wat het geheim is om gelukkig te zijn in deze wereld.
Het geheim van geluk ligt in het helpen van anderen. Er is een eindeloos aanbod. De blik op zijn gezicht was onbetaalbaar.
Ja, ik zag heel veel dingen en veel dingen waren toen logisch voor me. Ik voelde dat ik een tweeledig doel had: één, op een nieuwe, moedige manier leven, mijn relaties eren en een dieper leven leiden;
twee, ik had de overtuiging dat ik een speciaal werk te doen had, dat bestond uit het onderwijzen van mensen of het doen van onderzoek over leven na de dood, bewustzijn of wat dan ook! Ik wilde de wereld vertellen over wat ik had gevonden, geleerd en ontdekt.
Ik voelde een onwankelbaar gevoel dat de theorieën van de mensheid over leven en dood niet klopten, dat de waarheid zoveel groter is dat ze aan de logica ontsnapt.
Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring?
Ja Oh, ja. En ik schrijf hier veel over. Het zijn de relaties die ieder van ons kunnen transformeren. Hoewel ik al negenentwintig jaar therapeut ben, zag ik niet de zinderende betekenis, schoonheid en kracht van onze relaties. Nu geef ik veel meer om mijn relaties. Ik maak nog steeds fouten, maar ik corrigeer ze en ga verder. Het heeft geen zin om ruzie te maken en te vechten. We zijn allemaal hetzelfde. We zijn in essentie één. Dat is een besef dat de ervaring me heeft gegeven.
Ja, ik had een zeer gedetailleerde sensatie van openbaring, een moment van EPIPHANY.
Mij werd verteld dat er een andere werkelijkheid was die waar en eeuwig is. Deze realiteit waarin we leven is slechts een fase, iets tijdelijks en niet essentieel.
Er was daar veel goedheid en harmonie, vrede en rust. Maar ik had ook het gevoel dat ik een missie had: mijn kind ter wereld brengen, ook al kostte me dat mijn eigen leven. Ik werd gefeliciteerd omdat ik hem op aarde had gebracht, ondanks zoveel lijden.
