Ik ging een tunnel in en werd opgewacht door dode vrienden en familieleden.
Ik werd meegenomen naar een worm die grote cilinders bediende, waarin alle dieren en volken zaten die je maar kon bedenken en die door de cilinders gingen van volwassenen tot baby’s. Er waren ook vissen. Er waren ook vissen. Ik herinner me dat ik allerlei soorten vissen zag. Toen ik naar de worm liep, hoorde ik een stem zeggen: ‘Ga terug en wees een beter mens. Ik voelde me zo warm en geliefd dat ik niet terug wilde.
Ik had mijn moeder nog niet gezien. Ik herinnerde me ook alle pijn van het autowrak. Voor ik het wist, had ik weer alle pijn en mijn dokter vroeg me of ik wist waar ik was. Mijn vrouw en haar moeder kwamen de kamer binnen. Ze zeiden dat ik het over de tunnel en het licht had en dat ik mijn dode vriend zag. Toen zeiden ze dat ze de kamer moesten verlaten en begonnen ze me te reanimeren.
Achteraf vroeg ik om tekenen om te zien of het echt was. Ik kreeg twee heel goede tekenen en mijn vrouw zag ze ook. Vandaag ben ik 56 en vecht ik tegen kanker, maar ik ben niet bang, want ik weet dat ik terugga naar een prachtige plek.