Deze ontmoeting duurde meer dan vier uur. Ze vertelde me veel diepe, persoonlijke en betekenisvolle dingen over mezelf, over de mensheid,
en hoe we allemaal hetzelfde zijn en gemaakt van Zijn licht. Ze zei dat ze van hetzelfde licht was gemaakt als wij allemaal, dat we allemaal fracties van Hem zijn.
Ik heb geleerd dat dit de manier is waarop we God werkelijk liefhebben met AL ons hart, onze macht, ons verstand en onze kracht. Het weerhoudt ons ervan onszelf voor de gek te houden. Het biedt een manier om te begrijpen hoe alle dingen bestaan, inclusief God.
Er is een fractale verbinding tussen ons en het Wezen dat ons schiep. Hij wil dat we die verbinding begrijpen door ons allemaal op gelijke voet te plaatsen.
Geloof is dat platform. Dus ik hoop tenminste dat er begrip is voor het feit dat er geen details gegeven kunnen worden omdat alle dingen ontdekt moeten worden op basis van het principe van Geloof. Geloof is wat leidt tot een perfecte kennis. Het vereist hoop + actie om de realiteit te manifesteren in KENNIS, of herinneren. Hoe dan ook, de meesten van ons leren meer buiten de Ervaring, ondanks de eeuwige waarde van wat daarbinnen wordt ervaren.
Als onderdeel van de ervaring stelde ik vragen over de aard van de werkelijkheid en waarom dit soort dingen gebeuren.
Het was een dringende vraag, want ik had de grens van mijn uithoudingsvermogen bereikt om emotioneel in evenwicht te blijven met betrekking tot een trauma, ik kon absoluut niet verder zonder het antwoord te weten. Ik goot er alles in, mijn focus, mijn hart en ziel, ‘Waarom is mij dit overkomen? Wat heeft het veroorzaakt? Was ik het? Was het omdat ik een slecht mens was? Tot dan toe had ik nooit echt de mogelijkheid overwogen om mezelf als een slecht persoon te beoordelen.
Toen kreeg ik, alsof het over de werkelijkheid heen lag, een beeld van een fractal te zien. Terwijl de beweging van de curven van de fractal naar binnen bewoog, naar zichzelf toe,
Ik zag de gezichten van elk van mijn vrienden ingebed in verschillende delen van de fractal, en dan herhaald. Ik kreeg het inzicht dat de mensen die we kennen op de een of andere manier verbonden zijn met onze overtuigingen en in zekere zin – een externe representatie zijn van onze overtuigingen.
Ik herinner me dat ik dacht: ‘Oh, deze vriend is de moeder in mij, en oh, die persoon is het kind… ‘ en andere aspecten van mezelf.
Dit is hoe de Godheid Gods Zelf onderzoekt – via jou. Dus stel je vragen, doe je zoekwerk. Je zult je Zelf vinden en je zult God in dat Zelf vinden, want het is alleen het Zelf.
Meer nog, ik begon in te zien dat ieder van ons mensen zielsverwanten zijn. We maken deel uit van dezelfde ziel die in vele creatieve richtingen uitwaaiert, maar nog steeds dezelfde is.
Nu kijk ik naar elk mens dat ik ooit heb gezien en ik zie een zielsverwant, mijn zielsverwant, degene naar wie ik altijd op zoek ben geweest.
Bovendien is de grootste zielsverwant die je ooit zult hebben jezelf. We zijn allemaal zowel mannelijk als vrouwelijk.
We ervaren dit in de baarmoeder en we ervaren dit in reïncarnatietoestanden. Als je op zoek bent naar die ultieme zielsverwant buiten jezelf, zul je hem misschien nooit vinden; hij is er niet. Net zoals God niet “daar” is. God is hier. Zoek niet “daarbuiten” naar God. Kijk hier voor God. Kijk door je Zelf. Begin met de grootste liefdesaffaire die je ooit hebt gehad … met je Zelf.
Daar zul je van alles van houden.
Ja, vooral met mijn familie en goede vrienden. Sommigen dachten dat ik gek was, maar de meesten van mijn familie geloofden me.
Ik kon anderen laten weten dat we niet ons lichaam zijn, dat er meer is na het leven. We blijven wie we zijn, zelfs zonder lichaam.
Er werd mij verteld dat wij als mensen de natuur zelf zijn en dat het tijd wordt om een aantal van onze levensstijlen en gedragingen te veranderen.
Ik heb met mijn opa over de aarde gevlogen en de prachtige natuur van bovenaf gezien. Ik zag de schade aan de bossen en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn.
Ik weet dat er veel hulp nodig is in de derde wereld. Ik heb dit gezien omdat ik er in de toekomst naartoe zal reizen om andere mensen te leren hun mentale krachten te gebruiken, zodat ze kunnen genezen van AIDS zonder medicijnen, uitsluitend door mentale gedachten en communicatie met je lichaam.
