Hij vertelde me dat missie de reden is waarom de meeste mensen worden teruggestuurd en dat er een ziljoen interpretaties kunnen zijn van wat niet genoeg liefhebben is.
Dat moet ik voor mezelf bepalen. Maar hij vertelde me een geheim – dat een deel van die missie zou zijn om mensen te laten weten dat de dood niet te vrezen is en dat de overgang een glorieuze is. Ik bevond me in situaties waarin het onderwerp ter sprake kwam bij volslagen vreemden en ik voelde me nooit vreemd.
Mijn gevoel nu van ‘hemel’, van het hiernamaals, is dat wat er met je gebeurt als je sterft jouw keuze is. Je kunt ervoor kiezen om te bestaan in een staat van onvoorwaardelijke liefde, of niet, en het hangt allemaal af van hoe je jezelf vergeeft voor de blunders die je in je leven hebt gemaakt. Je veroordeelt jezelf volledig.
Je voelt de pijn die je tijdens je leven hebt gecreëerd en het komt allemaal naar je terug als de schepper. Soms maken mensen dit mee tijdens hun BDE – een terugblik op hun vorige leven – maar mij bleef het bespaard.
Sinds die tijd heb ik vele, vele ontmoetingen gehad, sommige vreemd, sommige niet.