Ik kende deze ziel en werd rondgeleid. Meestal werden mij kamers en deuropeningen getoond waar andere zielen dingen leerden en zich voorbereidden op hun terugkeer naar de Aarde of waar hun volgende reis ook zou zijn.
Ik zag ook zielen die ik Engelen of hogere wezens zou willen noemen. Zij hielpen aardbewoners met veel problemen, zelfs met medische ontdekkingen.
Ja, ik had het gevoel dat de mens niet vooruit zou komen in het universum totdat we leerden van elkaar te houden en onze verschillen te accepteren.
Hoe kunnen we andere culturen uit andere werelden accepteren als we onszelf niet eens kunnen accepteren?
Ze communiceerden met mij als één, niet met woorden, maar door een soort telepathie.
Elke gedachte, of het nu ging om één simpele emotie of om grote hoeveelheden informatie, werd onmiddellijk en volledig begrepen.
Geen enkele boodschap zou kunnen lijden onder misinterpretatie, syntaxisproblemen of verschillen in intelligentie.
Het enige doel van het leven is spirituele groei en dat is, eenvoudig gezegd, het proces van het leren van de wijsheid en kracht van universele, onvoorwaardelijke liefde.
Alle dogma’s van verschillende religies zitten alleen maar in de weg door een veroordelend en egoïstisch separatisme in te bouwen dat de archaïsche en barbaarse aard van de mens bevredigt.
Uiteindelijk gaat het alleen om de mensen die we helpen en de mensen die we pijn doen.
Deze openbaring wordt pas volledig begrepen als we terugkeren naar de vlakte en haar onderzoeken in het licht van de absolute waarheid.
Omdat we ultiem vertrouwen stellen in onze zintuiglijke realiteit, de mogelijkheden van onze eigen intelligentie en de wetenschappen die we ermee creëren, zijn we gedoemd om de realiteit te leven van het leven dat we creëren terwijl we op Aarde zijn. Omdat we er zo sterk in geloven – het is onze realiteit.
Ik kreeg een levensoverzicht. Deze terugblik is het hoogtepunt van ons huidige leven. Hier halen we het maximale uit onze aardse ervaringen.
Tijdens de terugblik herbeleven we scènes uit ons leven en voelen we de pijn of het verdriet, het plezier of de liefde die we anderen hebben aangedaan. We worden het object van onze daden. Begrijp echter dat deze ervaringen maar kort duren, net lang genoeg voor ons om te begrijpen waar het om gaat.
Het doel van de beoordeling is niet om te straffen, maar om spirituele groei te bereiken door de gevolgen van onze daden te begrijpen en daardoor meer compassie voor anderen te krijgen.
De ultieme ironie is echter dat elke keer dat we iemand anders pijn doen, we uiteindelijk onszelf pijn doen.
We hebben nog steeds een vrije wil in het geestenrijk, maar omdat totale eerlijkheid de overhand heeft, lijkt onze wil meer op Gods wil. De duisternis van de twijfel kan het licht van de waarheid niet binnendringen.
We kennen of voelen de eenvoudige waarheden en het geloof wordt een feit. Het is niet nodig om te intellectualiseren, te analyseren, te vergelijken, te rationaliseren, te rechtvaardigen of een van de angstige overlevingsgedachtenprocessen toe te passen waaruit ons aardse bestaan bestaat.
In het licht van de absolute waarheid beoordelen we ons eigen leven op verlichting. Dit ‘laatste oordeel’ dat ons allemaal geleerd is te vrezen, heeft niets te maken met een beslissing tussen hemel of hel, hoewel het gemakkelijk te begrijpen is hoe deze misvatting door ego-gedreven mensen is gepromoot die geen volledige kennis van Gods liefde hebben.
Velen van hen hadden last van schuldgevoelens. Ik geloof dat sommigen van hen voelden dat ik hun schuldgevoel kon lezen en dat maakte hen ongemakkelijk.
Het meest verontrustende was dat de overgrote meerderheid onder een grove misvatting van God gebukt ging. Ze gingen gebukt onder de wraakzuchtige God die de mens had geschapen en die het katholicisme uit het midden van de eeuw stevig in hun schuldgevoelens had ingebakken.
De meesten hadden oprecht om vergeving voor hun zonden gevraagd. Alle goede katholieken gaan vaak biechten, maar slechts weinigen denken echt dat dit leidt tot totale absolutie.
Ze realiseerden zich niet dat ze vergeven waren voordat ze het zelfs maar vroegen, maar hun onvermogen om zichzelf te vergeven houdt hen geïsoleerd in een eenzame gevangenis van schuld.
Het is veel gemakkelijker om in God te geloven dan om te geloven dat God in jou gelooft.
Ik geloof nu dat de ziel van levensenergie heeft bestaan en zal bestaan tot in de eeuwigheid. Het is altijd zo geweest en het zal altijd zo blijven. We kunnen niet sterven, we leven alleen op een andere manier dan we het leven hier op aarde ervaren.
