Ik kreeg te zien hoe krachtig je woorden of daden zijn. Als je iemand 20 jaar geleden dik noemde, zul je, wanneer je beoordeeld wordt, “achter de schermen” zien en voelen hoe jouw woorden die persoon zijn leven lang beïnvloed hebben. Mijn woorden uit het verleden maakten iemand depressief in de toekomst, tot het punt dat het hun levensloop veranderde.
Nu wist ik precies wat mensen over me dachten en voelden.
Elke keer als ik iemands gevoelens kwetste, voelde ik hun pijn. Nu voelde ik de gevolgen van al mijn kwetsende woorden en daden; ik kon letterlijk hun gedachten en gevoelens voelen als reactie op mij, wat ronduit afschuwelijk voelde.
Aan de andere kant van het hek voelde ik elke keer als ik aardig was, of als ik mensen had geholpen of geluk had gebracht, hun blijdschap en waardering.
Ik zag mensen van wie ik had gehouden en mensen die door mijn liefde waren beïnvloed, zonder dat ik het wist.
De golfeffecten van het goede dat ik in mijn leven had gedaan, speelden zich af op het scherm en vervulden me met vreugde. Toen ik alle daden zag die anderen hadden verricht vanwege de liefde die ik hen had getoond, huilde ik van vreugde.
Ik had geen idee dat zulke kleine daden zulke diepe uitingen en manifestaties van liefde tot gevolg hadden.
God stond toe dat ik bleef hangen en de scènes steeds opnieuw bekeek.
Ik zag een duidelijk visioen van een lange man die in een hoek van 45 graden stond met een jong meisje van tussen de 4 en 5 jaar oud. Ze was het mooiste meisje dat ik ooit had gezien.
Ze had lang zwart haar en ze leek op mij en op de man met wie ik een verhouding had. Mijn ziel werd gevuld met onvervalste gelukzaligheid terwijl ik naar dit prachtige meisje staarde.
Ze groette me en zei: Mama, waarom heb je me niet gehouden?
Op dat moment voelde het alsof dat mijn geaborteerde kind was. Ik legde haar uit dat mama een fout had gemaakt, dat het haar heel erg spijt en dat ze heel veel van je houdt. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk. Ik heb God gevraagd om over je te waken. Ik zei dat mama een fout had gemaakt en zwanger van je was geworden toen ik met een andere man getrouwd was.
Ik vroeg haar: “Vergeef je me, schatje? Ze zei: “Ja, mama, dat doe ik, maar jij moet veranderen. Ik zei, waarom zeg je dat? Ze zei, omdat je mensen gemeen behandelt en je zorgen moet maken over wat ze denken, mama. Ik huilde toen ik dit prachtige meisje deze woorden hoorde uitspreken. Op dat moment voelde ik de oprechtheid in haar onschuldige stem en werd ik stil omdat ze gelijk had.
“De eerste daad waarvan ik getuige was, vond plaats op de dag dat ik mijn auto stopte om de stilstaande stationwagen van een vrouw uit het drukke verkeer te duwen naar de oprit van een supermarkt. De bestuurster had moeite om de auto zelf voort te duwen en ik voelde me gedwongen om haar een handje te helpen. Nadat ik haar had geholpen de auto in veiligheid te brengen, haastte ik me terug naar mijn auto, bang om een bekeuring te krijgen voor dubbel parkeren. In mijn haast had ik haar geen kans gegeven om me te bedanken. Terwijl ik dit tafereel overzag, werd ik vervuld van onbeschrijfelijke gevoelens van liefde, die tot mij gericht leken te zijn door engelachtige wezens hoog boven me.
“Toen liet mijn engel me een tweede visioen zien, een scène die ik vergeten was. Ik zag mezelf nu op mijn zeventiende, toen ik na schooltijd in een herstellingsoord werkte. Ik was dol geworden op een tandeloze oude vrouw die niet meer helder kon praten en die nooit bezoek kreeg. Ze hield ervan om op crackers te zuigen voordat ze naar bed ging, maar niemand wilde haar bedienen omdat ze, als ze klaar was, kwijlde terwijl ze de arm kuste van degene die haar eten gaf. Terwijl anderen haar vermeden, voerde ik haar gewillig de koekjes waar ze zo dol op was, omdat ik zag hoe gelukkig dit haar maakte.
