Ja, wees nooit bang voor de dood, overweeg geen zelfmoord want dan verpest je het ‘plan’, maak je geen zorgen over het verwerven van materiële goederen, die zijn – nou ja – immaterieel! Wees aardig voor iedereen, we zijn allemaal één, ergens op het einde (of begin).
Alles over het universum Hoe we eruit zien, hebben, doen en zijn is irrelevant.
Ook is mijn liefde voor mijn kinderen erg veranderd. Ik hou niet meer zoveel van ze als vroeger en ik hou van ze om wie ze zijn, niet om wie ik wil dat ze zijn. Het zijn niet mijn kinderen, het zijn de kinderen van de wereld.
Hij vroeg me of ik weer terug wilde naar dat lichaam en het duurde even voordat ik een beslissing had genomen.
Hij vertelde me dat ik met drie redenen moest komen waarom ik zou mogen terugkeren. Dit is wat mijn ogen opende tijdens de radioshow vanavond.
Niemand had het er ooit over gehad om redenen te bedenken. In die tijd realiseerde ik me hoe zielig de doelen van mensen waren die zichzelf omringden met materiële zaken en mensen om hen te aanbidden. Ze wisten echt niet dat het geen verschil zou maken.
Mijn verleden flitste aan me voorbij, buiten mijn wil om zag ik dingen die belangrijk voor me waren en die ik van dit leven had geleerd.
Ik zag dat liefde belangrijk was en dat materiële dingen van deze wereld onbelangrijk zijn, maar dat we er voor elkaar zijn.
Als je teruggaat, moet je onthouden dat er geen fouten zijn in het leven. Er zijn geen fouten. Geld, materiële bezittingen en functietitels doen er niet toe.
De enige dingen die er toe doen in het leven zijn liefde en kennis. Er is niets anders. Dat moet je onthouden.”
Grote veranderingen in mijn leven Ik hecht niet langer zoveel belang aan materiële wereldse dingen.
Ik probeer nu mijn leven te leiden met de verwachting dat alles wat we zeggen en doen ertoe doet.
Ja, ik voel dat ik uit de eerste hand weet dat we er voor elkaar moeten zijn om elkaar te helpen.
Niet voor geld of materieel gewin
i. Materiële zaken zijn tijdelijk en niet de moeite waard om over geobsedeerd te zijn.
“…sommige aspecten van het leven worden belangrijk, terwijl andere totaal irrelevant worden. Na een NDE willen mensen alleen nog tijd en energie besteden aan dingen met blijvende waarde. Bijna alle vluchtige en materiële dingen, zoals veel geld, een groot huis of een dure auto, worden minder belangrijk.”(12)
Er was niet veel van mijn bewustzijn voor nodig om te beseffen dat ik in de hel was. Het was ondraaglijk pijnlijk. Ik kon andere zielen horen schreeuwen en lijden. Er werden naalden in me gestoken en ik werd zwaar gemarteld. Ik moest op een bed van spijkers liggen. Bloed sijpelde uit verschillende wonden. Ik bleef me afvragen wat ik had gedaan, welke karma’s ik in dit leven of in vorige levens had opgelopen om deze straf te verdienen. Terwijl ik deze verschrikking ervoer, begon ik me sterk bewust te worden dat het leven dat ik leidde omschreven kon worden als zeer materialistisch: het draaide altijd om mij; als ik iemand ontmoette, vroeg ik me altijd af ‘wat kan ik van deze persoon krijgen’.
De waarheid drong tot me door in de hel dat het leven dat ik op aarde leefde zonder liefde was.Ik beoefende geen mededogen of vergeving
jegens mezelf of anderen en had de onsmakelijke neiging om vooral hard te zijn tegen mensen die ik lager achtte dan ik in mijn sociale of professionele status of hiërarchie. Ik herinner me dat ik diep spijt had van het gebrek aan vriendelijkheid in mijn gedrag en dat ik wenste dat ik de dingen anders kon doen.
Meteen toen deze realisaties kristalhelder voor me werden, begon deze plaats – de hel – te vervagen.
Mijn vader verscheen, met zijn vader aan zijn zijde. Mijn vader pakte mijn hand en leidde me naar een tunnel – aan het eind van de tunnel was wit licht. Terwijl ik door de tunnel liep, was het alsof tijd en ruimte verdwenen. Vreemd genoeg, alsof ik tegelijkertijd in een parallelle verblijfplaats was geweest, was mijn bewustzijn onmiddellijk op een andere plaats. Het was alsof ik daar tegelijkertijd was, op hetzelfde moment, waar ik volledige en kosmische vrede ervoer: een staat van pure harmonie, zonder enige verstoring of opwinding. Totale, volkomen, ongestoorde gelukzaligheid die alle dingen en wezens in het hele universum verenigde.
Er werd mij verteld dat het nog niet mijn tijd was om te vertrekken en dat alles goed zou komen, maar dat mijn pad nu dat van genezer zou zijn. Er werd me verteld dat ik anesthesiologie en materialisme achter me moest laten. Het vertelde me: ‘Nu is het tijd om genezer van de ziel te zijn, vooral van de ziekten van de ziel, van het energielichaam, verslaving, depressie, chronische pijn en kanker.’
Er werd mij verteld dat dit de reden was dat ik de ziektes moest ervaren die mij persoonlijk waren overkomen – zodat ik me kon inleven in anderen, zodat ik zou weten hoe het voelde om in hun schoenen te staan.
Internet
Verder lezen (bron)
