Op dat moment had ik geen woorden om het proces te beschrijven, zoals dimensionale verschuivingen. Ik verschoof van de derde naar de vierde dimensie toen het leven mijn lichaam verliet, met een steeds groter wordend bewustzijn dat reikte tot aan de rand van het universum. Toen verschoof ik naar de vijfde dimensie, waar alles verlicht en goudkleurig was. Later hoorde ik dat dit was wat de Tibetanen ‘Het Land van het Gouden Licht’ noemen. Alles was absolute perfectie.

Verder lezen (bron)