Ja, ik had het gevoel dat de mens niet vooruit zou komen in het universum totdat we leerden van elkaar te houden en onze verschillen te accepteren.
Hoe kunnen we andere culturen uit andere werelden accepteren als we onszelf niet eens kunnen accepteren?
Ze communiceerden met mij als één, niet met woorden, maar door een soort telepathie.
Elke gedachte, of het nu ging om één simpele emotie of om grote hoeveelheden informatie, werd onmiddellijk en volledig begrepen.
Geen enkele boodschap zou kunnen lijden onder misinterpretatie, syntaxisproblemen of verschillen in intelligentie.
Het enige doel van het leven is spirituele groei en dat is, eenvoudig gezegd, het proces van het leren van de wijsheid en kracht van universele, onvoorwaardelijke liefde.
Alle dogma’s van verschillende religies zitten alleen maar in de weg door een veroordelend en egoïstisch separatisme in te bouwen dat de archaïsche en barbaarse aard van de mens bevredigt.
Uiteindelijk gaat het alleen om de mensen die we helpen en de mensen die we pijn doen.
Deze openbaring wordt pas volledig begrepen als we terugkeren naar de vlakte en haar onderzoeken in het licht van de absolute waarheid.
Het wezen van licht herinnerde me eraan dat het mijn doel was om meer te leren over liefde, compassie en hoe dit uit te drukken op aarde, en dat het mijn werk was om andere mensen te helpen op welke manier dan ook. Ik had hier zelf voor gekozen.
En het vertelde me dat ik in een mum van tijd terug zou zijn in de wereld van licht. Vergeet nooit dat er in werkelijkheid geen tijd is, alleen de eeuwigheid zelf, zei het.
Wat ik te zien kreeg, was dat ieder van ons, inclusief Hitler, te zien kreeg wat onze “missie” op aarde zou inhouden. We zagen alles wat er tijdens ons leven zou gebeuren.
Er zijn ons echter ook verschillende paden getoond die we in de loop van ons leven kunnen bewandelen. Geen van deze paden is voorbestemd. Maar in plaats daarvan plaatsen wij (niet God) specifieke wegwijzers langs de weg om beslissingen die we moeten nemen in gang te zetten. Soms herkennen we ze, andere keren niet
Ja, ik kreeg iets te zien dat in de toekomst zou gebeuren. Het maakt me bang om zelfs maar te vermelden wat er zou gebeuren. Het is alsof je miljoenen mensen tegelijkertijd hoort of ziet schreeuwen als de natuurrampen op hen neerkomen.
De overheid heeft hier geen controle over.
Mijn doel is me nog niet onthuld, maar ik weet waarom ik teruggestuurd ben.
Beste John,
Ik wil je bedanken dat je contact hebt opgenomen met Jody van de Near Death Experience Research Foundation (NDERF). Ze vroeg me om mijn antwoord aan jou ook naar de site te sturen, zodat het met anderen gedeeld kan worden.
De vraag die je hebt, over “Hoe kijkt God/de Schepper aan tegen iemand die moet doden voor zijn land?”. Die vraag kan ook gesteld worden aan iedereen die het leven van een ander moet nemen om zijn land of manier van leven te verdedigen.
Toen ik aan de andere kant was en mijn levensoverzicht bekeek, waren er ook andere vragen die ik had met betrekking tot veel verschillende dingen. En het is interessant om te weten dat één van die vragen ging over het nemen van een ander leven. Een andere discussie ging over Adolph Hitler en mensen zoals hij die deel uitmaakten van onze geschiedenis en berucht werden om hun daden.
Wat ik te zien kreeg, was dat ieder van ons, inclusief Hitler, te zien kreeg wat onze “missie” op aarde zou inhouden. We zagen alles wat er tijdens ons leven zou gebeuren. Er werden ons echter ook verschillende paden getoond die we in de loop van ons leven konden nemen. Geen van deze paden is voorbestemd. Maar in plaats daarvan plaatsen wij (niet God) specifieke wegwijzers langs de weg om beslissingen die we moeten nemen in gang te zetten. Soms herkennen we ze, andere keren niet.
Eén ding weten we wel, of we er nu voor kiezen om naar deze aarde te komen als blanke, zwarte, Oosterse, Mexicaanse, Christelijke, Joodse, Katholieke, Moslim, Hindoeïstische of Boeddhistische, we weten en realiseren ons ook dat er momenten kunnen zijn dat we onze manier van leven en onze persoonlijke overtuigingen moeten verdedigen, zelfs tot het punt dat we een mensenleven moeten nemen terwijl we hier zijn. Dat is onze keuzevrijheid. We weten ook dat wanneer we hier komen, we geroepen kunnen worden om onze plicht als burger van een bepaald land uit te oefenen, om die manier van leven te beschermen en te verdedigen.
