Ze antwoordden: “Dit is waar je vandaan komt en dit is waar je zult eindigen,” ze bleven het herhalen, keer op keer.


Ze antwoordden: “Dit is waar je vandaan komt en dit is waar je zult eindigen,” ze bleven het herhalen, keer op keer.

Terwijl ze dit zeiden voelde ik zware trillingen die in mijn tenen begonnen en vervolgens door mijn hele lichaam omhoog gingen.
Het was alsof mijn lichaam uit duizenden zandkorrels bestond en ze allemaal op verschillende frequenties trilden. Ik voelde mezelf loskomen van mijn lichaam. Het ging langzaam, alsof klittenband van stof werd gescheurd of kippenvlees van het bot werd getrokken.
Ik was nu twee dingen, een lichaam en een ‘bestaan’. In mijn lichaam voelde ik al mijn spieren ontspannen, mijn schouders vielen naar achteren en mijn hoofd viel achterover.
Ik voelde mijn kaak openklappen, mijn tong ontspande zich en ik hoorde een ‘crunch’. Plotseling woog ik niets meer omdat ik mezelf aan het bevrijden was. Ik had mijn lichaam helemaal achter me gelaten. Mijn lichaam was niet meer van mij omdat ik er niet meer in zat. Ik had mezelf bevrijd en voegde me bij hen zoals ze vroegen.
Uiteindelijk accepteerde ik wat er gebeurde. De honingraten verdwenen en ik zit niet meer in mijn hersenen. Ik ben bij ‘hen’ ergens waar we allemaal begonnen. De duizend stemmen raken met elkaar in gesprek, vertellen me verhalen, dragen gedichten voor, zingen en vertellen me over de geschiedenis en over de toekomst. In plaats van langzaam en kalm voelt het nu alsof alles snel gaat. Het is bijna te veel om te bevatten. Ik voel me plotseling weer verdrietig. Opnieuw vertel ik ze dat ik daar niet wil zijn. Ik wil meer leren als persoon. Ze vragen “Waarom?” alsof ik ze net het stomste heb verteld dat ze ooit hebben gehoord. Ik geef geen antwoord. Dan leggen ze uit dat ze daar mensen hebben die ik ken.

Ja Terwijl ik in de aanwezigheid van het licht was, begreep ik dat al het leven eeuwig is omdat we allemaal verbonden zijn. We zijn een collectief bewustzijn. We transformeren slechts naar een andere dimensie. Dit leven draait helemaal om liefde omdat we eenmaal in de aanwezigheid van God zijn. Liefde is de enige emotie. Liefde is Gods gekozen emotie. Liefde is eigenlijk meer dan een emotie, maar voor het doel en de beperkingen van de taal zal ik naar liefde verwijzen als een emotie.

IN deze plaats waar we naartoe gaan, zullen we lichtheid, gelach en vreugde hebben, en onze zielsfamilie wacht daar op ons.
Het is onze taak op aarde om uit te vinden hoe we door al die illusoire muren heen kunnen breken die we overal opwerpen om te verbergen wie we zijn.
We moeten echt van elkaar houden en van onszelf. Ik had het gevoel dat er ook humor in zat. Ik had een diepe waardering voor ons leven en zelfs voor onze mislukkingen.
We worden verondersteld te leren van onze mislukkingen en onszelf er niet voor op de borst te kloppen. We vinden een manier om onszelf te vergeven en lief te hebben, want in werkelijkheid, op de echte plaats van de schepping, is er alleen maar Liefde. Het leek erop dat de boodschap was dat als we geen weg naar liefde konden vinden, we iets heel kostbaars aan het vernietigen waren.

Ja, ik beoefen nu meditatie en gebruik dat als dagelijkse oefening. Uiteindelijk werd ik me bewust van de vermaning en de Christelijke Bijbel die zegt: Bid zonder ophouden.
Mijn vurige gebed is dat ik mijn leven kan leiden in het totale bewustzijn van wie ik ben en in contact met het innerlijke weten op elk moment. Soms kan ik dat, en soms niet.

