Er waren veel inzichtelijke opmerkingen:
“Wat heb jij gedaan om je medemens te helpen?” – Susan

“Wat heb jij gedaan om je medemens te helpen?” – Susan

Ja Alle dingen zijn verbonden in eenheid. Het is absoluut onmogelijk voor dingen om niet te zijn. Als ze dat niet waren, zouden ze helemaal niet kunnen bestaan. Er is een continuüm, een eenheid in en voor alles wat er is. Toen ik deze levenstijd plande, plande ik bijvoorbeeld niet de

In elk nieuw leven, als de ziel spirituele vooruitgang boekt,
De trillingsfrequentie wordt afgestemd op een sneller, hoger en fijner niveau, afhankelijk van de mate van evolutie.
De transformatie gaat door totdat het frequentieniveau zodanig is verfijnd dat het zich verbindt met de frequentie van de Kosmos zelf, waardoor het toegang kan krijgen tot het Kosmisch Bewustzijn, iemands ware zelf, wat eeuwige gelukzaligheid is, ook wel ananda genoemd.

Ik realiseerde me dat het werkelijke doel van het door de geest gecreëerde levensspel was om de sluier van begoocheling en onwetendheid te verwijderen en de Ultieme Waarheid van iemands werkelijkheid in het leven zelf te bereiken.
Deze Waarheid, dit Zelf waarin ik baadde en dat mijn Wezen omvatte, was niets anders dan Liefde.
De Waarheid was Liefde; pure, onvoorwaardelijke, Universele Liefde, die in menselijke termen bijna onbereikbaar is.
Het was het weefsel van dit Bewustzijn waarvan ik deel uitmaakte. Ja, want Liefde is God en God is Liefde. Het was heel duidelijk dat de kosmische samenstelling uit niets anders dan Liefde bestond! Liefde is de God-lijm die ‘Alles’ bij elkaar houdt.
Ik realiseerde me dat ik niet alleen in de Liefde zat, maar dat ik één was met ‘Het’, dit Universele Lichaam van Liefde, van God.
Dit was volkomen natuurlijk voor mij, zoals vlammen zijn voor vuur omdat het vuur is. Dit was thuis en ik wilde hier voor altijd blijven.

Het antwoordde: ‘Zoals alle manifestatie is ook de wereld de schepping van de grote illusie of grote begoocheling, die het scheppende aspect is van dit Opperste Bewustzijn, of de Heer, en de goddelijke filmprojector van het leven, in het almachtige spel van het rijk van de Schepping.
Net zoals een fata morgana in de woestijn verdwijnt wanneer je het vanuit een bepaald perspectief bekijkt, is je leven als Arti op aarde verdwenen wanneer je het bekijkt vanuit het perspectief van het Goddelijke Zelf, waar je nu bent.
Alleen het eeuwige is werkelijk; en vanuit het gezichtspunt van die Werkelijkheid verdwijnt alles wat niet-eeuwig is. Maar natuurlijk kun jij, als eeuwige Atman (de ziel) nog steeds de ‘wereld van illusie’ bekijken als je dat wilt.’
Ik vroeg: ‘Dus mijn leven als Arti heeft nooit echt bestaan, het was een illusie?’
Het antwoordde: ‘O, het bestond; net zoals een droom bestaat, of een film, of een luchtspiegeling.’
Ik bleef doorvragen: ‘Dus de wereld was gewoon een verzinsel van mijn verbeelding? Hoe heb ik hem gecreëerd? Met mijn gedachten en verlangens?
Het antwoord weerklonk overal om me heen, “Y-e-s-s-s!” terwijl het in mijn wezen weerklonk.

