Ja, ik communiceerde met mijn grootvader en voelde de aanwezigheid van twee geesten die onlangs waren overgegaan. Ze vertelden me dat ik in dit leven nog meer moest leren over liefde.
Dit was een zee van niets dan liefdesenergie. Dit was ‘Hemel’. Iedereen is verbonden met de bron. We komen van de bron, we keren terug naar de bron’ hoorde ik, op een gevoelsmatige manier.
Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Ik voelde liefde, vreugde, bewustzijn, compleetheid, energie-verbondenheid met alles.
Ik wilde achter de sluier gaan. Ik dacht eraan en verwachtte half dat ik erin gezogen zou worden, maar dat gebeurde niet. Ik kreeg te horen dat ik dat rijk nog niet kon betreden, omdat ik terug moest naar mijn lichaam en dat wat achter het gordijn was, gereserveerd was voor als mijn leven op aarde voorbij was.
Ik vroeg hoe het daarachter was. Er werd me verteld, of beter gezegd, gevoeld, dat het een en al vrede, liefde en begrip was.
Ik begreep dat gedachten vorm creëren. Dus stelde ik mezelf voor in een enorm glorieus huis. Het was vreemd, want ik voelde mijn eigen ego. Ik had mijn ego nog nooit los van mezelf gevoeld. Mijn ego wilde een groot, uitgebreid huis, maar niet elke andere ziel had behoefte aan een groot, enorm huis.
Ze creëerden allemaal iets voor zichzelf dat helend was, en ik wist dat achter dat gordijn heling en liefde, begrip, alles zonder de aanwezigheid van ego of oordeel wachtte.
Ik wist dat ik de enige was die mezelf beoordeelde. Ik oordeelde zelfs over mijn huis! Ego was geen onderdeel van het hiernamaals. Ik kon een aantrekkingskracht voelen in het midden van mijn wezen en ik wist dat mijn resterende tijd daar zeer beperkt was. Ik wilde niet weg. Ik voelde me te compleet en heel. Ik voelde me geliefd! Echte liefde, niet het soort dat doorspekt was met oordelen en kritieken. Ik maakte deel uit van iets – ik was niet anders, ik was hetzelfde. Ik vroeg – met mijn gevoelens – of ik alsjeblieft een vluchtige glimp mocht opvangen van hoe het zal zijn als het mijn tijd is om te sterven.
Plotseling, zonder waarschuwing, hoorde en voelde ik het luidste feest! Ik voelde en zag mijn ouders en vrienden en een miljoen andere wezens voor me klappen, me welkom thuis heten.
Ik zag het helderste licht dat ik ooit had gezien. Het was als warme stroop en het vulde elk spikkeltje van mijn wezen. Het licht was liefde, pure liefde. Het was zo spectaculair dat ik huil terwijl ik dit opschrijf.
Ik was gewild. Ik was geliefd. Ik was nodig. Ik had het gevoel dat er een plek op me had gewacht en dat die op me zou wachten als het echt mijn tijd was.
Die warme zonneschijn, dik stroopgeel licht, leefde met gevoelens, overvloed en zelfvergeving. Voor een fractie van een seconde wist ik hoe het voelde om vrij te zijn van alle wereldse gehechtheden en dat begrip zal me altijd bijblijven. Te weten dat ik de scheppende kracht in mijn eigen leven ben – dat wat ik denk en voel over anderen en mezelf mijn omgeving beïnvloedt. Ik hoefde niet op een bepaalde manier te denken om geaccepteerd te worden. Ik was het gewoon.
Ik stond in het prachtige licht en begreep dat ik dat elke dag van mijn leven in me meedraag. Het heeft me niet verlaten. Het is een deel van mij.
Zodra ik me dat realiseerde, voelde ik een ruk naar achteren – boem, geen afdaling naar achteren met kleuren en schoonheid zoals op de heenweg. Ik was gewoon weer terug waar ik was begonnen, in mijn donkere slaapkamer. Ik begon meteen te huilen.
Sindsdien ben ik vrij om mijn leven en alle omstandigheden te waarderen.
Ik weet dat er niets belangrijker is in deze wereld dan liefde en dat liefde nooit sterft.
Ik heb geleerd dat er absoluut niets is om je zorgen over te maken. Ik geloof nu echt dat alles met een reden gebeurt, en als we geduldig zijn, zal het zich voor onze ogen ontvouwen.
Ik ben echt de ware betekenis van geloof gaan begrijpen. In tegenstelling tot hoop, die er altijd is, is geloof gebaseerd op weten.
Ja De speciale kennis die ik ‘weet’ vulde me tijdens mijn NDE, zonder een woord te horen. Ik wist opeens dat bepaalde dingen waar waren.
Ik ben nu aan het accepteren dat een deel van mijn doel om terug te komen is om andere mensen te helpen ontwaken voor de simpele waarheid: WIJ ZIJN LIEFDE, we zijn deel van God en we kunnen nooit van God gescheiden worden.
Bovendien heb ik sinds ik ’terug’ ben een onverzadigbare honger naar voortdurende educatie, vooral over alles wat met spiritualiteit te maken heeft. Het enige dat er uiteindelijk toe doet is onze spirituele groei en dat doen we door onze vreugde te volgen: en die vloeit voort uit het kennen van onze eenheid.
Ik wist dat Hij de antwoorden op alle vragen had, dus begon ik Hem dingen te vragen die ik me het meest had afgevraagd. Waarom is er kwaad? Zijn antwoord: Omdat er goed is. Ik vroeg hoe iemand, die is wat hij is, kan bestaan in dit huis van God. Hij liet me begrijpen dat Hij alles van me wist, dat ik was wie ik was omdat Hijzelf me had ontworpen om precies, precies te zijn wie ik was en dat wat ik ook was, ik nog steeds Zijn schepping was, Zijn kind en dat Hij zielsveel van me hield.
(Uitgebreid gesprek met God)
We moeten de dingen inderdaad altijd met liefde doen. Wat het ook is, je moet het met liefde doen!!!
Ja, God is een manifeste perfecte, hartverscheurend complete, hooggeëvolueerde liefde. Toch is hij een wezen met een ziel en identiteit.
Mijn gevoel was dat we allemaal op weg zijn naar die liefde en naar God. Het belangrijkste doel is liefde en het realiseren van de bron, die God is.
Wat kan zijn is zo mooi en juist. Anderen, alle anderen, zelfs de natuur en kostbare dieren tellen mee. Ons doel, ons doel is God en zijn volmaakte liefde om voortdurend te leren en God te dienen.
We moeten elkaar liefhebben en dienen, van onszelf houden en spiritueel groeien. Maar we hebben de vrije wil om op elk moment niet op één lijn met God te staan.
We moeten Gods liefde begrijpen, het tegenovergestelde ervan begrijpen en begrijpen hoe destructief en verkeerd het is, en dan naar God reiken om een mooi en volledig liefdevol bestaan te hebben.
