Onzeker In het begin was ik erg kritisch over mensen en hoe ze eruit zagen.
Pas toen ik kanker en chemo kreeg, realiseerde ik me wat en waarom God wilde dat ik terugkwam, om me te leren naar het hart te kijken en niet naar de buitenkant.
Hij negeerde mijn twijfels en ging verder: “Als je besluit terug te keren, wil ik graag dat je anderen begeleidt. Leer hen wat jij geleerd hebt door je levenslessen. Begin met mensen te helpen om te werken aan waar ze van houden.
Het glinsterende zilveren en gouden licht dat ons in dit hemelse paleis omhulde, begon van kleur te veranderen en kreeg een rode, pulserende tint. Er was een lange pauze voor Gods volgende uitspraak.
Er zijn mensen onder jullie die zeggen dat ze doen waar ze van houden … en vervolgens hun hele leven lang verguizen wat ze doen!
Hij klonk teleurgesteld en ik kon zijn pijn voelen.
Zijn toon veranderde en het pulserende rode licht vertraagde en werd weer getransmuteerd in een energieveld van goud en zilver. Na een lange stilte ging Hij verder,
‘Help mensen kiezen wat ze graag doen en vertel het ze dan: TO … DOEN … HET MET LIEFDE!
Er werd me verteld dat als ik ervoor zou kiezen om mijn leven op dit punt te verlaten, ik terug zou moeten komen en dit allemaal opnieuw zou moeten doen.
Deze onzichtbare iemand had geen oordeel te geven en ik had het gevoel dat het oordeel van mezelf zou komen. In feite heb ik geconcludeerd dat dit alleen mezelf was, een hogere versie van mezelf.
Op een gegeven moment vroeg ik wat het doel van het leven was en het antwoord dat ik kreeg was ‘andere mensen helpen’.
Ja, ik weet niet zeker hoe deze kennis mij is bijgebracht; zoals ik hierboven heb uitgelegd, weet ik niet zeker of ik wel naar het licht ben gegaan, omdat ik me niet al mijn ervaringen mocht herinneren.
Ik weet wel dat mij is verteld dat ons doel hier is om te leren en lief te hebben. Ons leven hier is als op school. We moeten zoveel mogelijk leren en van iedereen houden.
Dit is één thuis voor veel mensen. We hebben allemaal dezelfde ouders, hetzelfde doel, dezelfde geest van God in ons. Wie me dit verteld heeft, of hoe, kan ik me niet herinneren.
Ja Begonnen om me te herinneren wie ik werkelijk ben en wat mijn doel is in dit leven!
De wetenschap dat niemand echt sterft, de dood is een illusie!
Ja We moeten mededogen, liefde en vergevingsgezindheid tegenover elkaar leren.
We zijn allemaal thuis nodig, niemand van ons mag verloren gaan. Ik moest terugkomen voor ‘TRUTH’. Angst mag je leven niet beheersen. We zijn niet alleen. We hebben ons lot in eigen handen. Onze gedachten en gebeden zijn heel krachtig en onze waarneming wordt onze werkelijkheid. Het leven is een onbegrijpelijk geschenk.
Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring?
Ja, ik kijk veel anders tegen mensen aan. Ik voel me ook een beetje een buitenstaander en raak niet zo opgewonden van sociale ervaringen.
Ik geef minder om wat mensen van me denken en meer om welke boodschap ze moeten horen. Ik heb niet echt veel ‘relaties’ meer met mensen.
Ik geniet van de natuur en mijn eenzaamheid. Natuurlijk werk ik eraan om mijn leven in balans te houden. Ik kan ook veel beter het geluk en verdriet van mensen voelen. Ik huil heel gemakkelijk en voel de pijn en het verdriet van anderen. Ik ben vooral gevoelig voor dieren en vind het heerlijk om bij hen in de buurt te zijn.
Ja, dat was het meest verbazingwekkende deel van alles. Er was een gevoel van alwetendheid en doelgerichtheid. Het was alsof ik eindelijk alles begreep en het met alle mensen wilde delen, hoe geweldig de dood was,
dat mensen om de verkeerde dingen streden, dat liefde het enige was dat telde, dat bezittingen niets betekenden, dat ze het voorbeeld van Jezus moesten onthouden en dat ze allemaal gelukkig konden zijn op aarde zoals ik in de hemel was.
Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring?
Ja, ik dien in plaats van te verwachten dat ik gediend word. Ik vergeef, heb lief en denk niet dat ik moeite zou hebben gedaan zonder die ervaring en de wetenschap dat dat het enige is dat er echt toe doet. Ik zorg minstens zoveel voor het welzijn van anderen als voor dat van mezelf en ik doe het graag.
Nee Die liefde sterft nooit, net als positieve energie en de positieve dingen die we voor elkaar doen, hoe klein ook.
Ik geloof nu in reïncarnatie, vanwege alle mensen die ik daar heb ontmoet en die ik in dit leven niet heb gekend. Ik kende ze ergens van, ik herinnerde ze als iemand van wie ik veel hield, familie. We maken allemaal deel uit van God, lichaam en ziel tot in de eeuwigheid.
