Hier zijn enkele inzichten/openbaringen die met mij werden gedeeld. Ik keek naar mijn vrouw en zei: “Is het goed als ik terugga?
Mijn leven ‘flitste’ aan me voorbij, maar deze ’terugblik’ stopte niet bij mijn geboorte. Mijn herinnering ging terug in de tijd en ‘ruimte’ ver voor mijn geboorte. Een tijd en plaats die het best omschreven kan worden als Eden.
Ik heb een ‘herinnering’ van landen onderaan een belangrijke heuvel in een ‘zee’ van ‘mensen’. Ik klom toen naar de top van de heuvel, ging tussen twee rotsen door en had ‘interactie’ met twee mensachtige ‘personen’. Ze communiceerden eenstemmig met me (er zijn nog meer details, mijn vrouw heeft ze opgeschreven en we zullen ze later misschien delen).
Toen ik uit mijn coma in mijn ziekenhuisbed ontwaakte, keek ik mijn vrouw aan en zei: “Is het goed als ik terugga? Ik weet niet zeker of ik het tegen haar had. Hoewel ze emotioneel antwoordde: ‘JA.
Als je dicht bij God bent, is het aanzienlijk vredig en mooi. Het ‘leven’ eindigt niet wanneer we sterven; we gaan door in de geest.
Je leven flitst aan je voorbij, maar voor mij ging ik voor mijn geboorte steeds terug naar een tijd en plaats zoals Eden in de Bijbel wordt beschreven. God is bij je, zelfs als je denkt dat Hij dat niet is (ik kon hier zo diep over nadenken toen ik ontwaakte, Hij was mijn hele leven bij me).
Enkele van onze grootste rolmodellen voor de mensheid in de twintigste eeuw zijn Dr. Martin Luther King Jr., Moeder Teresa en interessant genoeg een niet-christen, Mahatma Gandhi. Er zijn er nog meer. Het gaat er niet om wat voor soort religie je aanhangt, het gaat erom hoe goed je ons grootste rolmodel navolgt.