Sommige figuren waren engelachtig met vleugels.
De met licht gevulde spiraalvormige tunnel waar ik doorheen was gegaan, leidde naar deze ongelooflijke plek. Ik wilde bij hen blijven.
We namen een levensherziening door en ik had vrede met de keuzes die gemaakt waren. Ik was me ervan bewust dat ik me slecht had gevoeld over sommige gebeurtenissen in het fysieke leven en zag de dingen vanuit een verlicht perspectief, wat me vervulde met vrede.
Er werden nog andere dingen besproken die ik me nu niet herinner. Op een gegeven moment zeiden ze dat ik kon blijven. Ik had er zo’n vrede mee om lichamelijk te sterven. Ik kreeg de keuze en was klaar om ‘Ja’ te zeggen. Toen herinnerde ik me dat ik de verzorger van mijn tante was. En dus keerde ik terug.