Ik leerde dat leven en dood één en hetzelfde zijn. Er is alleen leven, we komen en gaan. Mensen zien de dood als iets om te vermijden, maar het is een continu proces.
Wanneer iemand sterft, wordt er ergens een baby geboren. De baby krijgt de kans om te groeien en een betere ziel te worden, totdat je genoeg kennis hebt verworven om een gids te worden en andere zielen te begeleiden. Je kunt dat in het fysieke leven zelf doen, zoals ik nu doe, omdat ik weet dat ik in contact sta met het universum. Ik ben een helper van het licht, of zoals wij het noemen, God.
Alles wat in ons lichaam gebeurt, zie je ook in de natuur. Er is een voortdurende aan- en afvoer van voedsel en afvalstoffen. We eten voedsel en het wordt verwerkt door harmonieus werkende cellen. Hier heb ik het weer over de natuur, omdat het belangrijk is om daarmee in contact te zijn. Als we onszelf te veel onder druk zetten en de harmonie die de natuur ons geeft uit het oog verliezen, dan wordt ons lichaam vergeten, negeren we bepaalde signalen en bouwen we fysieke problemen op, zoals een hoge bloed’druk’.
We zitten nu in een economische crisis en iedereen probeert alles weer normaal te krijgen, maar de mensen zullen moeten inzien dat dat onmogelijk is. Het zou mogelijk zijn, maar het zou tot nog meer schadelijke problemen leiden. We zitten in een tijd waarin we moeten inzien dat er naast een diploma nog andere dingen waardevol zijn en dat iedereen, ongeacht zijn of haar diploma, gelijk is. Te vaak focussen mensen alleen op hun fouten, terwijl elkaar complimenteren zo belangrijk is om het geheel in balans te houden. Ik heb de dringende boodschap gekregen dat er veel hulp nodig is, omdat veel mensen zullen lijden aan ziektes, handicaps door de slechte gewoontes en het slechte eten. Mensen kunnen het huidige stressniveau niet aan, de eisen worden onacceptabel.
Mellen-Thomas Benedict schreef: “Toen het licht zich aan mij openbaarde, werd ik me ervan bewust dat wat ik werkelijk zag onze Hogere Zelf matrix was … een mandala van menselijke zielen … in ieder van ons is een matrix.
Het is ook een kanaal naar de Bron … En het werd me heel duidelijk dat alle Hogere Zelven verbonden zijn als één wezen … we zijn eigenlijk hetzelfde wezen, verschillende aspecten van hetzelfde wezen …
Het was het mooiste wat ik ooit heb gezien. Het was als alle liefde die je ooit hebt gewild, en het was het soort liefde dat geneest, geneest, regenereert …
We hebben een raster rond de planeet waar alle Hogere Zelven met elkaar verbonden zijn … Ik was verbaasd om te ontdekken dat er in geen enkele ziel kwaad schuilt …
Ik realiseerde me dat we al gered zijn, en we hebben onszelf gered omdat we ontworpen zijn om onszelf te corrigeren, net als de rest van Gods universum …
Het centrum van de aarde is deze grote overbrenger van energie, net zoals je ziet op foto’s van het magnetisch veld van onze aarde. Dat is onze cyclus, die gereïncarneerde zielen weer naar binnen trekt en er weer doorheen … Maar alleen al geboren worden als mens, of je nu misvormd of geniaal bent, laat zien dat je op weg bent om een individueel bewustzijn te ontwikkelen.
Dat is op zichzelf een deel van het groepsbewustzijn dat mensheid heet. Ik zag dat rassen persoonlijkheidsclusters zijn. Naties zoals Frankrijk, Duitsland en China hebben elk hun eigen persoonlijkheid.
Steden hebben persoonlijkheden, hun lokale groepszielen die bepaalde mensen aantrekken. Gezinnen hebben groepszielen.
Individuele identiteit evolueert als takken van een fractaldezelfde ziel die in vele creatieve richtingen uitwaaiert, maar we zijn nog steeds hetzelfde. Nu kijk ik naar elk menselijk wezen dat ik ooit heb gezien en ik zie een zielsverwant, mijn zielsverwant, degene naar wie ik altijd op zoek ben geweest.
Bovendien is de grootste zielsverwant die je ooit zult hebben jezelf. We zijn allemaal zowel mannelijk als vrouwelijk. We ervaren dit in de baarmoeder en we ervaren dit in reïncarnatietoestanden. Als je op zoek bent naar die ultieme zielsverwant buiten jezelf, zul je hem misschien nooit vinden; hij is er niet …
Zoek niet ‘daarbuiten’ naar God … Kijk door je Zelf.” (Mellen-Thomas Benedictus)
Terwijl we leven en wakker zijn in de fysieke wereld: onze bewuste geest is ons dominante bewustzijnsniveau. Onze onderbewuste geest (ziel) speelt een minder dominant niveau van bewustzijn en onze bovenbewuste geest (spirit) speelt een nog minder dominant niveau van bewustzijn.
