Jezus sprak elke keer over iets anders, maar in dezelfde context.
Hij bleef herhalen dat alle mensen met God verbonden zijn, ze moeten alleen de kennis ervan ervaren. Iedereen zal het ervaren, maar alleen op het moment van de dood.
Diegenen die tot deze realisatie komen terwijl ze nog leven hebben extreem veel geluk, maar om deze realisatie te bereiken moeten ze het verdienen met hun geloof, inspanning en daden.
Hij sprak ook over het belang van liefde en begrip tussen mensen, over de gelijkheid van alle mensen, over de noodzaak om goede daden te verrichten, de noodzaak om in harmonie met mens en natuur te leven, het geloof in God en Gods orde.
Allen die zich aan deze principes houden zullen beloond worden voor hun goede daden, en vooral zij die nog in dit leven de kennis van verbondenheid met God ervaren. Hij vermeldde elke keer dat het leven eeuwig is en dat zijn positie na de dood afhangt van het gedrag en de daden van elke man.
Hij noemde ook altijd negatieve dingen. Hij sprak over de hypocrisie en huichelarij van mensen, die het ene zeggen en het andere doen, van het valselijk afschilderen van hun persoon om een reputatie in de maatschappij of materiële zaken te verwerven. Het ergste zijn zij die er luidkeels op wijzen dat ze bepaalde overtuigingen en deugden aanhangen, en zelfs oproepen tot het veroordelen van anderen, terwijl ze in werkelijkheid zelf het tegenovergestelde doen.
Maar God, die meer over de mens weet dan hijzelf, laat zich niet misleiden. Aan het einde van het leven zal de echte waarheid bekend worden. Daarom is het belangrijk dat het leven, het gedrag en de handelingen in overeenstemming zijn met positieve principes, want dit zal aan het einde van het leven een beloning opleveren.