Ja ja, mij is verteld dat we allemaal één zijn en dat het universum ademt met dezelfde adem als individuele geesten.
Een voorbeeld van mijn levensterugblik was toen ik een klein kind was. We reisden met de auto en stopten ergens onderweg. Er was een rivier niet ver van de weg en mij werd gevraagd om wat water in een emmer uit die rivier te halen.
Ik ging de emmer vullen, maar op de terugweg voelde ik dat de emmer veel te zwaar voor me was. Ik besloot een deel van het water te legen om de emmer lichter te maken.
In plaats van het water daar te legen, zag ik een boom die alleen op een droog stuk land stond. Ik nam de moeite om naar die boom toe te gaan en leegde wat water aan de voet van de boom.
Ik wachtte daar zelfs een paar seconden om er zeker van te zijn dat het water in de grond zou trekken en geabsorbeerd zou worden.
In mijn levensterugblik kreeg ik zo’n applaus en vreugde voor deze eenvoudige handeling dat het ongelooflijk is. Het was alsof alle geesten in het Universum vervuld waren van vreugde over deze eenvoudige handeling en tegen me zeiden: we zijn trots op je. Die simpele daad leek een van de beste dingen die ik ooit in mijn leven had gedaan!
Dit was vreemd voor mij, want ik vond deze kleine daad niet zo belangrijk en dacht dat ik veel belangrijkere en grotere dingen had gedaan.
Er werd me echter getoond dat wat ik had gedaan extreem waardevol was omdat ik het puur vanuit mijn hart had gedaan, zonder enige verwachting voor mijn eigen gewin.
“Terwijl ik werd rondgeleid, werd me uitgelegd hoe het grootste deel van onze hemelse, eeuwige kennis wordt gewist tijdens onze gekozen levensspanne op Aarde. We moeten tijdelijk het meeste vergeten van wat ons hogere zelf al weet, zodat we onszelf kunnen onderdompelen in de rollen die we hebben gekozen om te spelen.
Bovendien zeiden ze dat het wel even kon duren voordat al mijn kennis en herinneringen terug waren. Om de overgang terug naar dit rijk te vergemakkelijken, werd me verteld dat ik mijn tijd op Aarde moest zien als een verlengd bezoek aan het ultieme themapark.
Beschouw het als een plek met spannende attracties en verschillende avonturen die ik al dan niet kon beleven. Ik werd er ook aan herinnerd dat de reden waarom we het hemelse rijk überhaupt verlaten is voor de opwinding, de afwisseling, het avontuur en het vermaak dat verschillende incarnaties bieden.
Maar om al onze hemelse kennis mee te nemen op onze verschillende avonturen zou de ervaring die we hadden gekozen om te beleven, hebben verpest. Iemand daar zei dat ik onze reizen naar andere rijken moest zien als het kiezen van een nieuwe roman om te lezen. Ik kan een nieuw boek kiezen, afhankelijk van waar ik zin in heb. Bovendien, als ik regel voor regel elke wending in het verhaal zou kennen voordat ik het zou lezen, zou dat de pret bederven.
Ja, ik communiceerde met mijn grootvader en voelde de aanwezigheid van twee geesten die onlangs waren overgegaan. Ze vertelden me dat ik in dit leven nog meer moest leren over liefde.
Ik kreeg te zien dat alles met een reden was gebeurd en dat alles wat zou *gaan* gebeuren ook met een reden zou zijn. Het universum was volmaakt en prachtig logisch.
Ik wist dat Hij de antwoorden op alle vragen had, dus begon ik Hem dingen te vragen die ik me het meest had afgevraagd. Waarom is er kwaad? Zijn antwoord: Omdat er goed is. Ik vroeg hoe iemand, die is wat hij is, kan bestaan in dit huis van God. Hij liet me begrijpen dat Hij alles van me wist, dat ik was wie ik was omdat Hijzelf me had ontworpen om precies, precies te zijn wie ik was en dat wat ik ook was, ik nog steeds Zijn schepping was, Zijn kind en dat Hij zielsveel van me hield.
(Uitgebreid gesprek met God)
Maar in mijn NDE begreep ik dat de meesten van ons veel, VEEL langer hebben geleefd dan we ons zelfs maar konden voorstellen.
Dat ons leven, dat zo lang aanvoelt, oneindig klein is als je het plaatst in het hele plaatje, dat overigens niet eens kan worden ingekaderd.
Mij werd getoond hoe elk individu uit vrije wil paden kiest die hen mathematisch naar de omstandigheden van hun volgende bestaan of leven leiden. Dat er helemaal niets toevallig of chaotisch is. Dat elk aspect van ons leven wordt geregeerd door natuurlijke Wetten waarin we ons ZELF hebben geplaatst! In zekere zin creëren we onze eigen werelden.
Mij werd getoond hoe je ook nooit mag aannemen dat als iemand een leven leidt waarin hij lijdt, dit komt door ‘slechte’ daden. Velen kiezen misschien voor een leven van lijden vanwege wat het in hen wakker maakt, of vanwege hoe ze vanuit die positie anderen kunnen raken, enz.
We kunnen NOOIT en te nimmer aannemen dat we nauwkeurig kunnen raden waarom elk wezen het leven leidt dat het leeft. Ik kan de opluchting niet beschrijven – de verfrissende, vredige balsem die deze Kennis voor mij was. Om eindelijk de Waarheid te vergaren waar ik mijn hele leven naar verlangd heb. Dat alles werkelijk Goed IS! Dat er overal zin en schoonheid is. Dat niemand zomaar in vrije val is zoals het eerder leek!
Dat God niet zomaar met ons kan spelen zoals Hij wil met willekeurige testideeën, inclusief beloningen en straffen die alleen maar afhangen van Zijn huidige stemming of denkrichting. Want zelfs wie God is, ligt binnen die Wetten. Terwijl ik deze ervaring had, in de uitgestrektheid van sterren, planeten, manen en Intelligentie, wist ik voor wat aanvoelde als de eerste keer volledig vertrouwen.
Dit was een onverklaarbare gelukzaligheid voor mij. Ik herinner me dat ik straalde van dankbaarheid. Ik had dertig jaar achtereen in angst, wantrouwen en paniek geleefd.
Ik kreeg toen andere keren te zien dat ik door de aanwezigheid van hemelse geesten gevraagd was om op kleine manieren met iemand te spreken of iemand te helpen, maar ik had de zachte, zachte stem en aanraking bij die gelegenheden genegeerd.
Zulke eenvoudige dingen, werd mij verteld, kunnen een moment, een dag of een heel leven van verandering betekenen voor degene die weigert te handelen en degene die de actie zou ontvangen.
Zo vaak weigeren we in dit leven om onszelf zelfs maar de kleinste hoeveelheid tijd en moeite te geven die nodig is voor beloningen die zo groot zouden zijn.
Ik voelde mijn gezicht blozen van schaamte. Ik kon me die vele keren herinneren dat ik had geweigerd om te luisteren, te bewegen en te handelen.
Al die kostbare keren dat ik door angst of drukte mijn rug had toegekeerd naar de mogelijkheden om een eenvoudige daad van vriendelijkheid te verrichten die zowel het leven van iemand anders als dat van mezelf zou raken. Ik had spijt.
Ik kende deze ziel en werd rondgeleid. Meestal werden mij kamers en deuropeningen getoond waar andere zielen dingen leerden en zich voorbereidden op hun terugkeer naar de Aarde of waar hun volgende reis ook zou zijn.
Ik zag ook zielen die ik Engelen of hogere wezens zou willen noemen. Zij hielpen aardbewoners met veel problemen, zelfs met medische ontdekkingen.