Als het op oordelen aankomt, dan oordeelt God niet zoals zo veel religies doen. Schuldgevoelens als je naar een vrouw of man kijkt, als je drinkt, rookt, enz. Maar als je je manier van leven verdedigt, word je beloond en geprezen.
Zoals ik al eerder zei over Adolph Hitler, onze geschiedenisboeken onderwijzen haat. We moeten deze man blijven haten voor wat hij deed en voor wat hij beval. Waarom kunnen we het niet vanuit een ander gezichtspunt bekijken dan wat de man ons leerde? De boodschap van Hitler is dat als wij (de mensheid) niet opletten wat we doen en hoe we handelen, dit is hoe laag de mensheid echt kan gaan.
Zijn acties en degenen die zijn bevelen opvolgden, probeerden een heel levensras uit te roeien, simpelweg omdat het anders was dan het hunne. En als zodanig, vanwege die les, kijk naar de gepaste reactie die Amerikaanse soldaten moesten uitvoeren. De VS probeerden niet alleen een manier van leven te stoppen, maar een bedreiging voor al het leven. Het grote geheel is te beseffen dat het niet uitmaakt welke levensstijl iemand heeft gekozen, we zijn allemaal “kinderen van God”. We hebben alleen verschillende standpunten en dat is oké.
Als het gaat om het 9/11 incident, is mijn standpunt dat degenen die leefden niet bedoeld waren om die dag te sterven. Degenen die dat wel deden, het was hun gekozen dag en tijd op die dag en op die manier. Waarom? Wat zou de reden kunnen zijn?
Onze natie en die van alle naties hebben al lang ingezien dat individuen onze manier van leven hebben geterroriseerd. Net zoals er meer dan 6 miljoen doden nodig waren in de concentratiekampen door toedoen van de Nazi’s, waren er zoveel doden nodig om ons wakker te schudden – niet alleen de V.S., maar de hele wereld. Zo is het ook met 9/11. Zeker, we hebben hier en daar een kleine bomaanslag of schietpartij gehad, maar er was zoiets dramatisch voor nodig om de impact te maken en ons te laten realiseren: Genoeg is Genoeg.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog duurde het een paar jaar voordat het Duitse volk Hitlers standpunt inzag. Ze realiseerden zich dat het geen bedreiging voor Duitsland was, maar een bedreiging voor Hitlers standpunt. Hetzelfde geldt voor Ben Laden. Ik heb veel vrienden die ook moslim zijn en die niet hetzelfde voelen als Al Quaida of Ben Laden. Veel religies geloven dat zij de enige ware religie op aarde zijn, zo ook deze moslims.
Sinds mijn drie BDE’s is mijn standpunt drastisch veranderd. Religie, alle religies, zijn gecreëerd door de mens en de mens is degene die de wetten heeft geschreven en gecreëerd die bepalen hoe je je moet voelen, wat je moet doen en wat je denkt. God is GEEN RELIGIE, HIJ/ZIJ IS gewoon God. HIJ/ZIJ IS DE GROTE IK BEN en dat is het. Wij zijn een deel van de Grote IK BEN. Dat zal nooit veranderen. Het maakt niet uit onder welke naam Hij/Zij zich bevindt, Hij/Zij is nog steeds GOD.
Als de mensheid doorkrijgt dat we, om alle Waanzin te stoppen, gewoon moeten beseffen dat God God is en dat we allemaal, letterlijk, een deel van God zijn. Ons menselijk lichaam mag dan een deel van onze ouders zijn met al zijn generaties, maar onze geest heeft maar één generatie – jij als het eeuwige Kind van God.
Wanneer de mensheid de continuïteit van de ziel begrijpt, zal de mensheid ook beseffen dat we anderen niet langer hoeven te dwingen om individuele standpunten te veranderen, omdat het er dan niet meer toe doet. Individuen zullen worden geaccepteerd voor wie ze zijn.
Er zal eindelijk geen doden meer zijn, geen ziekte en mogelijk ook geen sterven. Maar sterven is slechts een wedergeboorte, een overgang van dit bestaan terug naar het bestaan waar we vandaan kwamen.
Dus, terug naar je vraag. God zal niet oordelen over hen die een leven hebben moeten nemen om zichzelf of hun land te verdedigen. Als iemand schuldig is aan een actie, dan is dat zijn eigen zelfoordeel. Voordat ik dit beëindig, wil ik proberen een klein deel van mijn NDE met iedereen te delen.
Terwijl ik door de tunnel liep, kon ik de geesten voelen die zich in de schaduwen achter de tunnel van licht bevonden. Ik kon de kwelling, de angst, de schuld en de schaamte voelen die ze voelden. Ik vroeg mijn beschermers hoe God deze geesten tot dit rijk kon veroordelen. Er werd mij verteld dat God hen daar niet plaatste, zij plaatsten zichzelf daar.