“Toen die scène voor me werd nagespeeld, voelde het alsof elke liefdevolle geest in Gods koninkrijk me eenstemmig bedankte. Ik was verbaasd dat zo’n daad zoveel voor God – en voor mij – kon betekenen. Ik voelde me nederig en zeer vereerd.
Ik heb geleerd hoe machtig wij mensen zijn en hoe we elkaar op positieve en negatieve manieren kunnen beïnvloeden.
Het was verbazingwekkend om te zien hoe mijn onschuldige acties zo’n krachtig effect hadden op zielen waarvan ik geen idee had dat ik ze beïnvloedde.
Het was een ervaring die ik nooit zal vergeten. Ik ervoer het hele spectrum van gevoelens van mijn leven in een relatief korte periode zoals wij mensen die zien. Waar ik was, bestond tijd niet echt.
Ik kon zien hoe ik was geworden wat ik op Gaia was geworden…
Alles begon bij het begin. Ik kon niet zien hoe ik op Aarde ontstaan was, want ik hoefde alleen maar te letten op mijn gedrag met betrekking tot liefde of haat.
In het begin was ik erg tevreden dat er niets gebeurde waarop ik met liefde of haat had kunnen reageren. Toen kwam de film in een stroomversnelling, maar er gebeurde nog steeds niets waarvoor ik verantwoordelijk kon worden gehouden. Ik was dom genoeg om triomfantelijk te zeggen: “Zie je wel, er is niets!“
Daarop zag ik een scène waarin mijn tweelingzus en ik ruzie hadden (ik kon de reden van de ruzie niet ontdekken), maar ik wist meteen hoe lelijk ik me had gedragen. Ik zei tegen het licht: “Maar je moet het begrijpen! Dit is inderdaad slecht, maar zo gedragen mensen zich op Aarde! Dat kun je mij niet echt kwalijk nemen!“
Het grote licht verweet mij niets van wat ik op Aarde had gedaan. Toen kreeg ik nog meer nare taferelen op Aarde te zien waarin ik me slecht had gedragen. Maar ik had nog steeds excuses. Toen werd het grote licht denk ik lichtelijk ongeduldig door mijn stommiteit. Plotseling werd de film zo versneld dat ik helemaal geen beelden meer kon onderscheiden. Toen stopte hij abrupt en werd ik geconfronteerd met een situatie waarin ik me extreem slecht gedroeg.
Mijn gedrag werd enorm versterkt, zodat elk slecht aspect van mijn karakter duidelijk voor me naar voren kwam.
Het was verschrikkelijk! Ik kon dit karakter van mij nauwelijks geloven! Ik was eindelijk overtuigd! Zo’n ziel kon nooit in deze heldere wereld blijven! Ik had geen recht, geen enkele aanspraak! Ik was volledig geschokt en neerslachtig.
Ik wilde terug. Ja, het kon echt niet anders.
Toen zag ik het licht verdwijnen in de “lucht” en ik hoorde gelach en de woorden:
“En hij dacht echt dat hij kon blijven!”
Ik kreeg te zien waarom ik de ouders, de jeugd en het leven had dat ik had. Ik heb erom gevraagd!!! Het was zo duidelijk voor me …ik moest door dit alles heen om te leren wat ik moest leren en om mijn werk hier te kunnen voortzetten.
Ik maakte veel verkeerde keuzes omdat ik niet naar mezelf luisterde en mezelf niet vertrouwde. Ik deed wat ik dacht dat ik moest doen. Ik voelde me als een muisje in een doolhof dat mijn weg probeerde te vinden, maar ik kwam nergens.
Ik begreep dat de aarde school is en als we klaar zijn doen we een eindexamen (de life review) en dan mogen we afstuderen en terug naar huis. Alles was zo logisch. De les was zo eenvoudig … het draait allemaal om liefde. Hoeveel God van ons houdt en hoe goed we van onszelf en anderen houden.
En natuurlijk is de Gouden Regel de enige regel die telt in het levensoverzicht.
