Zo ziet de hemel eruit, thuis bij God.

Dus, zei Jezus tegen mij: Nu zul je het koninkrijk van God zien, waar je na je sterfelijke leven zult worden ontvangen.

Ik werd uit dat oneindige licht gehaald en, opnieuw omgeven door een leegte van zwartheid, zag ik een immens menselijk lichaam, zonder specifiek geslacht, of beter gezegd, met beide geslachten tegelijk.

Deze mens was groter dan het hele zonnestelsel. Het stond stil, maar het had een heel levendig leven in zich.

Er werkten en leefden miljarden mensen. Deze mens was de vorm van het koninkrijk van God.

Het was vol met wegen, parken, zeer geavanceerde gebouwen en vol met mensen en dieren die er met een enorme vreugde leefden.

Elk levend wezen was als een cel van het lichaam van dit enorme menselijk lichaam.

Ik werd toen naar een hoek van een park van dit koninkrijk gestuurd en ik werd omringd door de mooiste tuin die ik ooit had gezien.

Het was duidelijk dat niemand op aarde ooit de dankbaarheid en het geluk heeft gekend om in deze tuin te zijn, tenzij ze een NDE hebben meegemaakt.

De extreme vreugde die ik kon voelen voor het bestaan van elke bloem, elke boom, elk blad gaat alle taal die de mens kent te boven.

In dit park kwamen veel mensen naar me toe om me te begroeten en me te vertellen hoe blij ze waren dat ik hen bezocht.

Het waren er tientallen en ze praatten allemaal tegelijk tegen me, maar ik kon ze allemaal tegelijk verstaan zonder ook maar één woord of concept uit het oog te verliezen.

Ze waren heel helder, niet alleen qua intelligentie, maar ook omdat hun lichamen de zon weerspiegelden, dat was het oneindige licht dat scheen van dat koninkrijk in de vorm van een mens.

Terwijl ze non-stop met me praatten, had ik het gevoel dat ze me bijwerkten, me repareerden, mijn ziel, mijn intelligentie, mijn wijsheid, mijn gewoontes verbeterden, me hielpen opmerken welke slechte gewoontes ik achter me kan laten en hoe ik naar goede gewoontes kan gaan om mijn leven te verbeteren en anderen te helpen met een beter voorbeeld.

Deze mensen om me heen vertelden me dat de zon die we op aarde zien, en zelfs de sterren en de kunstmatige lampen die we hebben, geen licht produceren, maar dat ze een portaal zijn dat een deel van de werkelijkheid binnen laat stromen in onze droom, dus in feite zien we elke keer dat we licht zien een deel van de oneindigheid, die werkelijkheid is, die liefde is, die bewustzijn is, die God is, die allemaal één is, die allemaal hetzelfde is.

Ze zeggen dat net zoals de zon of een gloeilamp een portaal naar het licht kan zijn, wij ook een portaal van de werkelijkheid in de illusie kunnen zijn telkens als we van anderen houden.

Dus net zoals de zon zich opent om licht te geven, zonder iets terug te verwachten, verwacht liefde ook niets terug, wat er ook gebeurt, want ware oneindige liefde is onvoorwaardelijk, en wij kunnen dat licht zijn, net zoals Jezus dat was, omdat hij naar de aarde ging als het ultieme voorbeeld voor iedereen.

In dit tuinpark in de hemel bevatte alles wijsheid. Zelfs de bloemen bewogen en draaiden en gaven informatie door die uitlegde en weergaf hoe oneindige liefde is en werkt.

Er waren veel prachtige gebouwen en ze glommen allemaal als spiegels die het licht van de oneindige zon weerkaatsten.

Maar dit licht was niet zomaar licht. Het bevatte liefde, wijsheid, intelligentie, begrip, vergeving en alle mooiste deugden en edelstenen die we ons ooit in ons leven zouden kunnen wensen.

Iedereen daar was erg slim en creatief, en ze gebruikten hun creativiteit voortdurend, ieder naar zijn eigen smaak en talenten, om het koninkrijk waar ze leefden op verschillende manieren te verbeteren voor zichzelf, maar nog meer om te delen met anderen en de nieuwkomers zoals ik en de rest van de mensheid die nog steeds een sterfelijk leven leidt op aarde en miljoenen andere planeten.

Ik was vrij om binnen dat koninkrijk overal naartoe te gaan, maar ik leerde zoveel en genoot zoveel geluk, dat ik onmogelijk kon geloven dat er een betere plek was dan die.

Deze familie die we in de hemel hebben liet me vele andere dingen zien die ze aan het voorbereiden zijn om de schoonheid en het geluk nog verder te vergroten, en dat binnenkort een deel van die schoonheid, dat geluk en dat toegenomen bewustzijn naar de tijdelijke dimensie van ons bekende universum zal stromen, die de aarde en andere planeten bevat.

Alles was volkomen logisch en er was geen slimmere manier om dingen te doen.

Al onze politieke en economische systemen op aarde zijn zo middelmatig vergeleken met hoe de hemel is georganiseerd, die gebaseerd is op absolute vrijheid, creativiteit, bewustzijn en vooral liefde voor het oneindige en liefde voor anderen, wat dezelfde liefde is.

Ik begon het gevoel te krijgen dat ik langzaam aan het vallen was en wegkwijnde van die plek, en iedereen om me heen wist dat ik wegging, dus bleven ze me veel verbazingwekkende dingen leren en vroegen ze me om anderen meer te leren vergeven, om me niet zo te focussen op de fouten van anderen, om elke fout te leren vergeven en om de goede dingen te vieren die iedereen op aarde doet.

Terwijl ik van hen weggleed, bleven ze tegen me zeggen: Dag, tot ziens, we zullen in de hemel blijven werken om er een betere plek van te maken voor jou en je familie en vrienden, zodat je voor altijd bij ons kunt wonen in volledige eeuwige vreugde en absoluut compleet en eindeloos geluk.

Ondertussen voelde ik me steeds sneller naar de aarde vallen door een kanaal waar alle oude gevoelens van een sterfelijk lichaam, en aardse geuren en beperkte kleuren en verschillende andere beperkingen, waaronder de zwaarte van mijn lichaam, terugkwamen.

Verder lezen (bron)