Ik vroeg wat ze hiermee bedoelden. (Ik ga hier een beetje bot zijn.) Zo vaak leren religies dat daden en woorden iemand kunnen toestaan of verhinderen om de aanwezigheid van God binnen te gaan. Dit soort onderwijs leert schuld en schaamte. Als je bijvoorbeeld de woorden “Shit, Damn of Hell” uitspreekt, zal die ziel het niet waardig zijn om in de aanwezigheid van God te staan. Als iemand ervoor kiest om een andere levensstijl te hebben dan de norm, dan zullen veel religies het lid uit de groep verstoten door dat individu tot zondebok te maken en de rest van de congregatie eraan te herinneren hoe dit individu in de hel zal worden geworpen en nooit het Licht van God zal zien.
Toen ik in de aanwezigheid van mijn Schepper stond, had ik dingen in mijn leven gedaan die niet de norm waren, maar ik voelde er geen schaamte voor, ik voelde me gewoon geliefd. Terwijl ik daar was, kon ik 4 oude vrienden zien die ik op deze aarde had gehad. Deze vrienden waren allemaal omgekomen in een auto-ongeluk nadat ze waren aangereden door een dronken bestuurder. Sommigen zouden denken dat dat niet erg was omdat ze onschuldig om het leven waren gekomen. De dronken bestuurder was ook gedood. Toch was hij er ook. Waarom? Omdat de jongens hem allemaal hadden vergeven voor zijn daden. Alle vijf wisten ze en waren ze het erover eens dat hun missie op deze aarde eindigde op die bewuste avond.
Oh, ik vergat ook te vermelden dat de vier vrienden van mij helemaal niet in de hemel hadden moeten zijn, omdat religie hen tot de hel had veroordeeld. Alle vier op deze aarde waren homoseksueel geweest. Ze hadden geen schaamte of schuldgevoel voor hun manier van leven. De maatschappij had de schaamte en het schuldgevoel. Dit waren geweldige jongens, ze deden nooit een ander mens kwaad. Drie van hen hadden zelfs jongere broers en zussen en ze hebben hen nooit gemolesteerd of ontheiligd, sterker nog, ze beschermden hen, zelfs tot op de dag dat ze stierven.
Toen Jezus naar de gevangenen ging, had hij het over degenen die zich in de schaduw bevonden. Zij voelden zich door hun schuld en schaamte onwaardig en niet in staat om door God geliefd te worden. Zij zijn het die we moeten helpen. Om hen die in de schaduw gekweld blijven te leren ontwaken en te beseffen dat hun onrust niet nodig was. God is pure LIEFDE. De ervaringen die deze zielen op aarde hebben gehad, waren slechts dat, een ervaring en onderdeel van hun missie. Wanneer ze leren om de schuld en schaamte los te laten, zullen ze terugkeren naar het licht.
Ik hoop dat dit helpt en een antwoord geeft op je vraag. Je kunt me altijd schrijven.
Echt waar,
William Sillyman
Ja, ik ben gaan begrijpen dat het leven zoals we dat nu kennen ook een illusie is.
Sinds mijn NDE heb ik een prachtige kristallen bol. Als ik erin kijk, kan ik ons bestaan zien zoals ik het aan de andere kant zag. Er is geen tijd, dat is onze meting. Wat we moeten ervaren, kunnen we doen op de “tijd” die het beste bij die ervaring past om dat inzicht te krijgen.
Dus, zei Jezus tegen mij: Nu zul je het koninkrijk van God zien, waar je na je sterfelijke leven zult worden ontvangen.
Ik werd uit dat oneindige licht gehaald en, opnieuw omgeven door een leegte van zwartheid, zag ik een immens menselijk lichaam, zonder specifiek geslacht, of beter gezegd, met beide geslachten tegelijk.
Deze mens was groter dan het hele zonnestelsel. Het stond stil, maar het had een heel levendig leven in zich.
Er werkten en leefden miljarden mensen. Deze mens was de vorm van het koninkrijk van God.
Het was vol met wegen, parken, zeer geavanceerde gebouwen en vol met mensen en dieren die er met een enorme vreugde leefden.
Elk levend wezen was als een cel van het lichaam van dit enorme menselijk lichaam.
Ik werd toen naar een hoek van een park van dit koninkrijk gestuurd en ik werd omringd door de mooiste tuin die ik ooit had gezien.
Het was duidelijk dat niemand op aarde ooit de dankbaarheid en het geluk heeft gekend om in deze tuin te zijn, tenzij ze een NDE hebben meegemaakt.
De extreme vreugde die ik kon voelen voor het bestaan van elke bloem, elke boom, elk blad gaat alle taal die de mens kent te boven.
In dit park kwamen veel mensen naar me toe om me te begroeten en me te vertellen hoe blij ze waren dat ik hen bezocht.