Ja, ik weet dat ik ontwaakt ben. Ik wil nu dat anderen uit dit zogenaamde illusoire ongeluk, ziekte, lijden en schaarste komen. Ik noem lijden illusoir omdat we dit alleen uit onwetendheid hebben gecreëerd.
Ik wil nu elk moment van dit zogenaamde prachtige Koninklijke leven ervaren; totale gelukzaligheid. Zelfs geen angst meer voor de dood. De dood is volgens mijn ervaring slechts een illusie. Nu heeft mijn bestaan in dit lichaam een welomschreven doel.
Heb je tijdens je ervaring informatie opgedaan over de zin van het leven?
Ja, we zijn allemaal absoluut compleet in onszelf. We zijn hier om alleen maar te ervaren. We moeten dus niet oordelen over anderen. We maken gewoon deel uit van een groot drama dat zich afspeelt. Maar we zijn niet overgeleverd aan de genade van bovennatuurlijke krachten. We zijn juist prachtige scheppers. We creëren alles wat we willen ervaren.

Ja Er zijn maar drie basisdingen die we in ons aardse leven moeten doen.
We komen hier op zoek naar een nieuwe reeks avonturen, als een nieuwe ziel in het fysieke universum.
We hebben slechts drie doelen om hier te komen.
Nr. 1 is om plezier en opwinding te ervaren, gedefinieerd op elke manier die we kiezen, terwijl we proberen het
tweede dingte doenwaarvoor we hier zijn,
dat is om ons te herinneren wie we zijn.
Nummer 3 waarvoor we hier zijn is om anderen te helpen herinneren wie ze zijn.
De enige overkoepelende regel van het spel heet karma. Als je iemand een schouderklopje geeft, krijgen wij later ook een schouderklopje.
Als we iemand een schop onder de kont geven, krijgen we later een schop onder de kont. Geleidelijk aan, gedurende vele levens, komen we tot het besef dat het beter is om mensen een schouderklopje te geven dan een schop onder de kont te krijgen.
…
Zoals een entiteit gekscherend opmerkte: “Als het eeuwige, goddelijke deel van ons moe wordt van het zingen en harpen spelen, dan zijn er duizenden andere universa die zijn geschapen voor onze spirituele groei, vermaak en amusement. De eeuwigheid is een lange tijd om niets anders te doen dan harpen spelen.
Ik hoorde dit concept het best uitgedrukt in De Cursus in Wonderen: ‘We zijn hier alleen om drie redenen: om ons te herinneren wie we zijn; om anderen te helpen herinneren wie ze zijn; en . . . om van de reis te genieten . . . tenzij we natuurlijk onze vrije wil gebruiken en ervoor kiezen om dat niet te doen.’

Alles over het universum.
Ik heb begrepen of liever gezegd ik weet nu dat alles gewoon Eén is.
Alleen ik besta, want er is niets in de wereld dat niet ik is. Ik ben de schepper, ik ben de vormgever en ik ben degene die alles ervaart.
Er bestaat geen andere.
Ik voel me zo krachtig, zo absoluut en compleet in mijn bestaan.
Ik ben onvoorwaardelijke liefde in mijn ware essentie.

Ja, ik werd me bewust van een leven in Duitsland dat eindigde in 1937, een leven in Italië in de 13e eeuw en een leven op de vlaktes van het Westen, als een Indiaan voordat het blanke ras naar het Westen kwam.
Dit waren levendige herinneringen die net zo duidelijk en helder waren als mijn eigen leven als kind op deze planeet. Soms levendiger. Terwijl ik me realiseer dat iedereen die ik tegenkom deel uitmaakt van de oude ziel waarmee ik al eindeloze eonen reïncarneer.
Ik ben me er echter ook van bewust dat er een kleinere groep zielen is die verschillende rollen spelen, in verschillende levens.
Tussen de levens door vergelijken we notities en kijken we waar we het goed deden en waar we moeten verbeteren, en spreken we af om terug te komen, elkaar opnieuw te ontmoeten en te proberen het deze keer goed te doen.
Ik ben ervan overtuigd dat een van de problemen die we in deze wereld hebben, is dat we het veel te serieus nemen.
Het is tenslotte alleen maar voor ons plezier, want het is ons beloofd voor de eeuwigheid. En eeuwigheid is een lange, lange tijd.
Maar niemand zegt dat we ervoor kunnen kiezen om ongelukkig te zijn, totdat we besluiten om het te veranderen.