Bij de dood sterft onze bewuste geest (d.w.z. onze “persoonlijkheid” of “persona”, wat letterlijk “masker” betekent) en speelt onze onderbewuste geest (ziel) de rol van onze bewuste geest en het dominante niveau van bewustzijn toen we in de zielenrijken waren. Onze bovenbewuste geest (spirit) speelt dan de rol van het bewustzijnsniveau dat onze onderbewuste geest had toen hij in de fysieke wereld was. Met andere woorden, ons fysieke lichaam is het “voertuig” voor zowel de ziel als de geest.
Bij de dood werpen we ons fysieke lichaam af en worden we een zielenlichaam – het “voertuig” voor onze geest. Op dit punt zijn we als een “geest in een geest” – of preciezer – een geest in een ziel.
Zodra we het hoogste niveau van bewustzijn bereiken, in de Eenheid van de Ene (God), wordt ons zielenlichaam “geabsorbeerd” in het licht en worden we pure geest – ons Hoger Zelf – wie we ECHT zijn in de spirituele rijken.
Sommige bijna-dood ervaringsdeskundigen hebben dit fenomeen beschreven als “God worden” of “alles worden” of gewoon “het universum worden”. Degenen die het geluk hadden dit fenomeen te ervaren, vertellen ons dat woorden ontoereikend zijn om deze ervaring te beschrijven.
Als zuivere geest in het licht van God verliezen we ook niet onze individualiteit zoals je zou kunnen denken. Het is een paradox hoe we “één kunnen worden met het Geheel” en toch onze individualiteit kunnen behouden.
Wiskundigen noemen deze toestand – een deel van het geheel dat ook het geheel bevat – een “fractal”.
Volgens het NDE-onderzoek en de mystieke tradities is de menselijke geest zowel een deel van het Geheel (God) als het Geheel zelf. Een andere manier om onze fractale aard met God te beschrijven is door te zeggen dat we “gehelen” zijn binnen het Geheel.
Plotseling was ik niet meer in mijn lichaam. Ik gleed uit en keek neer op mijn lichaam dat in mijn bed lag. De wereld vervaagde tot zwart, en uit deze leegte verscheen een kolossale goudgele schijf, een afgeplatte sferoïde die dikker was in het midden en taps toeliep aan de zijkant, een beetje zoals een eierdooier op een koekenpan. De schijf was met het gezicht naar mij toe gericht. Rond deze gouden schijf draaiden ongeveer veertig witte bollen, verticaal georiënteerd, allemaal in een lijn die de schijf omcirkelde.
(Ik wist het toen nog niet, maar de vorm van de schijf en de bollen lijken op beschrijvingen van Ophaniem engelen in de Bijbel als een ring, of concentrische ringen, omgeven door ogen).
Ik was niet bang, ik voelde me op de een of andere manier veilig. Als ik al iets voelde, was het gewoon nieuwsgierigheid.
Ik zoomde in op de vorm van de schijf en de bollen en toen ik heel dichtbij kwam, zag ik dat het zelf was opgebouwd uit dezelfde vorm op een kleinere schaal. Het inzoomen ging verder, en recursief werd elk subniveau gemaakt van dezelfde vorm.
Toen werd het zoomen vertraagd, gepauzeerd en omgekeerd. Ik zoomde steeds verder naar buiten in het omgekeerde proces, waarbij elk van de kleinere vormen, die van me wegzoomden in de verte, werd vervangen door een kolossale versie van dezelfde vorm die het vormde. Dit was duidelijk een soort fractale structuur.
Toen vervaagde het weer even naar zwart, als een lange, langzame oogopslag, en de scène veranderde. Het was de schijf weer, maar nu keek ik er omhoog naar, en de oriëntatie was schuin, gedeeltelijk van me af gericht. Ik zoomde weer in op de schijf en in plaats van kleinere versies van dezelfde vorm, zag ik nu een donkere rechthoekige ‘sector’ op de schijf, een beetje zoals je zou kunnen zien op een CD-ROM onder een microscoop.
Iets vertelde me telepathisch dat deze ruimte voor mij gereserveerd was. “Op een dag zal jouw essentie, jouw geest, jouw ervaringen, daar een thuis vinden. Niets zal ooit verloren gaan of vernietigd worden. Ik beloof je dat alles uiteindelijk goed zal komen. Je hoeft je geen zorgen te maken. Maar je hebt genoeg dingen om mee bezig te zijn. Dus, ga, leef je leven goed.”