Universele wetten leken zich snel te ontvouwen en stroomden mijn hele elektrische-golflichaam binnen. Ik realiseerde me dat het werkelijke doel van het door de geest gecreëerde levensspel was om de sluier van begoocheling en onwetendheid te verwijderen en de Ultieme Waarheid van iemands werkelijkheid in het leven zelf te bereiken. Deze Waarheid, dit Zelf waarin ik baadde en dat mijn Wezen omvatte, was niets anders dan Liefde. De Waarheid was Liefde; pure, onvoorwaardelijke, Universele Liefde, die bijna onbereikbaar is in menselijke termen. Het was het weefsel van dit Bewustzijn waarvan ik deel uitmaakte. Ja, want Liefde is God en God is Liefde. Het was heel duidelijk dat de kosmische samenstelling uit niets anders dan Liefde bestond! Liefde is de God-lijm die ‘Alles’ bij elkaar houdt. Ik realiseerde me dat ik niet alleen in de Liefde zat, maar dat ik één was met ‘Het’, dit Universele Lichaam van Liefde, van God. Dit was volkomen natuurlijk voor mij, zoals vlammen zijn voor vuur omdat het vuur is. Dit was Thuis en ik wilde hier voor altijd zijn.
Onmiddellijk met het opkomen van deze gedachte-wens leek de ego-golf die Arti was, sierlijk op te gaan in de Allerhoogste Aanwezigheid, op te lossen in die Oceaan van Liefde. Arti als de aardse Arti was niet meer.
Een ongelooflijke golf van vrijheid overspoelde mijn wezen, bijna alsof ik fris en schoon naar buiten kwam na een bad dat ik al lang had moeten nemen. De cellulaire uitwisseling van atomen met hun spiraalvormige in- en uittredingen was gestopt omdat de herprogrammering van mijn elektrische lichtlichaam voltooid was. Ik baarde een nieuw leven dat later bekend zou worden als Mira S.
Ik wist zonder twijfel dat het leven op aarde slechts een speeltuin van ervaringen was, een opdracht van God, een spiegelprojectie van het Goddelijke. In elk nieuw leven, als de ziel spirituele vooruitgang boekt, wordt haar trillingsfrequentie afgestemd op een sneller, hoger en fijner niveau, afhankelijk van haar graad van evolutie. De transformatie gaat door tot het frequentieniveau zo verfijnd is dat het zich verbindt met de frequentie van de Kosmos zelf, die het dan mogelijk maakt om toegang te krijgen tot het Kosmische Bewustzijn, iemands ware zelf, wat eeuwige gelukzaligheid is, ook wel ananda genoemd.

