Het leven is simpelweg een reeks ervaringen die grotendeels worden gegenereerd door keuzes die we maken en de collectief opgeslagen herinneringen of gegevens die daaruit voortvloeien.
Als je echt stilstaat bij het leven in zijn meest eenvoudige vorm, wat doen we dan eigenlijk van dag tot dag naast het maken en verzamelen van herinneringen of gegevens?
Ik bedoel, laten we eerlijk zijn, wanneer ons leven ten einde loopt, zijn de meest waardevolle dingen die we achterlaten niet de materiële schatten die we in de loop van ons leven hebben vergaard, onze prestaties of zelfs onze bijdragen aan de samenleving. Belangrijker dan al die dingen zijn de effecten die we hebben gehad op familieleden en geliefden, op degenen die ons leven in en uit zijn gegaan en op de mensen met wie we onze paden hebben gekruist.
We laten hen schatten na die veel kostbaarder zijn dan goud, zilver of enig ander materieel bezit; we laten hen achter met herinneringen en ervaringen. En dus, voor degenen die hier niets van snappen, misschien vanwege een geloofssysteem waar je je zo aan vastklampt dat het je niet toestaat om buiten de parameters te denken.