Ik had een zeer diepgaand en hyperrealistisch bezoek van mijn beschermengel.

…

Ik twijfelde toen aan wat ze was en vroeg: ‘Ben je echt een engel? Of iets anders? Kun je me bewijzen wat je bent?’ Ze glimlachte en vertelde me dat dit gebruikelijk was vanuit het aardse perspectief. Daar bestaan twijfels. Dus nam ze mijn hand en gingen we naar een hogere ruimte. Terwijl we ons verplaatsten, gebeurde er iets nog bijzonderders. Plotseling had ik geen twijfels meer. Ik had GEEN andere negatieve emoties of gedachten omdat het niet mogelijk was om aan zulke dingen te denken. Alle wetten, regels en conventies van de mensheid waren verdwenen. Op dit punt kan het woord ‘gelukzaligheid’ niet beschrijven wat ik ervoer. Ze glimlachte en zei dat alles wat ik voelde een klein voorproefje was van de liefde die HIJ voor mij en ons allemaal heeft.

Deze ontmoeting duurde meer dan vier uur. Ze vertelde me veel diepe, persoonlijke en betekenisvolle dingen over mezelf, over de mensheid en hoe we allemaal hetzelfde zijn en gemaakt van Zijn licht. Ze zei dat ze van hetzelfde licht was gemaakt als wij allemaal, dat we allemaal fracties van Hem zijn.

Ze vertelde me dat dit mijn beloning was, voor het zoeken naar Hem en naar Zijn Waarheid. Ze was zo blij voor me dat ik zo ver was gekomen in mijn eigen vastberaden zoektocht. Ze was blij dat ik de tegenwoordigheid van geest had om Hem om hulp te vragen bij het onderscheiden van de waarheid met de stapels oude papieren, boeken en moderne referenties die ik jarenlang had gelezen en verzameld op zoek naar mijn eigen antwoorden. Toen ik naar haar keek, dacht ik bij mezelf: ‘Als de oude mens zoiets had gezien, is religie dan zo ontstaan? Zouden ze haar dan als een god beschouwen? Ze las onmiddellijk mijn gedachten en gaf me de boodschap dat ik haar niet moest aanbidden. Ze was een afgezant van onze Schepper, gestuurd om mij te helpen op mijn eigen unieke spirituele pad. Ik mocht dankbaar zijn dat Hij me zo’n krachtige hulp had gegeven bij mijn zoektocht. Ik was ervan verzekerd dat Angee echt bestond.

Ze vertelde me dat dit allemaal gebeurde omdat ik bewust mijn eigen weg ging om Hem te vinden. Ze liet me zien hoe ik jaren geleden mijn oude muzieksmaak had losgelaten. Ik leerde toen te luisteren en muziek te waarderen die geïnspireerd was vanuit een hoger bewustzijnsniveau. Dit was muziek die de geest en geest niet kwetste met negatieve boodschappen of disharmonie. Ik was ook gestopt met het kijken naar films en programma’s die zich richtten op de kleinste gemene deler. Ik vermeed de verleiding van drugs en alcohol. Ik had mezelf opgeofferd om voor anderen te zorgen. Ik raakte niet betrokken bij relaties waarin ware liefde niet centraal stond. Ik verloochende herhaaldelijk mijn basale menselijke natuur voor hoge idealen en normen die ik voor mezelf nastreefde en van anderen verwachtte. Omdat ik bewust mijn hand naar Hem had uitgestoken, kwam Hij me halverwege tegemoet. Dit was ondanks de moeilijkheden en afleidingen van de aarde in deze tijd, mijn missie was om het Goddelijke te ontmoeten en te horen.

Ze vertelde me dat ik het juiste deed door mijn zus te helpen. Als ik in de war was of twijfelde, bad ik rechtstreeks tot Hem voor leiding om de woorden te vinden om te helpen als ik Zijn hulp nodig had. Ik had Hem gevraagd om in mijn leven te zijn, om mijn beschermengel in mijn leven te hebben, om hen gemakkelijker te kunnen horen om het juiste te doen en betere keuzes te maken die anderen helpen. Ze bevestigde dat Hij elke gedachte die ik ooit had gehoord had. Ze vertelde me dat het geen schande is om een menselijke ervaring te hebben of een mens te zijn.

Houd er rekening mee dat terwijl ze me deze dingen vertelde, ze me heel duidelijke beelden gaf van voorbeelden uit mijn leven om de betekenis te helpen verduidelijken. Ze liet me zien hoe ze vanaf het begin bij me was en hoe ze me in mijn kindertijd hielp als ik bang was of nachtmerries had, of moeilijke morele keuzes in mijn leven maakte. Ze had me alle wezens/helden/ en archetypes laten zien die ze door de jaren heen in mijn dromen was om mijn angsten te verminderen en me in een positieve richting te leiden.

Op een gegeven moment had ik haar verteld dat ik niet meer terug wilde. Dit was meer dan alles wat ik me kon voorstellen of waarvan ik hoopte dat het echt zou zijn. Ze zei dat ik terug moest. Ze zei dat ze maar een bepaalde hoeveelheid tijd had om me dingen te laten zien, dat ik belangrijk werk deed en een belangrijk onderdeel van Zijn plan was. Ik kreeg te zien hoe verdrietig mensen zouden zijn als ik die avond wegging. Zelfs het kleinste, vriendelijke gebaar naar anderen maakt harten zachter. Ik ben waar ik hoor te zijn met de mensen bij wie ik hoor te zijn. Woorden en gedachten hebben macht en het was belangrijk om een positieve instelling te houden en beleefd te spreken, ondanks de negativiteit en onwetendheid van anderen.

Ze vertelde me dat ik perfect was zoals Hij me zag. Ze zei dat ik vaak te streng voor mezelf was, terwijl we in werkelijkheid lessen leren op aarde en fouten maken deel uitmaakt van het leerproces. Dat deze menselijke vorm voor een specifiek doel was om in deze wereld met elkaar om te gaan en de taken en rollen te vervullen waarvoor Hij ons heeft uitgekozen. Alle dingen hebben een doel. Vanuit ons kleine perspectief kunnen we het eindresultaat niet zien, maar dat het de moeite waard was en iets moois op het einde.

Tijd had geen betekenis. Ik had daar duizend jaar of tien minuten kunnen zijn. De liefde was zo overweldigend dat ik materiële dingen was vergeten, of de illusie dat tijd bestond. Ik kreeg verschillende materiële voorwerpen te zien die ik mijn hele leven had gewild, maar waar ik niets om gaf toen ik hier met haar was. Iemand had me een planeet kunnen aanbieden om over te heersen, maar dat wilde ik niet. Die liefde was genoeg. Ik had alleen op die liefde kunnen bestaan. Ze liet me alle keren in mijn leven zien dat iemand me pijn had gedaan. Er waren duizenden gevallen van pijn, sommige al lang vergeten, maar nu in levendig detail aan me getoond. Ze vroeg me of ik in staat was om te vergeven. Ik was in staat om ze allemaal te vergeven vanuit het perspectief van waaruit ik het zag. Ze glimlachte toen ik iedereen vergaf en zei dat dit het grootste is wat iemand kan doen om tegen zijn basisnatuur in te gaan in plaats van anderen pijn te laten lijden. Omdat we allemaal een deel van Hem zijn, doen we alleen onszelf pijn als we anderen pijn doen. Ook zij zijn een aspect van Hem, net als ik.

Verder lezen (bron)