Ik werd me ervan bewust dat er 2 (mogelijk 3) ‘wezens’ bij me waren, één aan elke kant.
Ze communiceerden rechtstreeks met mij, telepathisch, en stopten hun input gewoon rechtstreeks in mijn bewustzijn. Geen woorden en veel minder ’tijd’.
Ik wist dat ik op de een of andere manier verwijderd was van deze gebruikelijke ‘wetten’ of manieren om ervaringen te verwerken. Hoewel ik geen levensherziening op specifieke voorwaarden voelde, kreeg ik door begrip, geen foto’s of films, veel belangrijke dingen in mijn leven te zien. De goede en de slechte.
Alles was gericht op mijn bijdragen; hoe ik met mezelf omging. Ik herinner me de bijna tastbare afwezigheid van alle angst. Mij werd duidelijk gemaakt dat deze angst ten grondslag ligt aan veel van onze slechte keuzes. Dat er niets te vrezen valt.
Ik voelde compassie voor mezelf zoals ik nooit voor mogelijk had gehouden