Het waren er tientallen en ze praatten allemaal tegelijk tegen me, maar ik kon ze allemaal tegelijk verstaan zonder ook maar één woord of concept uit het oog te verliezen.
Ze waren heel helder, niet alleen qua intelligentie, maar ook omdat hun lichamen de zon weerspiegelden, dat was het oneindige licht dat scheen van dat koninkrijk in de vorm van een mens.
Terwijl ze non-stop met me praatten, had ik het gevoel dat ze me bijwerkten, me repareerden, mijn ziel, mijn intelligentie, mijn wijsheid, mijn gewoontes verbeterden, me hielpen opmerken welke slechte gewoontes ik achter me kan laten en hoe ik naar goede gewoontes kan gaan om mijn leven te verbeteren en anderen te helpen met een beter voorbeeld.
Deze mensen om me heen vertelden me dat de zon die we op aarde zien, en zelfs de sterren en de kunstmatige lampen die we hebben, geen licht produceren, maar dat ze een portaal zijn dat een deel van de werkelijkheid binnen laat stromen in onze droom, dus in feite zien we elke keer dat we licht zien een deel van de oneindigheid, die werkelijkheid is, die liefde is, die bewustzijn is, die God is, die allemaal één is, die allemaal hetzelfde is.
Ze zeggen dat net zoals de zon of een gloeilamp een portaal naar het licht kan zijn, wij ook een portaal van de werkelijkheid in de illusie kunnen zijn telkens als we van anderen houden.
Dus net zoals de zon zich opent om licht te geven, zonder iets terug te verwachten, verwacht liefde ook niets terug, wat er ook gebeurt, want ware oneindige liefde is onvoorwaardelijk, en wij kunnen dat licht zijn, net zoals Jezus dat was, omdat hij naar de aarde ging als het ultieme voorbeeld voor iedereen.
In dit tuinpark in de hemel bevatte alles wijsheid. Zelfs de bloemen bewogen en draaiden en gaven informatie door die uitlegde en weergaf hoe oneindige liefde is en werkt.
Er waren veel prachtige gebouwen en ze glommen allemaal als spiegels die het licht van de oneindige zon weerkaatsten.
Maar dit licht was niet zomaar licht. Het bevatte liefde, wijsheid, intelligentie, begrip, vergeving en alle mooiste deugden en edelstenen die we ons ooit in ons leven zouden kunnen wensen.
Iedereen daar was erg slim en creatief, en ze gebruikten hun creativiteit voortdurend, ieder naar zijn eigen smaak en talenten, om het koninkrijk waar ze leefden op verschillende manieren te verbeteren voor zichzelf, maar nog meer om te delen met anderen en de nieuwkomers zoals ik en de rest van de mensheid die nog steeds een sterfelijk leven leidt op aarde en miljoenen andere planeten.
Ik was vrij om binnen dat koninkrijk overal naartoe te gaan, maar ik leerde zoveel en genoot zoveel geluk, dat ik onmogelijk kon geloven dat er een betere plek was dan die.
Deze familie die we in de hemel hebben liet me vele andere dingen zien die ze aan het voorbereiden zijn om de schoonheid en het geluk nog verder te vergroten, en dat binnenkort een deel van die schoonheid, dat geluk en dat toegenomen bewustzijn naar de tijdelijke dimensie van ons bekende universum zal stromen, die de aarde en andere planeten bevat.
Alles was volkomen logisch en er was geen slimmere manier om dingen te doen.
Al onze politieke en economische systemen op aarde zijn zo middelmatig vergeleken met hoe de hemel is georganiseerd, die gebaseerd is op absolute vrijheid, creativiteit, bewustzijn en vooral liefde voor het oneindige en liefde voor anderen, wat dezelfde liefde is.
Ik begon het gevoel te krijgen dat ik langzaam aan het vallen was en wegkwijnde van die plek, en iedereen om me heen wist dat ik wegging, dus bleven ze me veel verbazingwekkende dingen leren en vroegen ze me om anderen meer te leren vergeven, om me niet zo te focussen op de fouten van anderen, om elke fout te leren vergeven en om de goede dingen te vieren die iedereen op aarde doet.
Terwijl ik van hen weggleed, bleven ze tegen me zeggen: Dag, tot ziens, we zullen in de hemel blijven werken om er een betere plek van te maken voor jou en je familie en vrienden, zodat je voor altijd bij ons kunt wonen in volledige eeuwige vreugde en absoluut compleet en eindeloos geluk.
Ondertussen voelde ik me steeds sneller naar de aarde vallen door een kanaal waar alle oude gevoelens van een sterfelijk lichaam, en aardse geuren en beperkte kleuren en verschillende andere beperkingen, waaronder de zwaarte van mijn lichaam, terugkwamen.
