Je zag er zoveel beter uit in je gele topje
Eind jaren 1970 werkte Sue Saunders als ademhalingstherapeut in het Hartford Hospital. Op een dag hielp ze bij het reanimeren van een man van rond de 60 op de eerste hulp, wiens elektrocardiogram niet meer klopte. Medici gaven hem herhaaldelijk schokken zonder resultaat. Saunders probeerde hem zuurstof te geven. Tijdens de reanimatie nam iemand anders het van haar over en ze vertrok.
Een paar dagen later kwam ze deze patiënt tegen op de ICU. Hij merkte spontaan op: “Je zag er zoveel beter uit in je gele topje.”
Zij was, net als Harmon, zo geschokt door deze opmerking dat ze kippenvel kreeg, want ze had de vorige dag een gele kiel gedragen.
“Ja,” ging de man verder, “ik zag je. Je had iets over je gezicht en je duwde lucht in me. En ik zag je gele kiel.”
Saunders bevestigde dat ze iets over haar gezicht had gehad – een masker – en dat ze de gele kiel had gedragen terwijl ze hem zuurstof probeerde te geven, terwijl hij bewusteloos was en geen hartslag had (S. Saunders, persoonlijke communicatie, 28 augustus 1992).