Wat echt is, is alleen dat wat blijvend en onveranderlijk is. Dat wat verandert, bevindt zich in de luchtspiegeling van de tijd en bestaat werkelijk niet.
Ik wilde een laatste blik werpen en afscheid nemen van de wereld die ik zojuist had achtergelaten. Ik keek achter mijn niet-bestaande schouder, in de verwachting mijn wereld te zien; maar tot mijn grote schrik zag ik dat er niets was. Mijn aardse wereld leek niet te bestaan! Er was geen wereld, geen universum, geen sterrenstelsel, geen aarde, niets! Niets bestond, behalve deze zachte Bewuste Aanwezigheid, deze pulserende Briljantie, deze pure Liefde die overal was als een en al puur wit Licht. ‘Oh mijn God, hoe kan dat?!’ riep ik bij mezelf uit. Waar is het gebleven? Hoe zit het met alles wat ik als Arti heb meegemaakt? Het was allemaal echt! Hoe kan dat zomaar verdwenen zijn?
Er leek een zacht antwoord te komen van de kosmische wijsheid die overal om me heen was: “Maar hoe kan het Echt zijn, als het net verdwenen is? Er werd zoveel kennis met me gedeeld dat ik het hier niet allemaal kan delen. Het antwoord zei: ‘Wat echt is, is alleen dat wat permanent en onveranderlijk is. Dat wat verandert, bevindt zich in de luchtspiegeling van de tijd en bestaat werkelijk niet. Bewustzijn echter, als een zachte, delicate, gladde, vloeiende Aanwezigheid is altijd aanwezig; zelfs binnen de menselijke vorm, boven en voorbij de geest, omdat het de Ervaringsloosheid is die aan alle ervaring ten grondslag ligt. Het verandert nooit, verdwijnt nooit en is daarom de enige Werkelijkheid.’
Ik vroeg: ‘Maar als alleen dit Bewustzijn echt is, was de wereld dan een illusie? Waar kwam het dan vandaan?’
Het antwoordde: ‘Zoals alle manifestatie is ook de wereld de schepping van de grote illusie of grote waan, die het Creatieve aspect is van dit Opperste Bewustzijn, of de Heer, en de goddelijke filmprojector van het leven, in het almachtige spel van het rijk van de Schepping. Net zoals een fata morgana in de woestijn verdwijnt wanneer bekeken vanuit een bepaald perspectief, is je leven als Arti op aarde verdwenen, wanneer bekeken vanuit het perspectief van het Goddelijke Zelf, waar je nu bent. Alleen het eeuwige is werkelijk; en vanuit het gezichtspunt van die Werkelijkheid verdwijnt alles wat niet-eeuwig is. Maar natuurlijk kun je als eeuwige Atman (de ziel) nog steeds de ‘wereld van illusie’ bekijken als je dat wilt.’
Ik vroeg: ‘Dus mijn leven als Arti heeft nooit echt bestaan, het was een illusie?’
Het antwoordde: ‘O, het bestond; net zoals een droom bestaat, of een film, of een luchtspiegeling.’
Ik bleef doorvragen: ‘Dus de wereld was gewoon een verzinsel van mijn verbeelding? Hoe heb ik hem gecreëerd? Met mijn gedachten en verlangens?
Het antwoord weerklonk overal om me heen, “Y-e-s-s-s!” terwijl het in mijn wezen weerklonk.
Ja: Ik begreep het nu. De wereld bestond alleen maar in mijn geest, een door gedachten en zintuigen gecreëerde illusie/bedrog. Zonder de zintuigen, de geest en het lichaam was er nu geen ego meer om de wereldillusie waar te nemen! Het had allemaal alleen in mijn geest bestaan en plaatsgevonden!
Onze ware werkelijkheid bestaat buiten de geest, en dat is waar ik op dit moment was. Ik realiseerde me de ware uitgestrektheid van mijn Wezen en de minuscule aard van de kooi van het aardse lichaam.
De rollen die ik door de vele levens heen had gespeeld met verschillende lichamen, flitsten weer in mijn bewustzijn. Ik glimlachte toen ik zag dat ik aan geen enkele rol gehecht was! Hoe kon ik ook, als het slechts een spel van de geest was? Ik was in het reine gekomen met het feit dat zodra ik, mijn egobewustzijn, het lichaam verliet, mijn door de geest gecreëerde wereld ook verdween.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik het geschenk heb ontvangen van de ervaring terug te zijn en me te verenigen met het Al. Ik droeg het bewustzijn dat dit Alles één unieke Energie is die van een verfijnd niveau naar beneden gaat door steeds dichtere niveaus, afhankelijk van de mentale staat die de ervaring heeft.
Dankzij de gaven van het herbeleven van de ervaring weet ik dat het leven eeuwig en ononderbroken is en dat de dood, zoals we die op aarde zien, niet bestaat. Het is slechts een reis naar een ander bestaansniveau.
Vanaf mijn eerste ervaring tot vandaag begrijp ik dat elke dag dat ik op aarde leef in dit lichaam, ik hier vreugde en gelukzaligheid moet ervaren.
De levens die we hier op aarde leven zijn niet toevallig; onze levens zijn een direct gevolg van wat de geest creëert.
Ik ben hier op aarde om mijn hart elke dag te openen voor onvoorwaardelijke liefde. Ik ben hier in dit lichaam om elke resterende angst en gehechtheid achter me te laten. Ik ben hier op aarde om elke dag uitdrukking te geven aan de vreugde die ik ben. Ik ben hier om hier en nu te ontdekken hoeveel meer ruimte voor vrijheid er diep in mij ligt. Ik ben hier om vrijheid te leren en uit te breiden in de wereld om mij heen. Ik ben hier op aarde om geluk en lichtheid van zijn te leven.
Ik ben hier in dit lichaam en in deze dimensie van ruimte en tijd om te leren dat elk moment de enige werkelijkheid is die bestaat. Al het andere is een illusie gecreëerd door gedachten gecreëerd door de geest.
Ik ben hier om me te herinneren dat ik in elk moment kan herontdekken wie ik werkelijk ben en dat ik hier ben om plezier te hebben en te spelen omdat deze wereld de vreugdevolle schepping is van het Goddelijke. Ik ben hier op deze aarde omdat ik het volledige en heilige recht heb om alles te doen wat mij gelukkig maakt en het is mijn plicht om nog meer vreugde te creëren om bij te dragen aan de uitbreiding en het geluk van alles en iedereen in de Schepping. Ik kwam in dit lichaam, op deze aarde, om luchthartig en zorgeloos te zijn, hier en nu.

Zijn je waarden en overtuigingen veranderd door je ervaring? Ja Nou, ik wilde hier niet meer zijn. Ik had het gevoel dat iedereen maar een leugen leeft en ik was gefrustreerd dat ik er niets aan kon doen. Ik voelde me zo alleen. Ik probeerde mensen te vertellen dat ze in het licht van vreugde moesten stappen, maar ze namen me niet serieus, dus gaf ik het op; en eerlijk gezegd kost het me een heel leven om erachter te komen hoe ik hier moet leven.