Wat GOD me die dag liet zien, er zijn niet genoeg woorden op aarde om je te vertellen, maar ik zal mijn best doen met de weinige woorden die ik heb.
Er was de mooiste poort, waar we mijn ouders zagen, grootouders die lang geleden waren overleden. Eén persoon kende ik niet, maar hij vertelde me dat hij ook van me hield. Ze zeiden allemaal dat het goed met ze ging en dat ze zouden wachten tot ik terugkwam. We gingen naar binnen. Het leek alsof alles in een kamer was, maar je kon eindeloos ver kijken. Je was op de ene plek en in een seconde was je weer ergens anders. Er was zoveel te zien, de helderste rivieren en beken. Het water was kristalhelder. De lucht was zo blauw, het gras zo groen, als je in het gras liep liet je geen voetafdrukken achter. De mooiste muziek die je ooit hebt gehoord. De bloemen waren de mooiste die ik ooit had gezien. Ik zag niemand die ziek of kreupel was of er ongelukkig uitzag.
Ze vertelden me dat ik 3 tot 4 minuten dood was, maar in HEAVEN leek de tijd stil te staan. Het leek alsof ik daar al drie of vier maanden lag.
Toen draaide GOD mijn hand weg en zei toen dat je een tijdje terug moet gaan, als je werk gedaan is kun je terugkomen. Ongeveer op dat moment ging ik terug door dezelfde tunnel net zo snel als ik ging.